საერთაშორისო პარალიმპიურმა კომიტეტმა (IPC) რუსეთს ექვსი, ხოლო ბელარუსს ოთხი „უაილდქარდი“ გამოუყო მომავალი ზამთრის თამაშებისთვის. სპორტსმენებს ნეიტრალური დროშის ქვეშ ასპარეზობა არ მოეთხოვებათ. საერთაშორისო პარალიმპიურმა კომიტეტმა (IPC) რუსეთისა და ბელარუსის 10 სპორტსმენს „უაილდქარდები“ გამოუყო იტალიაში 6-15 მარტს დაგეგმილი ზამთრის თამაშებისთვის. სამშაბათს IPC-მ საინფორმაციო სააგენტოებს AFP-სა და SID-ს განუცხადა, რომ სპორტსმენების შეზღუდულ რაოდენობას საკუთარი დროშებით ასპარეზობის უფლება მიეცემა. IPC-მ AFP-ს განუცხადა, რომ სპორტსმენები „ისევე მოეპყრობიან, როგორც ნებისმიერი სხვა ქვეყნის წარმომადგენლებს“. ეს განსხვავდება საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის (IOC) მოთხოვნისაგან, რომლის მიხედვითაც რუსი და ბელარუსი სპორტსმენების შეზღუდულმა რაოდენობამ ზამთრის ძირითად ოლიმპიურ თამაშებზე ნეიტრალური დროშის ქვეშ უნდა იასპარეზოს. რუსეთისა და ბელარუსის ოლიმპიური გუნდები IOC-მაც და IPC-მაც 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის სრულმასშტაბიანი შეჭრის საპასუხოდ შეჯიბრებებიდან მოკვეთეს. შეჭრისას ბელარუსის ტერიტორია გამოიყენეს სამხედრო გადაადგილებისთვის, რამაც რუსულ ჯარებს კიევთან უმოკლესი გზა მისცა, რათა თავდაპირველი, მაგრამ წარუმატებელი მცდელობით დედაქალაქი სწრაფად აეღოთ. ბოლო ზამთრის თამაშებზე, რომელიც შეჭრის უშუალო შემდგომ პერიოდში გაიმართა, ორივე ქვეყანას სრული აკრძალვა დაუწესდა. რუსეთის მხრიდან წინააღმდეგობისა და სამართლებრივი გამოწვევების ფონზე, IOC-მ მოგვიანებით ნაწილობრივ უკან დაიხია და ინდივიდუალურ სპორტსმენებს თითოეული შემთხვევის მიხედვით ასპარეზობის უფლება მისცა. თუმცა, მათ მოეთხოვებოდათ ასპარეზობა AIN-ის (ინდივიდუალური ნეიტრალური სპორტსმენები) დროშისა და ჰიმნის ქვეშ, ნაცვლად იმისა, რომ ოფიციალური რუსული ან ბელარუსული გუნდის ნაწილი ყოფილიყვნენ ან წვლილი შეეტანათ ამ ქვეყნების მედლების საერთო რაოდენობაში. ცამეტი რუსი და შვიდი ბელარუსი სპორტსმენი მიმდინარე ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე სწორედ ამ პირობებით ასპარეზობს. ამასობაში, IPC-მ გასული სექტემბრის გენერალურ ასამბლეაზე რუსი და ბელარუსი სპორტსმენების შეჩერების მოხსნა გადაწყვიტა, რამაც სამშაბათს დროშების გამოყენების დადასტურება გამოიწვია. რუსეთს გამოეყო ადგილები სამთო თხილამურობაში, სათხილამურო რბოლასა და სნოუბორდში — თანაბრად გაყოფილი მამაკაცებსა და ქალებს შორის — ხოლო ბელარუსის ოთხი ადგილი ყველა სათხილამურო რბოლაშია. უკრაინაში შეჭრის შემდეგ, რამდენიმე სხვა სპორტულმა ორგანომ IOC-ის მსგავსი გადაწყვეტილებები მიიღო, მაგრამ სამართლებრივი, პოლიტიკური და საზოგადოებრივი ზეწოლის ფონზე მათი შენარჩუნება უჭირს. რუსეთის ოლიმპიური კომიტეტის ხელმძღვანელმა განაცხადა, რომ მილან-კორტინას ზამთრის თამაშები უნდა იყოს ბოლო ოლიმპიადა სრული რუსული გუნდის გარეშე, რაც ვარაუდობს, რომ 2028 წლის ლოს-ანჯელესის ოლიმპიადაზე დაბრუნება მოსალოდნელია. ფეხბურთში რუსეთს აკრძალული აქვს მსოფლიო ჩემპიონატისა და ევროპის ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპებზე მონაწილეობა. თუმცა, მსოფლიო მმართველი ორგანოს ხელმძღვანელმა ჯანი ინფანტინომ ევროპულ ფედერაციას, UEFA-ს, მოუწოდა აკრძალვის მოხსნისკენ, რასაც UEFA ამჟამად ეწინააღმდეგება. ყინულის ჰოკეიში აკრძალვა ძალაში რჩება, მაგრამ მოსკოვმა განაცხადა, რომ გასაჩივრებას გეგმავს. რუსი და ბელარუსი ჩოგბურთის ვარსკვლავების გარკვეული ღონისძიებებიდან, მაგალითად, უიმბლდონი 2022-დან აკრძალვის მცდელობები, ხანმოკლე გამონაკლისი აღმოჩნდა და არა წესი. საბოლოოდ მხოლოდ დევისის თასის გუნდურ შეჯიბრზე შეზღუდვები დარჩა ძალაში. World Athletics-მა 2023 წელს რუსეთისა და ბელარუსის აკრძალვა გააუქმა, ხოლო ჭადრაკის საერთაშორისო ფედერაციამ რუსეთის გუნდებზე შეზღუდვები გასული წლის ბოლოს მოხსნა. სპორტის „პოლიტიზების“ მრავალსაუკუნოვანი დებატები მედიის ყურადღების ცენტრში გასულ კვირას ზამთრის ოლიმპიადაზე მოექცა, თუმცა უფრო მეტად უკრაინაზე, ვიდრე რუსეთზე. უკრაინელი სკელეტონისტი ვლადისლავ ჰერასკევიჩი თამაშებიდან მოკვეთეს მას შემდეგ, რაც მან უარი თქვა სამახსოვრო ჩაფხუტის ტარებაზე, რომელზეც რუსეთის შეჭრის დროს დაღუპული ადამიანების გამოსახულებები იყო. IOC-მ მას სთხოვა, არ ეტარებინა ის, რათა დაეცვა შეზღუდვები პოლიტიკური განცხადებების ან პროტესტების გაკეთებაზე სპორტული შეჯიბრის დროს. IOC-ის გადაწყვეტილებამ, დაეცვა ეს წესი, გამოიწვია მნიშვნელოვანი საზოგადოებრივი უკურეაქცია უკრაინიდან და სხვაგან. დებატები იმის შესახებ, უნდა დარჩეს თუ არა, ან საერთოდ შეუძლია თუ არა პროფესიულ სპორტს აპოლიტიკური იყოს, მრავალი წელია მიმდინარეობს, ისევე როგორც დისკუსიები იმის შესახებ, სამართლიანია თუ არა პროფესიონალი სპორტსმენების — მათი ხანმოკლე კარიერისა და წარმატების შეზღუდული შესაძლებლობების გათვალისწინებით — დასჯა მათი მთავრობების ქმედებებისთვის. რედაქტორი: ლუი ოლოფსე