უკრაინაში რუსეთის გამანადგურებელი ომის დაწყებიდან ოთხი წლის თავზე, Al Jazeera განიხილავს მის ფასს — ადამიანების, ტერიტორიებისა და ხაზინებისთვის. ეს არის ევროპის უდიდესი ომი მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. ასევე, ეს არის რუსეთის ყველაზე სისხლიანი ომი იმ კონფლიქტის შემდეგ. მან შეცვალა გლობალური ეკონომიკა — მოსკოვი ყველაზე მეტი სანქციების წინაშე დგას, რაც კი ოდესმე რომელიმე ქვეყანას შეხვედრია. 24 თებერვალს, უკრაინაში რუსეთის ომის ოთხი წლის თავზე, Al Jazeera აჯამებს დაკარგულს — ადამიანებს, ტერიტორიებსა და დახარჯულ ფულს. დაღუპულთა და დაჭრილთა, შესაძლოა, ინვალიდების რაოდენობა ფართოდ მერყეობს, რადგან რუსეთიც და უკრაინაც წარმოადგენენ მონაცემებს, რომლებიც ზრდის მტრის დანაკარგებს და ამცირებს საკუთარს. მიუხედავად ამისა, მათი კონტრასტული ციფრები სიკვდილისა და განადგურების მასშტაბს გვაგრძნობინებს. რუსეთის ომმა უკრაინაში, სავარაუდოდ, ჯამში დაახლოებით ორი მილიონი სამხედრო მსხვერპლი გამოიწვია. უკრაინის გენერალურმა შტაბმა გასულ წელს დაახლოებით 418,000 რუსი სამხედრო მოსამსახურის მოკვლა ან დაჭრა შეაფასა, რამაც რუსეთის საერთო მსხვერპლი ომის განმავლობაში 1.25 მილიონზე ოდნავ მეტს მიაღწია. სტრატეგიული და საერთაშორისო კვლევების ცენტრი (CSIS) გასულ თვეს დაეთანხმა ამ შეფასებას და აღნიშნა, რომ რუსეთს 1.2 მილიონი მსხვერპლი ჰყავდა, მათ შორის სულ მცირე 325,000 დაღუპული, სრულმასშტაბიანი შეჭრის დაწყებიდან 2022 წლის 24 თებერვლიდან 2025 წლის დეკემბრამდე. უკრაინამ 2026 წლის იანვარში დამატებით 31,680 რუსული მსხვერპლი შეაფასა. „ეს ციფრები არაჩვეულებრივია. არცერთ მთავარ სახელმწიფოს არ განუცდია მსხვერპლის ან დაღუპულთა მსგავსი რაოდენობა არცერთ ომში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ“, — ნათქვამია CSIS-ის მოხსენებაში. უკრაინის პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ ამ თვის დასაწყისში განაცხადა, რომ ომის განმავლობაში 55,000 უკრაინელი ჯარისკაცი დაიღუპა. CSIS-მა უკრაინის მსხვერპლი 600,000-მდე შეაფასა, საიდანაც 140,000-მდე დაღუპული იყო. Al Jazeera ვერ ადასტურებს მსხვერპლის შეფასებებს არცერთი მხრიდან. უკრაინას მიაჩნია, რომ ფრონტის ხაზზე რუსეთის სიკვდილიანობის მაჩვენებლები იმდენად იზრდება, რომ ნებაყოფლობითი დაკომპლექტების ამჟამინდელი მეთოდით მათი შენარჩუნება შეუძლებელია. „დეკემბერში 35,000 ოკუპანტი ლიკვიდირებულ იქნა – და ეს ვიდეოჩანაწერებითაც დადასტურდა“, — განაცხადა ზელენსკიმ იანვრის დასაწყისში, შეადარა რა ეს ნოემბრის 30,000 და ოქტომბრის 26,000 დაღუპულს. CSIS ეთანხმება, რომ რუსეთის მსხვერპლი ომის განმავლობაში იზრდებოდა. „რატომ არის რუსეთის მსხვერპლი და დაღუპულთა რაოდენობა ასეთი მაღალი?“ — იკითხა CSIS-მა. „არსებობს რამდენიმე შესაძლო ახსნა, როგორიცაა რუსეთის მიერ კომბინირებული შეიარაღებისა და ერთობლივი ომის არაეფექტური წარმოება, ცუდი ტაქტიკა და წვრთნა, კორუფცია, დაბალი მორალი და უკრაინის ეფექტური სიღრმისეული თავდაცვის სტრატეგია ომში, რომელიც უპირატესობას თავდაცვას ანიჭებს.“ უკრაინამ ასევე განიცადა მშვიდობიანი მოსახლეობის მნიშვნელოვანი მსხვერპლი. გაეროს ადამიანის უფლებათა მონიტორინგის მისიის (HRMMU) მიაჩნია, რომ სრულმასშტაბიანი ომის ოთხი წლის განმავლობაში 15,168 უკრაინელი მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა და 41,534 დაიჭრა. ასევე, მიიჩნევს, რომ ომი სულ უფრო საშიში ხდება მშვიდობიანი მოსახლეობისთვის, და 2025 წელი ყველაზე მომაკვდინებელი იყო დღემდე. ღია წყაროების პროექტმა Conflict Intelligence Team (CIT) განაცხადა, რომ 2025 წელს სულ მცირე 2,919 უკრაინელი მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა და 17,775 დაშავდა, უმეტესად უკრაინაში რუსული დრონების თავდასხმების შედეგად, მაგრამ ასევე რუსეთის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე მიმდინარე აქტივობების გამო. ეს მაჩვენებლები 2024 წელთან შედარებით ზრდას წარმოადგენდა. სამხედრო და სამოქალაქო მსხვერპლის გარდა, უკრაინამ დაკარგა ომამდელი 42 მილიონიანი მოსახლეობის დაახლოებით მეოთხედი. 2023 წლის მონაცემებით, დაახლოებით ხუთი მილიონი ადამიანი რუსეთის ოკუპაციის ქვეშ ცხოვრობდა. კიდევ 5.9 მილიონმა უკრაინელმა დატოვა ქვეყანა, მათგან 5.4 მილიონი ევროპაში წავიდა, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის შეფასებით. და ბოლოს, უკრაინა აცხადებს, რომ ათასობით ბავშვი გაიტაცეს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან რუსეთში აღსაზრდელად და რუსებად გადასაკეთებლად. იელის მედიცინის სკოლის შეფასებით, 19,000-ზე მეტი გატაცებულია. უკრაინის თქმით, მუდმივი თხოვნის მიუხედავად, მხოლოდ 1,238 დაბრუნდა. 2022 წლის მარტში, პიკის პერიოდში, რუსეთის შეჭრა უკრაინის 26 პროცენტს მოიცავდა, ვაშინგტონში დაფუძნებული კვლევითი ცენტრის, ომის შემსწავლელი ინსტიტუტის მიერ კატალოგირებული გეოლოკაციური კადრების მიხედვით. ეს მოიცავდა ყირიმს, რომელიც რუსეთმა 2014 წლის იანვარში დაიპყრო, და ლუგანსკისა და დონეცკის აღმოსავლეთ რეგიონების დიდ ნაწილებს, სადაც პრორუსული სეპარატისტული ძალები კიევის ძალებს 2014 წლის თებერვლიდან ებრძოდნენ. მომდევნო თვეს უკრაინამ რუსეთი უკან დახია ჩრდილოეთ ქალაქებიდან – კიევიდან, ხარკოვიდან, სუმიდან და ჩერნიგოვიდან – რის შემდეგაც რუსეთს ქვეყნის 20 პროცენტი დარჩა. 2022 წლის აგვისტო-სექტემბერში, უკრაინის მაშინდელმა სახმელეთო ჯარების მეთაურმა ოლექსანდრ სირსკიმ მოაწყო კამპანია, რომლის მიზანი იყო რუსეთის ოსკილის მდინარის აღმოსავლეთით განდევნა ჩრდილოეთ ხარკოვის რეგიონში, ხოლო თავად რუსეთი დნეპრის მდინარის აღმოსავლეთით გავიდა ხერსონის სამხრეთ რეგიონში, რის შემდეგაც მას ქვეყნის 17.8 პროცენტი დარჩა. ბოლო სამი წლის განმავლობაში ომი ძირითადად გაყინული იყო: რუსეთს უჭირდა რაიმე მნიშვნელოვანი ტერიტორიული მიღწევების მოპოვება. ამ ხნის განმავლობაში, რუსული ჯარები ნელ-ნელა მიიწევდნენ წინ, თან განიცდიდნენ გამაოგნებელ დანაკარგებს.