ექსპერტების განცხადებით, მაიკ ჰაკაბის მოსაზრება, რომ ისრაელს აქვს ღვთიური უფლება შუა აღმოსავლეთის დიდ ნაწილზე, ქრისტიანულ სიონისტურ თეოლოგიას ეფუძნება. ამერიკის შეერთებული შტატების ელჩმა ისრაელში, მაიკ ჰაკაბიმ, არაბული და მუსლიმური ქვეყნების დაგმობა დაიმსახურა მას შემდეგ, რაც განაცხადა, რომ ისრაელს ბიბლიური უფლება აქვს შუა აღმოსავლეთის დიდ ნაწილზე. ცნობილ ამერიკელ მემარჯვენე კომენტატორთან, ტაკერ კარლსონთან ინტერვიუში, ჰაკაბიმ აღნიშნა, რომ ისრაელს აქვს ღვთიური უფლება მიწაზე, რომელიც ევფრატიდან ნილოსამდე ვრცელდება, რაც მოიცავს ლიბანს, სირიას, იორდანიას და საუდის არაბეთის ნაწილებს. „კარგი იქნება, თუკი ისინი ყველაფერს აიღებენ“, – განაცხადა მან და დაასაბუთა, რომ ისრაელის გეოგრაფიული საზღვრები ბიბლიაშია დაფუძნებული, რაც ქრისტიან სიონისტების მიერ გაზიარებული შეხედულებაა. აშშ-ის დიპლომატმა, თვითგამოცხადებულმა ქრისტიან სიონისტმა და ისრაელის მტკიცე მხარდამჭერმა, მოგვიანებით უკან წაიღო თავისი კომენტარები, უწოდა მათ „გარკვეულწილად ჰიპერბოლური“ და დასძინა, რომ ისრაელი არ ესწრაფვის გაფართოებას, მაგრამ აქვს უფლება საკუთარ უსაფრთხოებაზე არსებულ საზღვრებში. თუმცა, იყო თუ არა მისი კომენტარები მართლაც ჰიპერბოლური ქრისტიანულ სიონისტურ მსოფლმხედველობაში? თუ ზუსტად ამას ფიქრობს ის და ამ იდეოლოგიის სხვა მხარდამჭერები? 1878 წელს, უილიამ ბლექსტონმა, გამოჩენილი ამერიკელი ევანგელისტის, დუაიტ მუდის სტუდენტმა და ისრაელის ბიბლიური აღდგენის მორწმუნემ, გამოაქვეყნა წიგნი სახელწოდებით „იესო მოდის“. ამ ბესტსელერმა ამერიკელებში გაავრცელა ზოგიერთი ქრისტიანი ლიდერის რწმენა: რომ ღმერთმა ისრაელის მიწა ებრაელ ხალხს მისცა. ეს რწმენა, რომელიც ხშირად პროტესტანტული ევანგელისტური პერსპექტივიდან არის აღებული, ეფუძნება ძველ ბიბლიურ იდეას, რომ თითქმის ოთხი ათასწლეულის წინ, ღმერთმა ეს მიწა ებრაელებს აღუთქვა, რომლებიც მას განაგებდნენ იესოს იერუსალიმში დაბრუნებამდე, აღტაცების (rapture) ჟამს. ამ თეოლოგიის თანახმად, ქრისტიანები გადარჩებიან ქრისტეს დაბრუნების შემდეგ, ხოლო არაქრისტიანები, რომლებიც არ მოექცევიან, განწირულნი იქნებიან. ამ აღთქმასთან დაკავშირებული ყველაზე ხშირად ციტირებული ბიბლიური მუხლია დაბადება 12:3, რომელშიც ღმერთი ეუბნება აბრაამს: „ვაკურთხებ შენს მაკურთხებელს და დავწყევლი შენს მწყევნელს, და შენით იკურთხება დედამიწის ყველა ტომი“, – იუწყება რელიგიური მედია ცენტრი. ChristianZionism.org-ის, პროფესორების, პასტორებისა და საეკლესიო ორგანიზაციების ლიდერების მიერ მართული ვებსაიტის მიხედვით, ქრისტიანულ სიონისტურ აზროვნებაში ოთხი ძირითადი თემა გვხვდება: პირველი, დღევანდელი ისრაელის სახელმწიფოს დაარსება 1948 წელს აღინიშნა როგორც ადამიანთა უკანასკნელი ეპოქა და მიანიშნებს დროის დასასრულზე. მეორე, შუა აღმოსავლეთში მიმდინარე კონფლიქტი ღვთის გეგმის ნაწილია, რომელსაც ქრისტეს მეორედ მოსვლის წინ დიდი და საბოლოო ომი უძღვის. მესამე, ღვთის აღთქმა ისრაელთან მარადიული და უპირობოა. და მეოთხე, ისრაელის დღევანდელი პოლიტიკური დომინირების მხარდაჭერის არარსებობა გამოიწვევს ღვთიურ განაჩენს. მწერალმა და ისტორიკოსმა დევიდ სვიფტმა განაცხადა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი ქრისტიანი – ევანგელისტი თუ სხვა – მხარს უჭერდა ისრაელის შექმნას 1948 წლამდე, მათ არ შეიძლება ვუწოდოთ ქრისტიანი სიონისტები თანამედროვე გაგებით. „ეს იმიტომ, რომ ქრისტიანული სიონიზმი არსებითად აერთიანებს რელიგიურ რწმენას სამხედრო, სტრატეგიულ და ეკონომიკურ პროგრამასთანაც კი“, – განუცხადა სვიფტმა „ალ ჯაზირას“. „კონკრეტულად, ქრისტიანული სიონიზმი არ არის მხოლოდ რწმენა იმისა, რომ ისრაელის ბიბლიური მიწა ებრაელი ხალხის განკუთვნილი ქვეყანაა, არამედ ის, რომ ისრაელის გაფართოების მხარდაჭერა ამერიკის სტრატეგიულ, სამხედრო და ეკონომიკურ ინტერესებშია.“ ფათი ნიმერმა, „ალ-შაბაკა: პალესტინის პოლიტიკის ქსელის“ პოლიტიკის მკვლევარმა, აღწერა ეს მოძრაობა, როგორც ისეთი, რომელიც „ისრაელის რეჟიმის აბსოლუტურ, უპირობო მხარდაჭერაში გადაიზრდება“. მან აღწერა პოდკასტი, სადაც ქრისტიანი სიონისტი ქალი ეწვია ბეთლემს და გამყოფი კედლის, ისრაელი ჯარისკაცებისა და პალესტინელი ლტოლვილების ბანაკებში არსებული მძიმე პირობების ნახვის შემდეგ განაცხადა: „მე ისინი მეცოდებიან, მაგრამ წმინდა წერილი წმინდა წერილია.“ „„წმინდა წერილი წმინდა წერილია“ – ეს ყველაფერს ჯაბნის“, – განუცხადა ნიმერმა „ალ ჯაზირას“. „სწორედ ამიტომ არის ის ტვინის გამორეცხვის ასეთი ძლიერი ინსტრუმენტი.“ ავტორისა და აკადემიკოსის, ტრისტან შტურმის თქმით, ქრისტიანი სიონისტების უდიდესი პოპულაცია აშშ-შია და მათი რიცხვი 30 მილიონს აღემატება. უმეტესობა ასოცირდება ევანგელისტურ ეკლესიებთან სამხრეთ-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-ცენტრალურ რეგიონებში, რომლებსაც ხშირად „ბიბლიურ სარტყელს“ უწოდებენ. ყველაზე დიდი ორგანიზაციაა „ქრისტიანები გაერთიანებულნი ისრაელისთვის“, რომელიც თავად 10 მილიონ წევრს ითვლის, განაცხადა ნიმერმა. „ისინი უმეტესწილად კონსერვატიული რესპუბლიკელები არიან, ძირითადად „ბიბლიურ სარტყელში“ გვხვდებიან, მაგრამ ასევე შეერთებული შტატების სხვა ნაწილებშიც, და ისინი ქმნიან რესპუბლიკური პარტიის ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ საარჩევნო ბლოკს“, – თქვა მან. სვიფტმა განაცხადა, რომ ამ ჯგუფიდან მხოლოდ რამდენიმე მილიონია „სრულად ჩართული ქრისტიანული სიონიზმის პოლიტიკურ, სამხედრო და რელიგიურ ასპექტებში“. ნიმერმა განმარტა, რომ ქრისტიანი სიონისტები „ღრმად არიან გადაჯაჭვულნი“ ამერიკულ პოლიტიკასთან. „რესპუბლიკური პარტიისა და ასევე დემოკრატიული პარტიის მრავალი მსხვილი დონორი ქრისტიანი სიონისტია“, – თქვა ნიმერმა. ანალიტიკოსის თქმით, ქრისტიანი სიონისტები ისრაელის ლობისტური ჯგუფების ქვაკუთხედია, დაწყებული ამერიკულ-ისრაელის...