#დრამა

ამ თეგით ნაპოვნია 4 სტატია

კინო 19 February

ქალი რეჟისორები ავტოკრატიის უსამართლობაზე: ბერლინალეს კონტრასტული პრემიერები

ავღანელი რეჟისორის შაჰრბანუ სადათის „უსარგებლო კაცები“ (No Good Men), რომანტიკული კომედია, და ირანელი რეჟისორის მაჰნაზ მოჰამადის „როია“ (Roya), ფსიქოლოგიური დრამა, ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე მსოფლიო პრემიერით წარსდგა. მიუხედავად ჟანრებს შორის არსებული კონტრასტისა, ორივე ფილმი იკვლევს ქალთა მიერ საკუთარ ავტოკრატიულ სამშობლოებში განცდილ უსამართლობას, ეფუძნება რა რეჟისორების პირად გამოცდილებას.

კულტურა 18 February

ქალი რეჟისორები უსამართლობაზე: ავღანური რომანტიკული კომედია და ირანული დრამა ბერლინალეზე

ორმა ქალმა რეჟისორმა ავღანეთიდან და ირანიდან, ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე წარმოადგინა ფილმები, რომლებიც მათ სამშობლოში განცდილ უსამართლობას ასახავს. მიუხედავად იმისა, რომ ერთი მათგანი რომანტიკული კომედიაა, მეორე კი დამთრგუნველი ფსიქოლოგიური დრამა, ორივე ნამუშევარი რეჟისორების პირად გამოცდილებას ეფუძნება და ავტოკრატიულ სისტემებში ქალთა მდგომარეობას ეხება.

კინო 18 February

ორი ქალი რეჟისორი, ორი კონტრასტული ჟანრი: უსამართლობის ისტორიები ბერლინალეზე

ავღანელი რეჟისორის, შაჰრბანუ სადათის „ცუდი კაცები არ არსებობენ“ (No Good Men) და ირანელი რეჟისორის, მაჰნაზ მოჰამადის „როია“ (Roya) მსოფლიო პრემიერით წლევანდელ ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე წარდგნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ერთი რომანტიკული კომედიაა, მეორე კი დამთრგუნველი ფსიქოლოგიური დრამაა, ორივე ფილმი რეჟისორების სამშობლოში ქალების მიმართ განცდილ უსამართლობას ასახავს, საკუთარი პირადი გამოცდილებების ფონზე.

კინო 14 February

ევროპული კინოს ტრიუმფი: თამამი, პოლიტიკური ნამუშევრები ჰოლივუდის სეკველების ფონზე

მაშინ, როცა ჰოლივუდი სეკველებსა და სუპერგმირებზე აკეთებს აქცენტს, ევროპული კინო თამამი, პოლიტიკურად ანგაჟირებული ნამუშევრებით გამოირჩევა, რომლებიც მაყურებელს გამოწვევას უცხადებს. ევროპის კინოაკადემიის დაჯილდოებაზე (EFA), რომელიც 17 იანვარს ბერლინში გაიმართება, წარმოდგენილია ფილმები, რომლებიც გლობალურ ყურადღებას იპყრობენ, მათ შორის ჯაფარ პანაჰის „ეს უბრალოდ შემთხვევა იყო“, ოლივერ ლაქსის „სირატი“ და იოახიმ ტრიერის „სენტიმენტალური ღირებულება“, რაც ევროპული კინოს უნიკალურ ხმას უსვამს ხაზს.