#ქართული კინო

კინო/დოკუმენტური ფილმი 01 March

დოკუმენტური ფილმი „სასტუმრო მეტალურგი“: ცხოვრება დაკარგული სახლის გარეშე

გიორგი ვარსიმაშვილისა და ჟანა ნუშის დოკუმენტური ფილმი „სასტუმრო მეტალურგი“ არა მხოლოდ სახლის დაკარგვაზე, არამედ მის გარეშე მტკივნეულად ცხოვრების სწავლაზე მოგვითხრობს. ის აფხაზეთის ომის (1992–1993) შედეგად იძულებით გადაადგილებული პირების (დევნილების) ბედს მშვიდი, თუმცა შემძვრელი სურათებით წარმოაჩენს და კითხვას სვამს: იპოვეს თუ არა მათ რეალური თავშესაფარი.

კულტურა 23 February

რატომ ვერ ნახულობენ ქართველები ქართულ ფილმებს: ინფრასტრუქტურა, მონოპოლია და პოლიტიკური წნეხი

ქართული კინო საერთაშორისო ასპარეზზე წარმატებით გამოდის, თუმცა ადგილობრივ მაყურებელთან მისვლა უჭირს. სტატია იკვლევს ამ პარადოქსის მიზეზებს, მათ შორის მოძველებულ ინფრასტრუქტურას, ბაზრის მონოპოლიზაციას, კულტურული პოლიტიკის უყურადღებობას და ბოლო დროს გაძლიერებულ პოლიტიკურ წნეხსა და ცენზურას. მიმოხილულია დამოუკიდებელი კინორეჟისორებისა და ორგანიზაციების მცდელობები პრობლემის დასაძლევად, და ის გამოწვევები, რასაც ისინი აწყდებიან დაფინანსებისა და დისტრიბუციის შეზღუდული შესაძლებლობების პირობებში.

კულტურა 23 February

ქართული კინო: უცხოეთში აღიარებული, სამშობლოში უხილავი

ქართული ფილმები, მიუხედავად საერთაშორისო აღიარებისა და მრავალი ჯილდოსი, სამშობლოში ადგილობრივ აუდიტორიამდე ვერ აღწევს. ამის მიზეზია ათწლეულების განმავლობაში არსებული სუსტი ინფრასტრუქტურა, ბაზრის მონოპოლია, პოლიტიკური ზეწოლა და დისტრიბუციის შეზღუდული შესაძლებლობები. სტატია აღწერს საბჭოთა პერიოდის კინოქსელის დაშლას, დღევანდელ მაღალ ფასებსა და კინოცენტრთან დაკავშირებულ დაპირისპირებას. ასევე მიმოიხილავს დამოუკიდებელი კინორეჟისორების მცდელობებს, მიაღწიონ მაყურებლამდე დაფინანსების პრობლემებისა და კერძ

კინორეცენზია 17 February

ანა ურუშაძის „საშიში დედა“: გულწრფელობა, როგორც ტრანსგრესია და ოჯახური სიმყიფე

ანა ურუშაძის 2017 წლის სადებიუტო ფილმი „საშიში დედა“ მოგვითხრობს თბილისელი დიასახლისის, მანანას ისტორიას, რომელიც ფარული ხელნაწერით ოჯახური ცხოვრების მყიფე სტრუქტურას ანგრევს. ნელი, შემაშფოთებელი და ფსიქოლოგიურად მძიმე ნამუშევარი მაყურებელს დისკომფორტს უტოვებს, თუმცა დიდხანს რჩება გონებაში და სვამს კითხვას საზოგადოების მიერ მინიჭებულ როლებთან გულწრფელობის შეუთავსებლობის შესახებ. ფილმი თანამედროვე ქართულ კინოში თავისი პოსტმოდერნული ტონითა და თემატური სიღრმით გამოირჩევა.