საერთაშორისო
/
20.02.2026
ლიბანის ტრიპოლი შენობების ჩამონგრევის კრიზისის წინაშე: ათწლეულების უგულებელყოფის, ეკონომიკური კრიზისისა და სტიქიის შედეგები
ლიბანის სიდიდით მეორე ქალაქ ტრიპოლიში შენობების ჩამონგრევა გახშირდა, რასაც ბოლო დროს სულ მცირე 15 ადამიანი ემსხვერპლა. ქალაქი, რომელიც ოდესღაც სავაჭრო ჰაბი იყო, ახლა ხმელთაშუა ზღვის ერთ-ერთი უღარიბესი დასახლებაა და მისი ინფრასტრუქტურა მოძველებულია. პრობლემას ამწვავებს 2019 წლის ეკონომიკური კრიზისი, 2023 წლის მიწისძვრა, უკონტროლო მშენებლობები და ძლიერი ნალექი. ადგილობრივები შიშობენ, რომ მალე მათი სახლები ჩამოინგრევა, ხოლო ექსპერტები ათწლეულების სახელმწიფო უგულებელყოფაზე საუბრობენ, რამაც ქალაქი კა
8 თებერვალს მომხდარ ნგრევას ლიბანის სიდიდით მეორე ქალაქში, სადაც შენობები ათწლეულების განმავლობაში არაადეკვატური ინვესტიციების გამო სავალალო მდგომარეობაშია, სულ მცირე 15 ადამიანი ემსხვერპლა.
ტრიპოლი, ლიბანი – ჰოსამ ჰაზრუნი ბეტონის კიბის ქვეშ უთითებს შენობის მოშიშვლებული საძირკველზე, სადაც ის ცხოვრობს. „შიგნით, იქ, შეხედეთ“, - ამბობს 65 წლის მამაკაცი. „შიდა სვეტები სულ დამტვრეულია. წყლით არის დაფარული. შიგნით ყველაფერი სველია.“
რამდენიმე მეტრის მოშორებით დამსხვრეული ბეტონის ბლოკებისა და გადაგრეხილი ლითონის გროვა დევს. ეს არის იმ შენობის ნანგრევები, რომელიც 8 თებერვალს ჩამოინგრა და სულ მცირე 15 ადამიანი იმსხვერპლა.
ტრიპოლიში შენობების ჩამონგრევა სწრაფად ხდება ჩვეულებრივი მოვლენა. ეს ამ ზამთარში მარტო მეოთხე ჩამონგრეული შენობაა. დღეს ასობით შენობას ემუქრება ჩამონგრევის საფრთხე მოძველებული ინფრასტრუქტურის, უკონტროლო მშენებლობის, ლიბანის 2019 წლის ეკონომიკური კრიზისის, 2023 წლის მიწისძვრის (რომელმაც დააზიანა ადგილობრივი ინფრასტრუქტურის საძირკვლის დიდი ნაწილი) და შედარებით ძლიერი წვიმების სეზონის ფატალური კომბინაციის გამო.
ჰაზრუნის მსგავს ადგილობრივებს ეშინიათ, რომ მათი შენობები იქნება შემდეგი. „გვითხრეს, რომ ევაკუაცია უნდა მოვახდინოთ და არ უნდა დავრჩეთ, მაგრამ როგორ უნდა წავიდეთ, როცა ცუდ მდგომარეობაში ვართ?“, - ჰკითხა მან ხელისგულების ცისკენ აწევით. „სად უნდა წავიდეთ?“
1950-იან წლებში ტრიპოლი, ლიბანის სიდიდით მეორე ქალაქი და ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილის უდიდესი დასახლება, რეგიონში ვაჭრობისა და საზღვაო გადაზიდვების ცენტრი იყო. მაგრამ გასული წლების განმავლობაში, მისი სტატუსი დაეცა და ხმელთაშუა ზღვის ერთ-ერთ უღარიბეს ქალაქად იქცა.
ის ასევე მასიური უთანასწორობის ქალაქია. ტრიპოლიში მრავალი მილიარდერი ცხოვრობს, მათ შორის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ნაჯიბ მიკატი და ყოფილი ფინანსთა მინისტრი მოჰამად საფადი, მაშინ როცა ქალაქის მოსახლეობის დაახლოებით 45 პროცენტი სიღარიბეში ცხოვრობს, მსოფლიო ბანკის 2024 წლის ანგარიშის მიხედვით.
წლების განმავლობაში, ტრიპოლის საშუალო და მაღალი კლასის მაცხოვრებლების უმეტესობა ქალაქის სამხრეთ ნაწილში გადავიდა, დატოვა რა გაღარიბებული კლასები დამპალი ძველი ქალაქის საცხოვრებლად. ბევრმა ღარიბმა იცის, რომ მათი ბეტონის შენობები ბერდება და ცუდ მდგომარეობაშია, მაგრამ მათ არ აქვთ მათი შეკეთების საშუალება.
„პირველი პრობლემა ის არის, რომ კონსტრუქციები ძველია“, - განუცხადა ალ ჯაზირას რესტორნიდან სამხრეთ ტრიპოლიში მყოფმა ინჟინერმა ფაისალ ალ-ბაკარმა. ალ-ბაკარი ასევე არის „ტრიპოლის საგანგებო ფონდის“ დამფუძნებელი, კერძო ინიციატივის, რომელიც შენობების ჩამონგრევის პრობლემის საპასუხოდ შეიქმნა და ქალაქის დასახმარებლად თანხებს აგროვებს.
„ბეტონის სიცოცხლის ხანგრძლივობა 50-დან 80 წლამდეა“, - განმარტა ალ-ბაკარმა, „და ცენტრალური ტრიპოლის ბევრ შენობაში ეს ვადა სრულდება“.
მან თეთრ ფურცელზე ლურჯი კალმით შენობის საძირკვლის მოდელი დახატა. „დროთა განმავლობაში, ბეტონის pH დონე უფრო და უფრო მჟავე გახდება“, - თქვა მან და თავისი დახატული კედლის ძირის გარშემო ხაზები მოხაზა. „შემდეგ ის ფოლადს დაჟანგავს – ფოლადი თვითგანადგურდება – და შენობა ჩამოინგრევა.“
პრობლემა განსაკუთრებით რამდენიმე ინციდენტმა გაამწვავა. როდესაც 2023 წლის მიწისძვრამ გაანადგურა ჩრდილოეთ სირია და სამხრეთ თურქეთი, ის ტრიპოლიშიც ფართოდ იგრძნობოდა. ადგილობრივი ოფიციალური პირები აცხადებენ, რომ მან დააზიანა ძველი შენობების ინფრასტრუქტურული საძირკვლის დიდი ნაწილი, რომელთაგან ბევრს დამატებული აქვს არარეგულარული ან უკონტროლო სართულები, რაც მათ კიდევ უფრო ასუსტებს.
რეგიონი წლების განმავლობაში განიცდიდა უგულებელყოფას და ინფრასტრუქტურის ნაკლებობას, 2019 წლის ეკონომიკურ და საბანკო კრიზისამდეც კი.
და ბოლოს, წყლის დაზიანების პრობლემაა. წელს ლიბანმა უფრო მეტი ნალექი მიიღო, ვიდრე ბოლო რამდენიმე წელს. და 8 თებერვალს ჩამონგრეული შენობის შემთხვევამდე რამდენიმე დღით ადრე, რამდენჯერმე იწვიმა. „წყალი აღწევს ბეტონში და ფოლადს კიდევ უფრო აუარესებს“, - თქვა ალ-ბაკარმა.
სწორედ ამიტომ, ალ-ბაკარმა დაიქირავა, მისი აღწერით, ქალაქის „საუკეთესო და ყველაზე წარმატებული“ ადამიანები სამთავრობო ხარვეზების შესავსებად.
ერთ-ერთი ასეთი ადამიანია სარა ალ-შარიფი, „ტრიპოლის საგანგებო ფონდის“ სპიკერი და ფონდების მოძიების კომიტეტის წევრი. ის ასევე არის „რუვად ალ ტანმეიას“ (Ruwwad Al Tanmeya) ლიბანის დირექტორი, არაკომერციული ორგანიზაციის, რომელიც ორიენტირებულია ახალგაზრდებსა და მოკლებულ თემებზე, და გასულ წელს დაინიშნა ტრიპოლის პორტის ადმინისტრაციის ვიცე-პრეზიდენტად.
„საუბარია ისეთ რაიონებზე, სადაც შენობების უმეტესობა, თუ არა ყველა, ძველი და დანგრეულია, რომელთაგან ზოგიერთი რეალურად ჩამონგრევის პირასაა“, - თქვა ალ-შარიფმა თავისი ოფისიდან „რუვად ალ ტანმეიას“ ოფისში, ბაბ ალ-ტაბანეში (Bab al-Tabbaneh), იმ ადგილიდან ერთ კილომეტრზე ნაკლებ მანძილზე, სადაც შენობა 8 თებერვალს ჩამოინგრა.
„ის ფაქტი, რომ პრობლემა ასეთი მასშტაბურია, ათწლეულების განმავლობაში დაგროვილ უგულებელყოფას ასახავს სახელმწიფოს მხრიდან, რომელსაც არ შეუსრულებია თავისი ვალდებულებები ამ ქალაქის მიმართ“, - თქვა მან.
ალ-შარიფმა თქვა, რომ ის არ აკისრებს პასუხისმგებლობას მოქმედ მთავრობას – რომელიც ხელისუფლებაში ერთი წლის წინ მოვიდა – მაგრამ ისტორიულად, „ხელისუფლებაში მყოფმა ადამიანებმა არაფერი გააკეთეს, არ ასრულებდნენ თავიანთ მოვალეობებს“.
„ასევე არის ნაწილი, რომელიც მესაკუთრეს ეკისრება, ნაწილი – მოიჯარეს და ნაწილი – ვაჭრებს, რომლებიც მშენებლები არიან. შესაძლოა, ისინი უხარისხო მასალებს იყენებენ.“
#სიღარიბე
#ინფრასტრუქტურა
#ლიბანი
#ეკონომიკური კრიზისი
#ტრიპოლი
#შენობების ნგრევა
#მიწისძვრა
#უგულებელყოფა
წყარო: www.aljazeera.com
გაზიარება