ტრამპის ადმინისტრაციამ შეამცირა გარემოსდაცვითი დაცვა და შეაფერხა მწვანე ენერგიის განვითარება, ამ დროს ჩინეთი წინ მიიწევს. გასულ თვეს, დავოსში გამართულ მსოფლიო ეკონომიკურ ფორუმზე, გლობალური ელიტის წინაშე სიტყვით გამოსვლისას, აშშ-ის პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა განაცხადა, რომ სანამ ჩინეთი ქარის ტურბინებს „სულელ ხალხს ყიდდა, ვინც მათ ყიდულობს“, თავად არ იყენებდა ქარის ენერგიას. სიმართლეს არაფერი სცდებოდა ამაზე მეტად. ჩინეთმა 2025 წელს ქარისა და მზის ენერგიის რეკორდული რაოდენობის სიმძლავრეები დაამატა. ზოგიერთი გათვლებით, შესაძლოა, მან CO2-ის ემისიების პიკსაც კი მიაღწია – ბევრად ადრე, ვიდრე დაგეგმილი ჰქონდა. უზარმაზარი აზიური ქვეყანა ასევე უზრუნველყოფს მსოფლიოში სუფთა ტექნოლოგიების უმეტეს ნაწილს, რაც გლობალური ენერგეტიკული გადასვლისთვის არის საჭირო – ის აწარმოებს მზის პანელების 80%-ზე მეტს, ქარის ტურბინების 60%-ს და ელექტრომობილებისა (EVs) და ბატარეების 75%-ს. „ეკონომიკურ და სამრეწველო ფრონტზე, აშშ ჩამორჩა, და ადმინისტრაციის დეკარბონიზაციის მიმართ ძალიან მტრული მიდგომის შედეგად, აშშ კიდევ უფრო ჩამორჩება“, – განუცხადა DW-ს ლი შუომ, აშშ-ში დაფუძნებული აზიის საზოგადოების პოლიტიკის ინსტიტუტის ჩინეთის კლიმატის ცენტრის დირექტორმა. მისი თქმით, „მრავალი საერთაშორისო კლიმატურ და ენერგეტიკულ ფორუმიდან უგუნურად გასვლით“ აშშ კარგავს თავის პოლიტიკურ გავლენას. ტრამპის ადმინისტრაციამ შეწყვიტა მონაწილეობა და დაფინანსება 66 საერთაშორისო ორგანიზაციაში, რომლებიც, მისი აზრით, ეწინააღმდეგებოდა ქვეყნის ეროვნულ ინტერესებს, უსაფრთხოებას, ეკონომიკურ კეთილდღეობას ან სუვერენიტეტს. „მან უკან დაიხია მეცნიერებისგან, რომელსაც მთელი მსოფლიო აღიარებს“, – განუცხადა DW-ს დევიდ მ. ჰარტმა, აშშ-ის ანალიტიკური ცენტრის „საგარეო ურთიერთობათა საბჭოს“ კლიმატისა და ენერგეტიკის უფროსმა მკვლევარმა. „ეს სულელური გადაწყვეტილებაა და გრძელვადიან პერსპექტივაში ზიანს მიაყენებს აშშ-ს“. მიუხედავად იმისა, რომ ჩინეთმა მსოფლიოს დანარჩენ ნაწილზე მეტი მზის ენერგიის სიმძლავრე დაამონტაჟა, ის აქტიურად არ ცდილობს კლიმატის ლიდერობას. „მათი სტილი, მათი ფილოსოფია – ნაკლები ილაპარაკე და მეტი აკეთე – მათ ძალიან კარგად ემსახურება“, – თქვა ლიმ. „მათ არ სურთ ძალიან ბევრი დაპირება, განსაკუთრებით საერთაშორისო დონეზე. რასაც დაპირდებიან, აბსოლუტურად დარწმუნებულები უნდა იყვნენ, რომ შეასრულებენ.“ თუმცა, სანამ ჩინეთი განახლებად ენერგიას ავითარებს, ის ასევე ჯერ კიდევ მნიშვნელოვან ინვესტიციებს ახორციელებს ნახშირში. თუმცა, გლობალური ენერგეტიკული ანალიტიკური ცენტრის Ember-ის ანალიზის მიხედვით, შეცვლილი სტრატეგიით. ქვანახშირის ელექტროსადგურების, როგორც ძირითადი მიმწოდებლის, ნაცვლად, ქვეყანა გადავიდა მის მოქნილ გამოყენებაზე. სუფთა ტექნოლოგიები, როგორიცაა ბატარეის ენერგიის შესანახი სისტემები, უზრუნველყოფს ბევრად უკეთეს მოქნილობას, ვიდრე ნახშირი, და ლი ამბობს, რომ ჩინეთის დამატებული ბატარეის სიმძლავრეები საკმარისია ქსელში არსებული რყევების დასაბალანსებლად. საკუთარი ემისიების შემცირების გარდა, ჰარტი ამბობს, რომ ჩინეთი ასევე ხელს უწყობს სხვა ქვეყნებში ემისიების შემცირებას. „ეს შეიძლება იყოს საინტერესო გზა მათთვის, რომ განავითარონ თავიანთი ლიდერული თვისებები და თქვან: „ჩვენი ქვეყანა ასეთი ტემპით მოძრაობს, მაგრამ ჩვენ ასევე ვეხმარებით ყველა ამ სხვა ქვეყანას, უფრო სწრაფად იმოძრაონ.“ თავის მხრივ, აშშ-მ გამოაცხადა გეგმები ქვანახშირის ფლოტის გაფართოების შესახებ, ტრამპის აღმასრულებელი ბრძანების ფარგლებში, რათა აღედგინა „ამერიკის მშვენიერი სუფთა ქვანახშირის ინდუსტრია“, და ხელს უწყობს ახალ გაზის პროექტებს, როგორიცაა უდიდესი ბუნებრივი აირის ელექტროსადგური ოჰაიოში. ჩინეთმა გასულ წელს 318 გიგავატი (GW) ახალი მზის ენერგიის სიმძლავრე დაამატა, ასევე 120 GW დამატებითი ქარის ენერგია. ეს ქარისა და მზის ენერგიის ქსელთან დაკავშირებულ კომბინირებულ სიმძლავრეს 1.8 მილიარდ კილოვატს ხდის. ამ ციფრების უკეთ გასააზრებლად, აშშ-ის არასამთავრობო ორგანიზაციამ Global Energy Monitor განაცხადა, რომ ჩინეთმა „ისტორიული ზღვარი გადაკვეთა“ და სამჯერ მეტი ენერგიის გამომუშავება შეეძლო, ვიდრე მის უახლოეს კონკურენტებს, აშშ-სა და ინდოეთს. „აშშ-მ შარშან, ვფიქრობ, დაახლოებით 20-ზე მეტი GW ქარის და მზის ენერგია დაამონტაჟა. ჩინეთს 300 GW-ზე მეტი ჰქონდა. ასე რომ, ჩვენ სრულიად ორ სხვადასხვა სამყაროზე ვსაუბრობთ“, – თქვა ლიმ. ამ აზრს ჰარტიც ეთანხმება. „მსოფლიოში არაფერია მასთან ახლოსაც კი.“ ვინაიდან განახლებადი ენერგია, ძირითადად, უფრო იაფია, ვიდრე წიაღისეული საწვავით მომუშავე ელექტროსადგურები, და აშშ-ში ელექტროენერგიაზე უზარმაზარი მოთხოვნაა, ჰარტი მაინც ხედავს მზის ენერგიის მომავალს ამერიკაში. მაგრამ ის არ გაიზრდება ისე სწრაფად, როგორც ეს წინა პოლიტიკის პირობებში იქნებოდა შესაძლებელი, თქვა მან. „რაც შეეხება სუფთა ტექნოლოგიების სექტორს, აშშ ახლა მართლაც თვითონვე აფერხებს საკუთარ თავს. ის კუნძულად იქცა მზის პანელების თვალსაზრისით, აკრძალულად მაღალი ტარიფების გამო“, – თქვა ლიმ. „ჩინეთში საშუალო ახალი მანქანა ელექტრომობილია, მაშინ როცა აშშ-ში ეს წილი 10%-თან ახლოსაა“, – განუცხადა DW-ს ჯერემი უოლესმა, ჯონს ჰოპკინსის მოწინავე საერთაშორისო კვლევების სკოლის ჩინეთის კვლევების პროფესორმა. ჩინეთის სატრანსპორტო სექტორი დიდწილად ელექტრიფიცირებულია, თუმცა აშშ შეიძლება გახდეს „წვის ძრავის მქონე მანქანების კუნძული“, – თქვა ჰარტმა. „მსოფლიოს დანარჩენი ნაწილი ელექტროზე გადავა ათი თუ ორი ათწლეულის განმავლობაში და აშშ შეიძლება მართლაც ჩამორჩენილი იყოს ამ ინდუსტრიაში.“ ეს გამოიწვევს ჯაჭვურ ეფექტებს ელექტრომობილების სექტორის მიღმაც, რაც სხვაგანაც მაღალ ხარჯებს გამოიწვევს.