პალესტინელი ლაურეატის ბრალდებამ, რომ გერმანია მხარს უჭერდა გენოციდს, დახურვის გალის შემდეგ პოლიტიკური დაპირისპირება გამოიწვია, მაშინ როდესაც სხვებმა გააკრიტიკეს ფესტივალის მცდელობები, შეენარჩუნებინა ნეიტრალიტეტი ღაზას საკითხზე. წლევანდელი ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალის ლაურეატებმა და მათმა სამადლობელო სიტყვებმა ნათლად აჩვენა ის რთული ბალანსირება, რომლის შენარჩუნებაც ფესტივალს უწევს. ათდღიანი ფესტივალი, რომელიც ჟიურის პრეზიდენტ ვიმ ვენდერსის კომენტარის – „კინემატოგრაფისტები პოლიტიკას უნდა ერიდონ“ – გარშემო სოციალური მედიის ქარიშხლით იყო აღბეჭდილი, მიუხედავად ამისა, დასრულდა იმით, რომ უმაღლესი ჯილდოების მფლობელმა ფილმებმა – ილკერ ჩატაკის „ყვითელმა წერილებმა“ და ემინ ალპერის „ხსნამ“ – აჩვენეს, რომ ბერლინალე კვლავ რჩება ევროპის სამი უმსხვილესი კინოფესტივალიდან (კანსა და ვენეციის გვერდით) ყველაზე პოლიტიკურად. ღაზაზე მოლაპარაკე ხელოვანთა „ცენზურის“ შესახებ ღია წერილის ბრალდებების მიუხედავად, სხვადასხვა ლაურეატმა ასევე გამოიყენა თავისი სამადლობელო სიტყვები ამ საკითხზე პოლიტიკური განცხადებების გასაკეთებლად. ერთ-ერთმა ლაურეატმა კერძოდ პირდაპირ გააკრიტიკა გერმანიის მთავრობა ისრაელის ერთგული მოკავშირის სტატუსის შენარჩუნებისთვის. სირიელ-პალესტინელმა რეჟისორმა აბდალა ალხატიბმა, რომელმაც ფილმისთვის „ქრონიკები ალყიდან“ საუკეთესო სადებიუტო ფილმის ჯილდო აიღო, აღნიშნა, რომ როგორც ლტოლვილს გერმანიაში, ადამიანები აფრთხილებდნენ, არ გადაეკვეთა „წითელი ხაზები“ თავის გამოსვლაში. მიუხედავად ამისა, მან იკითხა, რატომ თანხმდებოდა ქვეყანა ყოფილიყო „ისრაელის მიერ ღაზაში განხორციელებული გენოციდის პარტნიორი. მჯერა, რომ საკმარისად ინტელექტუალურები ხართ ამის გასაცნობიერებლად, მაგრამ ირჩევთ, რომ არ იდარდოთ“. გერმანიის გარემოს დაცვის მინისტრი კარლტენ შნაიდერი – გერმანიის მთავრობის ერთადერთი წევრი, რომელიც ცერემონიას ესწრებოდა – ალხატიბის გამოსვლის დროს დაჯილდოების ცერემონიიდან გავიდა და მოგვიანებით განაცხადა, რომ ეს შენიშვნები „მიუღებელი“ იყო. ვოლფრამ ვაიმერმა, კულტურის საკითხებში მთავრობის რწმუნებულმა, უარყო ალხატიბის პრეტენზია გერმანიის პოზიციასთან დაკავშირებით: „ეს ცრუ განცხადებები მავნეა და წამლავს პოლიტიკურ დებატებს. ისინი ანადგურებენ კინოხელოვნების დაფასებას ბერლინალეზე,“ – განუცხადა მან გაზეთ Tagespiegel-ს. გერმანია რჩება ისრაელის ერთ-ერთ უმტკიცეს მხარდამჭერად და მისი იარაღის სიდიდით მეორე მიმწოდებლად. პოლიტიკური ლიდერები აცხადებენ, რომ ეს პოზიცია ძირითადად ეფუძნება ნაცისტური ჰოლოკოსტის გამო ისტორიულ დანაშაულს – პოლიტიკას, რომელიც ცნობილია როგორც „საისტატო მიზეზი“ („Staatsraison“). ადამიანის უფლებათა ექსპერტები, მეცნიერები და გაეროს გამოძიება აცხადებენ, რომ ისრაელის თავდასხმა ღაზაზე გენოციდის ტოლფასია, რასაც ისრაელი კატეგორიულად უარყოფს და ამბობს, რომ მისი ქმედებები ღაზაში გამართლებულია, როგორც თავდაცვა 2023 წლის 7 ოქტომბრის ტერორისტული თავდასხმების შემდეგ. გერმანიის მთავრობა კინოფესტივალის 40%-ს აფინანსებს. ხელოვნებისა და კულტურის დაფინანსების მნიშვნელოვანი შემცირების ფონზე, ფესტივალი ზეწოლის ქვეშაა, რათა შეინარჩუნოს სახელმწიფოს მხარდაჭერა. თუმცა ფესტივალის დირექტორი ტრიცია ტატლი ამტკიცებს, რომ ეს არ ზღუდავს ბერლინალეს თავის განცხადებებსა და ქმედებებში: „მათ აქვთ სტრატეგიული ზედამხედველობა, რადგან მე მათ ვაცნობებ ფინანსურ საკითხებზე“, – განუცხადა მან DW-ს, – „მაგრამ ის, რასაც ვაკეთებთ, რასაც ვამბობთ, მთლიანად ჩვენზეა დამოკიდებული. ჩვენ არ ვიღებთ წერილებს. ჩვენ საერთოდ არ ვიღებთ მითითებებს“. 2024 წელს ბერლინის კულტურის მინისტრმა სცადა ხელოვნების დაფინანსება ხელმისაწვდომი გაეხადა მხოლოდ მათთვის, ვინც იცავდა ანტისემიტიზმის საკამათო IHRA განმარტებას. მიუხედავად იმისა, რომ ხელოვნების დაფინანსების შემოთავაზებული „ანტიდისკრიმინაციული პუნქტი“ საბოლოოდ მოხსნილი იქნა, მან ასევე ხელი შეუწყო კულტურული დაწესებულებების მიერ განცდილ ზეწოლას. ბერლინალეს წინააღმდეგ 2026 წლის ღია წერილში ერთ-ერთი არგუმენტი ის არის, რომ ფესტივალმა წარსულში გააკეთა „მკაფიო განცხადებები“ უკრაინასა და ირანში მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ ჩადენილ „სისასტიკეებზე“. „ჩვენ მოვუწოდებთ ბერლინალეს, შეასრულოს თავისი მორალური მოვალეობა და მკაფიოდ განაცხადოს თავისი წინააღმდეგობა ისრაელის გენოციდის, კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი და სამხედრო დანაშაულების მიმართ პალესტინელების წინააღმდეგ, და სრულად შეწყვიტოს მისი მონაწილეობა ისრაელის კრიტიკისა და ანგარიშვალდებულების მოთხოვნებისგან დაცვაში,“ – ნათქვამია წერილში. ტატლი ფესტივალის ნეიტრალიტეტის შენარჩუნების მცდელობას იმით ამართლებს, რომ ეს კონკრეტული საკითხი „მართლაც პოლარიზებულია. ყოველ საუბარში, თქვენ უნდა გაითვალისწინოთ სიტუაციის სირთულე“. ბერლინალეს ასევე ყურადღებით აკვირდებიან ისრაელის ხელისუფლება და კულტურული კომენტატორები. ისრაელის ელჩმა გერმანიაში, რონ პროსორმა, შეაქო კარლტენ შნაიდერის გასვლა გალადან: „პატივისცემა მინისტრ შნაიდერის და მისი მორალური სიცხადის მიმართ“, – განუცხადა მან Bild-ის გაზეთს კვირას და დასძინა, რომ ბერლინალე რისკავდა თავისი კარგი რეპუტაციის შელახვას, თუ ის „ისრაელის მოძულეთა პლატფორმად იქცეოდა“. დაჯილდოების ცერემონიაზე რეაგირებისას, Times of Israel-ის ბლოგერი ამტკიცებს, რომ „გერმანიის კულტურული ელიტა ცეცხლს ეთამაშება“, მაშინ როცა Jüdische Allgemeine Zeitung-ის კომენტატორმა ალხატიბის გამოსვლა „ფანატიზმად“ შეაფასა. დებატების მეორე მხარეს, კამპანიამ, რომელიც ბერლინალეს ღაზასთან დაკავშირებით ოფიციალური პოზიციის დაკავებას სთხოვდა, ასევე ზეწოლის ქვეშ მოაქცია კინორეჟისორები და მსახიობები, რადგან მათ მთელი კვირის განმავლობაში პრესკონფერენციებზე პოლიტიკური პოზიციების შესახებ კითხვებს უსვამდნენ. ამან არა მხოლოდ ვენდერსის საკამათო „მოერიდეთ პოლიტიკას“ ფრაზა გამოიწვია; ბევრ სხვასაც დაუსვეს კითხვები, რომლებიც არ იყო დაკავშირებული...