ლიბანში დიდი ხანია განიხილება მეორე აეროპორტის გახსნის საკითხი. ახლა, როდესაც პოლიტიკური დებატები ჩაცხრა, ამის შესაძლებლობა ახლოსაა. ბეირუთი, ლიბანი – მთავრობამ წინ წაიწია გეგმებით, ხელახლა გახსნას რენე მუავადის სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი ჩრდილოეთ ლიბანის ქალაქ ყლაიაათში, და ოფიციალური პირები აცხადებენ, რომ ის შესაძლოა ამ ზაფხულს დაიწყოს ოპერაციები. აეროპორტი წლების განმავლობაში მაღალპოლიტიზებული თემა იყო, რადგან ეკონომიკური და სოციალური მოსაზრებები ხშირად უკანა პლანზე იწევდა სექტანტური არგუმენტების გამო. თუმცა, ოფიციალურმა პირებმა და ექსპერტებმა „ალ ჯაზირას“ განუცხადეს, რომ ბოლო თვეებში პოლიტიკური წინააღმდეგობა მნიშვნელოვნად შემცირდა. პროექტს მძლავრად უჭერს მხარს მთავრობა, ლიბანის ტრანსპორტის მინისტრი უახლოეს კვირებში საჩვენებელ ფრენაში მიიღებს მონაწილეობას. ოფიციალური პირები და ექსპერტები ასევე ამბობენ, რომ აეროპორტი, რომელიც სირიის საზღვრიდან 6 კმ-ში (3.7 მილი) მდებარეობს, შესაძლოა ემსახუროს სირიისა და ლიბანის დიდ ნაწილს და ეკონომიკური შვება მოუტანოს რეგიონს, სადაც ლიბანის ყველაზე ეკონომიკურად გაჭირვებული მოსახლეობა ცხოვრობს. [„ალ ჯაზირას“ ფოტო] ადგილი, სადაც ისტორია შეიქმნა 1930-იან წლებში აშენებული ყლაიაათის აეროპორტი მოგვიანებით საფრანგეთის არმიამ სამხედრო აეროდრომად გადააქცია. 1960-იან წლებში ის სამოქალაქო მიზნებისთვის გამოიყენებოდა, ძირითადად ინჟინრებისა და სხვა თანამშრომლების ტრანსპორტირებისთვის ლიბანსა და სხვა არაბულ ქვეყნებს შორის. 1988-1990 წლებში, ლიბანის სამოქალაქო ომის ერთ-ერთი ყველაზე სასტიკი პერიოდის განმავლობაში, ბეირუთიდან ქვეყნის სხვა ნაწილებში მიმავალი მრავალი გზა დახურული იყო შეიარაღებული დაჯგუფებების მიერ. ამის თავიდან ასაცილებლად, Middle East Airlines-მა, ლიბანის ეროვნულმა გადამზიდავმა, დაიწყო ფრენების განხორციელება ბეირუთსა და ყლაიაათს შორის. „ეს ღირდა 25,000 ლიბანური ლირა“, ანუ დაახლოებით 50 დოლარი იმ დროისთვის, განუცხადა „ალ ჯაზირას“ ბეირუთის ცენტრში მდებარე მისი ოფისიდან მაზენ სამაკმა, ლიბანის კერძო პილოტთა ასოციაციის პრეზიდენტმა. „ძალიან კარგად მახსოვს, რადგან ეს რეისი ბევრჯერ გავაკეეთე“. 1989 წლის 5 ნოემბერს, ლიბანის პარლამენტი ყლაიაათის აეროპორტში შეიკრიბა ისტორიული სესიის ჩასატარებლად. კანონმდებლებმა მოახდინეს ტაიფის შეთანხმების რატიფიცირება, რამაც ლიბანის სამოქალაქო ომის დასრულება გამოიწვია. ასევე ხელახლა აირჩიეს ჰუსეინ ალ-ჰუსეინი პარლამენტის სპიკერად და რენე მუავადი რესპუბლიკის პრეზიდენტად. მუავადი, თუმცა, 17 დღის შემდეგ მოკლეს ბეირუთში, უცნობი თავდამსხმელების მიერ მოწყობილი მანქანის აფეთქების შედეგად. აეროპორტს შემდეგ მისი ხსოვნის პატივსაცემად რენე მუავადის სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი დაერქვა. მას შემდეგ აეროპორტს ძირითადად ლიბანის საჰაერო ძალები იყენებდნენ. დისკუსიები აეროპორტის სამგზავრო თვითმფრინავებისთვის ხელახლა გახსნის შესახებ ხშირად ჩნდებოდა, განსაკუთრებით ომის პერიოდებში. 2024 წელს ისრაელის ლიბანზე ომის დროს, ბეირუთ-რაფიკ ჰარირის საერთაშორისო აეროპორტში ჩამფრენი და გამფრენი რეისები ზოგჯერ ისრაელის მიერ ბეირუთის სამხრეთ გარეუბნებზე მიტანილი დარტყმების შედეგად ამომავალი კვამლის გვერდით დაფრინავდნენ. ამან ლიბანში ზოგიერთს აიძულა მოეთხოვა მეორე აეროპორტი იმ ტერიტორიებისგან მოშორებით, რომლებიც დაკავშირებულია პოლიტიკურ და სამხედრო ჯგუფ „ჰეზბოლასთან“. მეორე აეროპორტის გახსნის ზოგიერთმა მომხრემ „ჰეზბოლა“ დაადანაშაულა ბეირუთის საერთაშორისო აეროპორტის კონტროლში და იქ იარაღისა და ფულის შემოტანაში. „ჰეზბოლასთან“ დაკავშირებული აეროპორტის თანამშრომლები, გავრცელებული ინფორმაციით, აპრილში გაათავისუფლეს ამ აეროპორტიდან. მომიტინგეებმა ასევე ხანდახან გადაკეტეს აეროპორტის გზა, მათ შორის „ჰეზბოლას“ მომხრეებმა, რომლებიც ჯგუფის განიარაღებას აპროტესტებდნენ. აეროპორტის ირგვლივ ზოგიერთი დისკუსია სექტანტურ დებატებშიც გადაიზარდა. სამოქალაქო ომის დროს, სამოქალაქო აეროპორტმა დაიწყო ფუნქციონირება ჰალათიდან, ქალაქ ბიბლოსის მახლობლად. „ლოს ანჯელეს ტაიმსმა“ 1987 წლის მარტში გამოაქვეყნა სტატია სათაურით „ქრისტიანებს საკუთარი აეროპორტი სურთ: მეომარ ლიბანში ბედნიერი დაშვება არ არის“. „რაც ამ დებატებში საკმაოდ გამომჟღავნებლად მიმაჩნია, არის ის, რომ ეს სიმპტომატურია იმისა, რომ ლიბანში საჯარო პოლიტიკის დებატები არასოდეს ითვალისწინებს მოცემული საკითხის ტექნიკურ დადებით და უარყოფით მხარეებს, არამედ ძალიან სწრაფად იღებს სექტანტურ სახეს“, – განუცხადა „ალ ჯაზირას“ ლიბანელმა პოლიტიკურმა ანალიტიკოსმა ქარიმ ემილ ბიტარმა. „ამ აეროპორტზე ბოლო 30 წლის განმავლობაში მიდის მსჯელობა. ლიბანში მეორე აეროპორტის არსებობის მრავალი მყარი არგუმენტი არსებობს.“ „პრობლემა ის არის, რომ ზოგიერთი გააფთრებული სექტანტი ლიბანელი დაჟინებით მოითხოვს ამ საკითხის სექტანტურ დებატებად გადაქცევას და ამბობს, რომ ეს იქნება ქრისტიანული აეროპორტი, დასავლეთ ბეირუთის აეროპორტისგან განსხვავებით, სადაც „ჰეზბოლა“ დიდი ხანია დომინანტური ძალაა“, – თქვა ბიტარმა. მან გაიხსენა სამოქალაქო ომის დღეები, როდესაც მეტოქე შეიარაღებული დაჯგუფებები ცდილობდნენ ლიბანის სექტანტურ კანტონებად დაყოფას. „ამიტომაც ზოგიერთი ადამიანი კვლავ მიიჩნევს სხვა აეროპორტის გახსნას ლიბანის ფრაგმენტაციის პოტენციურ ნაბიჯად.“ „ჰეზბოლა“ იყო იმ პოლიტიკურ ფრაქციებს შორის, რომლებიც ეწინააღმდეგებოდნენ მეორე აეროპორტის გახსნას ყლაიაათში ან სადმე სხვაგან ჩრდილოეთში. ისინი ამტკიცებდნენ, რომ ეს იყო ლიბანის დაყოფის საშუალება. მაგრამ ეს პოლიტიკური წინააღმდეგობა, როგორც ჩანს, ბოლო თვეებში ჩაცხრა. „აეროპორტს აქვს ეკონომიკური და განვითარების სარგებელი, მაგრამ არ არსებობს პოლიტიკური წინააღმდეგობა“, – განუცხადა „ალ ჯაზირას“ ყასემ ქასირმა, „ჰეზბოლასთან“ დაახლოებულმა ჟურნალისტმა. „ეს აუცილებელია და სასარგებლო.“ სხვა კრიტიკოსებმა ეჭვქვეშ დააყენეს, არის თუ არა აეროპორტის მართვა ფინანსურად მდგრადი და მოახდენს თუ არა ის ტრაფიკის გადამისამართებას