მიუხედავად იმისა, რომ ლიბანის მთავრობა კონფლიქტში ჩარევას ეწინააღმდეგება, ჰეზბოლა აცხადებს, რომ ირანზე თავდასხმას საკუთარ თავზე თავდასხმად აღიქვამს. ამავდროულად, ისრაელი ბეირუთს მძიმე დარტყმებით ემუქრება, რაც ლიბანელებში ახალი ომის შიშს ბადებს. რადგან აშშ-სა და ირანს შორის დაძაბულობა რეგიონში ფართომასშტაბიანი სამხედრო კონფლიქტის საფრთხეს ქმნის, ლიბანის მდგომარეობა განსაკუთრებით არასტაბილურია. ლიბანის პრემიერ-მინისტრმა ნავაფ სალამმა არაერთხელ განაცხადა, რომ მისი ქვეყანა საგარეო დავებში არ ჩაერევა. ამ კვირის დასაწყისში მან ჰეზბოლას მოუწოდა, ლიბანი „კიდევ ერთ თავგადასავალში“ არ ჩაითრიოს. თუმცა, ნაიმ ყასემმა, ირანის მიერ მხარდაჭერილი ჰეზბოლას გენერალურმა მდივანმა, ჯერ კიდევ იანვარში განაცხადა, რომ ირანზე აშშ-ის ნებისმიერი თავდასხმა ლიბანში ჰეზბოლაზე თავდასხმად ჩაითვლება. „როდესაც რაიმე პოზიციის დაკავების დრო დადგება, ჩვენ არ დავიხევთ უკან“, – განაცხადა მან სატელევიზიო მიმართვაში. საპასუხოდ, ისრაელმა, აშშ-ის მთავარმა მოკავშირემ რეგიონში, ბეირუთი გააფრთხილა, რომ ქვეყანას მძიმედ დაარტყამდა და სამოქალაქო ინფრასტრუქტურას დაუმიზნებდა, თუ ჰეზბოლა პოტენციურ აშშ-ირანის ომში ჩაერთვებოდა. ეს კვირას ორმა ლიბანელმა ოფიციალურმა პირმა დაადასტურა. „ირანი ჰეზბოლასგან მონაწილეობას ელის, თუ აშშ-ირანის ომის სცენარი განხორციელდება, სავარაუდოდ, ისრაელზე ზეწოლით“, – განუცხადა DW-ს ბურკუ ოზჩელიკმა, ლონდონში დაფუძნებული სამეფო გაერთიანებული სამსახურების ინსტიტუტის (RUSI) ახლო აღმოსავლეთის უსაფრთხოების უფროსმა მკვლევარმა. თუმცა, მისი აზრით, ჰეზბოლა ასევე მოქმედებს სულ უფრო გართულებულ შიდა გარემოში. „ლიბანის პრეზიდენტის, ჟოზეფ აუნის ინტეგრაციული ზეწოლა და ორგანიზაციის ინტერესი ლიბანის პოლიტიკურ მომავალში, როგორც ეროვნული აქტორის, ზრდის დიდი, გაურკვეველი ხანგრძლივობის ომის ხარჯებს“, – აღნიშნა ოზჩელიკმა. ჰეზბოლამ, რომლის სამხედრო ფრთა აშშ-ის, გერმანიისა და სხვა ქვეყნების მიერ ტერორისტულ ორგანიზაციადაა მიჩნეული, ისრაელზე დარტყმები 2023 წლის 7 ოქტომბერს, ჰამასის მიერ ისრაელზე თავდასხმიდან ერთი დღის შემდეგ დაიწყო. 2024 წლის ნოემბერში ისრაელსა და ჰეზბოლას შორის ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებამ დაასრულა 11-თვიანი შეტაკებები და 2-თვიანი სრულმასშტაბიანი ომი ჰეზბოლასა და ისრაელს შორის. ამ პერიოდის განმავლობაში ისრაელმა გაანადგურა ჰეზბოლას ხელმძღვანელობის უმეტესი ნაწილი, ჯგუფის ინფრასტრუქტურის, იარაღის არსენალის, ასევე სამხრეთ ლიბანისა და ბეირუთის დიდი ნაწილები. დაახლოებით 4 000 ადამიანი დაიღუპა და მსოფლიო ბანკის შეფასებით, რეკონსტრუქციის ხარჯები დაახლოებით 11 მილიარდ დოლარს (9.5 მილიარდი ევრო) შეადგენს. მიუხედავად იმისა, რომ ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება ჯგუფის განიარაღებას ითვალისწინებდა, ჰეზბოლამ ჯერჯერობით მხოლოდ ლიტანის მდინარის სამხრეთით დათმო იარაღი. ჯგუფმა უარი თქვა სრულ განიარაღებაზე, მიზეზად ასახელებს ქვეყნის დაცვის აუცილებლობას ისრაელის მიმდინარე დარტყმებისგან და ისრაელის მიერ საერთო საზღვრის გასწვრივ ხუთი წერტილის სამხედრო ოკუპაციას. ისრაელმა, თავის მხრივ, არაერთხელ განაცხადა, რომ არ შეწყვეტს ჰეზბოლაზე თავდასხმებს, სანამ ის საფრთხეს წარმოადგენს. ჰეზბოლა, ირანის მიერ მართული „წინააღმდეგობის ღერძის“ ნაწილი – რომელიც ასევე მოიცავს ჰამასს ღაზაში, ჰუსიტებს იემენში და სხვადასხვა ერაყულ ნახევრად სამხედრო ფრაქციებს – ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და ისრაელს მტრებად მიიჩნევს. ამ კვირაში ლიბანის პრემიერ-მინისტრმა სალამმა ლიბანურ საინფორმაციო გამოცემა Naharnet-ს განუცხადა, რომ სახელმწიფო აგრძელებს ძალისხმევას ჯგუფის განიარაღებისთვის პირველი ფაზის მიღმა, რაც გულისხმობს საზღვარსა და ლიტანის მდინარეს შორის არსებულ ტერიტორიას. მისი თქმით, ჰეზბოლას განიარაღება „შეუქცევადი სუვერენული არჩევანია“. თუმცა, ის უფრო ფრთხილად იყო მეორე ფაზის – ლიტანის მდინარის ჩრდილოეთით – განხორციელების საკითხთან დაკავშირებით და განაცხადა, რომ ეს „რამდენიმე ფაქტორზეა დამოკიდებული, მათ შორის ლიბანის არმიის მხარდამჭერი კონფერენციის შედეგებზე“. კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობას მიიღებენ აშშ, საუდის არაბეთი, ყატარი, ეგვიპტე და საფრანგეთი, 2026 წლის 5 მარტს პარიზში გაიმართება. აშშ-ში დაფუძნებულმა ომის კვლევის ინსტიტუტმა ამ კვირაში მოხსენებაში დაწერა, რომ ჰეზბოლას განიარაღების შეფერხება გაართულებს ამ პროცესს, რადგან ორგანიზაცია ამასობაში აღადგენს თავის ძალებს. მოჰანად ჰაჯ ალიმ, ბეირუთის მალკოლმ ჰ. კერის კარნეგის ახლო აღმოსავლეთის ცენტრის კვლევების დირექტორის მოადგილემ, თუმცა აღნიშნა, რომ ჰეზბოლას ჯერ კიდევ არ აქვს ის ძალა, რაც ომამდე ჰქონდა. „ჯგუფი გაცილებით სუსტი და ფრაგმენტულია, რაც გადაწყვეტილების მიღების პროცესსაც უფრო ფრაგმენტულს ხდის“, – განაცხადა მან. მისი თქმით, ჰეზბოლას სამხედრო ფრთა ეწინააღმდეგება განიარაღებას, მაგრამ პოლიტიკური ფრთა, რომელსაც მყარი დასაყრდენი აქვს ქვეყნის პარლამენტში და საკუთარი სოციალური ქსელი საავადმყოფოებითა და სოციალური სერვისებით, უფრო ღიაა განიარაღების განსახილველად. „ჯგუფის ის ნაწილი, რომელიც განიარაღების წინააღმდეგია, მაინც შეიძლება თავს დაესხას, მაგრამ თუ რეალობას შევხედავ, ლიბანის შიიტური საზოგადოება (პოლიტიკური ფრთა) უფრო მნიშვნელოვანია იმ გაგებით, რომ მათ უფრო მეტი გავლენა აქვთ პოლიტიკაში“, – დასძინა ჰაჯ ალიმ. ასევე RUSI-ის ოზჩელიკი აცხადებს, რომ ჰეზბოლას გარკვეული სიმბოლური მონაწილეობა სავარაუდო შედეგი იქნება, თუ აშშ-სა და ირანს შორის დაძაბულობა გამწვავდება. „ეს შეიძლება იყოს შეზღუდული, ფრთხილად გათვლილი შეტევები ისრაელის სამიზნეებზე, რომელიც მიზნად ისახავს სოლიდარობის გამოხატვას და თეირანის დაკმაყოფილებას, ხოლო ისრაელის მასიური საპასუხო დარტყმების გამომწვევი ზღვრის ქვემოთ დარჩენას“, – თქვა მან და დასძინა, რომ კონფლიქტის ცვალებადი დინამიკა ან პირდაპირი ირანული ჩარევა...