სუვერენიტეტისა და ბრიუსელის მიმართ სკეპტიციზმის ენის გამოყენებით, პეტერ მაგიარი უნგრეთის პრემიერ-მინისტრის ყველაზე სერიოზულ მოწინააღმდეგედ იქცა. უნგრეთის პოლიტიკაში ათწლეულზე მეტი დომინირების შემდეგ, ვიქტორ ორბანს ნაციონალიზმის ფლანგზე აჯობეს. ქვეყანაში აპრილის არჩევნების მოახლოებასთან ერთად, კონსერვატიული ოპოზიციის ლიდერი პეტერ მაგიარი პრემიერ-მინისტრის ყველაზე სერიოზულ მოწინააღმდეგედ ჩამოყალიბდა, რადგან მან შეიარაღებად გამოიყენა ორბანის ნაციონალისტური რიტორიკა და ევროსკეპტიციზმი – და ამით მისი მმართველობის შეფასებას დაუპირისპირდა. ამ მიდგომამ მაგიარს რეიტინგში წინსვლაში შეუწყო ხელი, მაგრამ ბრიუსელში იმედებიც შეასუსტა, რომ ის ორბანის კონფრონტაციული სტილისგან განსხვავებით, სუფთა პრო-ევროკავშირული მიმართულების სიმბოლო იქნებოდა. მაგიარის მიზანი, მისი მოკავშირეების თქმით, არის ამომრჩევლისთვის კითხვების გაჩენა იმის შესახებ, თუ რა რეალური შედეგი მოუტანა ორბანის ნაციონალისტურმა რიტორიკამ. „ჩვენ მისი ნაციონალისტური ენა მის წინააღმდეგ არ მიგვიქცევია“, – განაცხადა მარტონ ჰაიდუმ, „ტისსას“ პარტიის შტაბის უფროსმა ევროპარლამენტში. „ჩვენ მის ტყუილებს უნგრეთის ეროვნული ინტერესების დაცვის შესახებ მის წინააღმდეგ მივმართავთ“. მაგიარმა – ორბანის ნაციონალისტური პარტია „ფიდესის“ ყოფილმა ინსაიდერმა – გადადგა ნაბიჯები, რათა ორბანს ზოგიერთ ყველაზე მგრძნობიარე ნაციონალისტურ საკითხში აჯობოს: ესენია უნგრეთის საზღვრებს გარეთ მცხოვრები ეთნიკური უნგრელები და ქვეყნის ბოშა უმცირესობა. „ფიდესმა“ ისტორიულად ძლიერი მხარდაჭერა მოიპოვა ეთნიკურ უნგრელებში მათთვის მოქალაქეობისა და ხმის მიცემის უფლებების მინიჭებით, მათი დაცვის კონსტიტუციაში განმტკიცებით და უნგრულენოვანი სკოლებისა და მედიასაშუალებების დაფინანსებით, რომლებიც მმართველი პარტიის ნარატივს უნგრეთის ფარგლებს გარეთ ავრცელებენ. მაგრამ ორბანის ბოლოდროინდელმა შეცდომებმა მაგიარს საშუალება მისცა. ერთ-ერთი საკამათო საკითხი გასული წლის ბოლოს გაჩნდა მას შემდეგ, რაც სლოვაკეთის პრემიერ-მინისტრმა რობერტ ფიცომ გაიტანა კანონმდებლობა, რომელიც სჯიდა ომის შემდგომი ბენეშის დეკრეტების საჯარო კრიტიკას. ეს იყო მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი კანონები, რომლებმაც ყოფილი ჩეხოსლოვაკიის ეთნიკურ უნგრელებსა და გერმანელებს მოქალაქეობა და ქონება ჩამოართვა. მიუხედავად იმისა, რომ ორბანმა – რომელიც ბრიუსელთან ურთიერთობისას ფიცოს მოკავშირეა – ფრთხილად უპასუხა, მაგიარმა საჯაროდ მოუწოდა ბრატისლავას, გაეუქმებინა ეს ზომა და თავისი მეტოქე საკითხის უგულებელყოფაში დაადანაშაულა. მას შემდეგ ორივე მხარემ გაამწვავა საკითხი. „ორბანის საწყისი სიფრთხილე სტრატეგიულ კომპრომისს ასახავს“, – განაცხადა მარტონ ბენემ, TK პოლიტიკური მეცნიერების ინსტიტუტის ანალიტიკოსმა. „ორბანი თავს იკავებდა [ფიცოსთან] ურთიერთობის რისკის ქვეშ დაყენებისგან უმცირესობის საკითხზე, რამაც შესაძლოა ბრატისლავასთან კონფლიქტი გამოიწვიოს“. მსგავსი დინამიკა განვითარდა რუმინეთშიც, სადაც ორბანმა მხარი დაუჭირა ულტრამემარჯვენე საპრეზიდენტო კანდიდატ გეორგე სიმიონს, მიუხედავად მისი ანტიუნგრული ქმედებების ისტორიისა. მას შემდეგ, რაც ეთნიკურმა უნგრელმა ამომრჩევლებმა დიდი უმრავლესობით მხარი დაუჭირეს სიმიონის მეტოქეს, მაგიარმა ბუდაპეშტიდან უნგრელებით დასახლებულ ქალაქ ორადიამდე ილაშქრა, რითაც ორბანის პოზიცია ღალატად შეაფასა. მაგიარმა ასევე დაიცვა უნგრეთის ბოშა თემი მას შემდეგ, რაც „ფიდესის“ ერთ-ერთმა მაღალჩინოსანმა შეურაცხყოფა მიაყენა ამ ჯგუფს, რომელიც ტრადიციულად მმართველი პარტიის საკვანძო ამომრჩეველია. „უნგრეთის მთავრობა მუდმივად იცავს თავისი საზღვრებს გარეთ მცხოვრები უნგრული თემების იდენტობის შენარჩუნებას“, – ნათქვამია მთავრობის სპიკერის განცხადებაში. მაგიარის პოზიციონირებამ, როგორც ჩანს, მას გამოკითხვებში დაეხმარა. POLITICO-ს გამოკითხვების მიხედვით, მისი „ტისსას“ პარტიის რეიტინგი 49 პროცენტს შეადგენს, რაც მნიშვნელოვნად უსწრებს „ფიდესის“ 38 პროცენტს. მაგრამ ამან ბრიუსელში იმედებიც გაართულა, რომ მაგიარს შეეძლო სწრაფად აღედგინა ურთიერთობები ევროკავშირთან, ორბანთან კანონის უზენაესობის, მიგრაციისა და რუსეთის წინააღმდეგ ომში უკრაინის მხარდაჭერის გამო მრავალწლიანი დაპირისპირების შემდეგ. მაგიარმა ცხადყო, რომ ის ევროკავშირს კიდევ ერთ არალიბერალურ თავის ტკივილს არ შეუქმნის. „მაგიარის სტრატეგია აქამდე არ ყოფილა ნაციონალიზმში ორბანზე მეტის შეთავაზება, არამედ ნაციონალისტურ რიტორიკასა და მმართველობის წარუმატებლობას შორის არსებული უფსკრულის გამოვლენა“, – განაცხადა რუდოლფ მეცმა, ბუდაპეშტის TK ინსტიტუტის პოლიტოლოგმა. „ბრიუსელის პერსპექტივიდან გამომდინარე, ეს მას ნაკლებად არაპროგნოზირებად ნაციონალისტურ რისკად და პოტენციურად სტაბილიზატორ აქტორად აქცევს“. ამავდროულად, ის ფრთხილად იყო, რომ ბრიუსელთან ზედმეტად ახლოს არ გამოჩენილიყო და 2024 წელს POLITICO-ს განუცხადა, რომ მას არ სჯერა „ევროპული სუპერსახელმწიფოს“. „ტისსა“ „სრულად პრო-უნგრული პარტიაა“, – განაცხადა ჰაიდუმ. ის უნგრეთის ინტერესებს წარმოადგენს „ევროკავშირის შიგნით, და არა მის გარეთ ან მის წინააღმდეგ“. დაბალანსებული მიდგომა აისახება „ტისსას“ გაცხადებულ პოლიტიკურ პოზიციებშიც. ზოლტან ტარმა, პარტიის ევროპარლამენტარმა, POLITICO-ს განუცხადა, რომ პარტიას სურს „შეინარჩუნოს სასაზღვრო ღობე, შეეწინააღმდეგოს სავალდებულო მიგრაციის კვოტებს და უკრაინის დაჩქარებულ გაწევრიანებას, იბრძოლოს მშვიდობისთვის, ებრძოლოს რუსულ პროპაგანდას, გააძლიეროს V4 [უნგრეთი, პოლონეთი, ჩეხეთი და სლოვაკეთი] და ცენტრალური ევროპა, ისე რომ არ იყოს ევროპის „ცუდი ბიჭი“. მიუხედავად ამისა, მაგიარის პოზიციონირებამ ზოგჯერ მას ბრიუსელთან დაპირისპირებაში ჩააგდო. ქვეყნის შიგნით, მაგიარი დიდ ყურადღებას უთმობს ცხოვრების გაძვირებასთან დაკავშირებულ პრობლემებს, უკიდურესი სიცივის პერიოდში სოფლად შეშას არიგებს და საცხოვრისის მხარდაჭერის პროგრამებს უჭერს მხარს. თუმცა, მან ასევე წარმოაჩინა თავი უნგრელი ფერმერების დამცველად, ეწინააღმდეგება რა Mercosur-ის სავაჭრო შეთანხმებას, რომელსაც ევროკომისიის პრეზიდენტ...