მიგრაციიდან ქვიარ იდენტობამდე და წინაპართა მითოლოგიამდე, აფრიკელი კინორეჟისორები ბერლინალეზე თამამი ისტორიებით წარდგნენ, რომლებიც რეპრესიებს უპირისპირდებიან და წინააღმდეგობას ზეიმობენ. ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, იგივე ბერლინალეზე, სამი აფრიკული კოპროდუქცია „ოქროს დათვისთვის“ იბრძვის. ფრანგულ-სენეგალური კოპროდუქცია „DAO“ წარმოაჩენს ოჯახს ორ ცერემონიაში – ქორწილი საფრანგეთში და რიტუალი გარდაცვლილი ნათესავის პატივსაცემად გვინეა-ბისაუში. რეჟისორი ალენ გომისი, რომელიც ფრანგულ-სენეგალური წარმოშობისაა, გადაადგილდება ამ ორ მოვლენას შორის, რათა ღრმად პირად ისტორიაში გამოიკვლიოს კომპლექსური თემები, როგორიცაა მიგრაცია, ოჯახური ურთიერთობები და კულტურული ტრადიციები. გომისმა DW-ს განუცხადა, რომ ფილმი მისი გარდაცვლილი მამის პატივსაცემად არის შექმნილი. ნაწილი ფილმისა გადაღებულია იმ სოფელში, სადაც მისი მამა დაიბადა, გვინეა-ბისაუს ქაჩეუს რეგიონში. „საფლავი, რომელსაც ფილმში ხედავთ, ის, რომელსაც ორი პერსონაჟი ელაპარაკება და ეხება — ეს ჩემი მამის საფლავია. იმ კაცის ფოტოსურათი ფილმში — ეს ჩემი მამაა“, — თქვა მან. ეს გომისის მეორე მონაწილეობაა ბერლინალეს მთავარ კონკურსში. მისმა აღიარებულმა ფილმმა „ფელისიტე“ (Felicite) 2017 წელს „ვერცხლის დათვის“ გრან-პრი მიიღო. ეს ფილმი ასევე გახდა პირველი სენეგალური ნამუშევარი, რომელიც ოსკარის დაჯილდოების საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის მოკლე სიაში მოხვდა, რაც მნიშვნელოვანი მიღწევა იყო ქვეყნის კინოინდუსტრიისთვის. გვინეა-ბისაუში არსებული პოლიტიკური არასტაბილურობაც აწუხებს გომისს. ის ყურადღებით აკვირდება ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებს და კომენტარი გააკეთა მის ამჟამინდელ არასტაბილურობაზე, რომელიც აღინიშნა მორიგი გადატრიალებით და ამჟამად სამხედრო კონტროლის ქვეშ იმყოფება. მიუხედავად ამისა, კინორეჟისორმა გამოთქვა ნდობა გვინეა-ბისაუს უფრო სტაბილური მომავლის მიმართ. „მშვიდობა მაინც დაბრუნდა. და იმედი მაქვს, დემოკრატია რაც შეიძლება მალე დაბრუნდება. ჩვენ ყველას ამის იმედი გვაქვს. ეს ხანგრძლივი პროცესია. მაინც მჯერა, რომ ყველაფერი კარგად იქნება, რაღაც მომენტში“, — განუცხადა მან DW-ს. „DAO“-ს განმავლობაში, გომისი მშვიდობიანი სამყაროსადმი თავის სურვილს გადმოსცემს. DW-სთან საუბრისას მან აღწერა მშვიდობის ის სახე, რასაც ის წარმოიდგენს: „მშვიდობა არის მშვიდობა — უსაფრთხოების განცდა, უპირველეს ყოვლისა“. დრამა „ჩურჩულით“ (In a Whisper, ფრანგულად: „A voix basse“) ტუნისელი კინორეჟისორის ლეილა ბუზიდას მესამე სრულმეტრაჟიანი ფილმია. მთავარ როლებს ეია ბუტერაა და ჰიამ აბასი ასრულებენ. ფილმი მოგვითხრობს ქალზე, რომელიც ტუნისში ბრუნდება ბიძის დაკრძალვაზე. სიუჟეტი ვითარდება ბიძის გარდაცვალების ირგვლივ, რომელიც საიდუმლოებითაა მოცული და კიდევ უფრო რთულდება იმით, რომ ის ჰომოსექსუალი იყო — მდგომარეობა, რომელიც ტუნისში კრიმინალიზებულია და სტიგმატიზებულია. ამავე დროს, ქალი პარიზში ლესბოსურ ცხოვრებას ოჯახისგან მალავს. რეჟისორი წარმოაჩენს ჰომოფობიურ საზოგადოებას და სურს, წინააღმდეგობა გაუწიოს პოლიციის რეპრესიებს. „ბოლო ორი წლის განმავლობაში იყო რეიდები, ამიტომ ის კრიმინალიზებულია. ეს ძალიან მნიშვნელოვანს ხდის ჩვენთვის ამ რეიდების წინააღმდეგ დადგომას“, — თქვა ბუზიდამ და დასძინა, რომ მას ასევე სურს „ჩემს კინოში ვაჩვენო, თუ როგორ არის ეს კრიმინალიზაცია შინაგანად ათვისებული ადამიანების მიერ და მათი უახლოესი ურთიერთობების მიერ საყვარელ ადამიანებთან“. „ხალხი ელოდება, რომ სხვები არ მიიღებენ მათ ისეთს, როგორებიც არიან. ეს ყოველთვის მაინტერესებდა, ეს ნარევი თქვენს ინტიმურ ცხოვრებასა და პოლიტიკას შორის“. „სუმსუმი, ვარსკვლავების ღამე“ (Soumsoum, the Night of the Stars, ფრანგულად: „Soumsoum, la nuit des astres“) არის მისტიკური დრამა, გადაღებული ჩადის შთამბეჭდავ ენედის უდაბნოში, სადაც ძველი ლეგენდები და დიდებული პეიზაჟები აყალიბებენ ნარატივს. ფილმი დებატების კატალიზატორია სულიერების, სიკვდილის შემდგომი სიცოცხლისა და გარდაცვლილებთან ურთიერთობის შესახებ. ფილმში, ახალგაზრდა კელუ, ხილვებით შეპყრობილი, მოკავშირეს პოულობს აიაში, რომელიც მისი წარსულის საიდუმლოებებს ხსნის. „იდეა, რომ გარდაცვლილები ჩვენს შორის არიან, ჩვენი წინაპრები ჩვენს შორის არიან. ისინი მთლიანად არ წასულან. ისინი სადღაც არიან. ჩვენ გვაქვს ხილული სამყარო და ასევე უხილავი სამყარო. ისინი ყველა ერთმანეთთან არის დაკავშირებული, ყველა იმ ასპექტით, რაც მას თან ახლავს. ჩვენ დაკავშირებულნი ვართ ერთმანეთთან ბუნებითა და შიგნით“, — თქვა რეჟისორმა და სცენარისტმა მაჰამატ-სალეჰ ჰარუნისმა „სუმსუმის“ შთაგონებაზე. ფილმი ღრმა დობილური კავშირის ამბავია, რომელშიც გმირი უნდა დაუპირისპირდეს საზოგადოების მტრობას, რათა დაიცვას სხვა ქალი და დაამტკიცოს საკუთარი თავისუფლება, რაც ქალური კავშირის სიმტკიცეს ასახავს. ჰარუნისი ერთ-ერთი ყველაზე აღიარებული აფრიკელი კინორეჟისორია, კანის კინოფესტივალის ჟიურის პრიზის მფლობელი „მყვირალი კაცისთვის“ (A Screaming Man, 2010), და „სუმსუმი“ მისთვის „ოქროს დათვისთვის“ ბრძოლაში პირველი მონაწილეობაა. „ოქროს დათვისთვის“ 22 ფილმი იბრძვის, რომელიც კვირას, 22 თებერვალს, ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ბერლინალეზე გადაეცემა. აფრიკის კონტინენტზე მიმდინარე კონფლიქტებმა ასევე მნიშვნელოვანი ადგილი დაიკავა ამ ბერლინალეზე. კონგოელმა კინორეჟისორმა ელისე სავასავამ პანორამა სექციაში წარმოადგინა დოკუმენტური ფილმი „კმარა“ (Enough is Enough, ფრანგულად: „Trop c'est Trop“), კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის აღმოსავლეთში მიმდინარე კონფლიქტის შესახებ. „ეს არის ლოზუნგი, რომელსაც ხალხი — ჩემი ძმები და დები, ჩემი თაობა — იყენებენ დემონსტრაციებზე, რათა მთელ მსოფლიოს ელაპარაკონ, ხმა აიმაღლონ და უარი თქვან ამ გაჭიანურებულ ომზე“, — განუცხადა მან DW-ს. 65 წუთის განმავლობაში ის აძლევს ხმას დაზარალებულებს.