მიუხედავად იმისა, რომ ლიბანის მთავრობა კონფლიქტში ჩართვას ეწინააღმდეგება, „ჰეზბოლა“ აცხადებს, რომ ირანზე თავდასხმას საკუთარ თავდასხმად აღიქვამს. ამასობაში, ისრაელი ბეირუთს მასიური დარტყმებით ემუქრება, რაც ლიბანელებში ახალი ომის შიშს ბადებს. მას შემდეგ, რაც აშშ-სა და ირანს შორის დაძაბულობა რეგიონში მსხვილი სამხედრო კონფლიქტის გაჩენით იმუქრება, ლიბანის მდგომარეობა განსაკუთრებით არასტაბილურია. ლიბანის პრემიერ-მინისტრმა ნავაფ სალამმა არაერთხელ განაცხადა, რომ მისი ქვეყანა საგარეო დავებში არ ჩაერევა. ამ კვირის დასაწყისში მან „ჰეზბოლას“ მოუწოდა, ლიბანი „კიდევ ერთ თავგადასავალში“ არ ჩაითრიოს. თუმცა, ირანის მიერ მხარდაჭერილი „ჰეზბოლას“ გენერალურმა მდივანმა ნაიმ კასემმა ჯერ კიდევ იანვარში განაცხადა, რომ ირანზე აშშ-ის ნებისმიერი თავდასხმა, ლიბანში „ჰეზბოლაზე“ თავდასხმად ჩაითვლება. „როდესაც რაიმე პოზიციის დაკავების დრო დადგება, ჩვენ არ დავიხევთ უკან“, – განაცხადა მან სატელევიზიო გამოსვლაში. საპასუხოდ, ისრაელმა, რეგიონში აშშ-ის მთავარმა მოკავშირემ, ბეირუთი გააფრთხილა, რომ ქვეყანას ძლიერად დაარტყამს და სამოქალაქო ინფრასტრუქტურას მიზანში ამოიღებს, თუ „ჰეზბოლა“ პოტენციურ აშშ-ირანის ომში ჩაერთვება. ეს ამ კვირაში ორმა ლიბანელმა ოფიციალურმა პირმა დაადასტურა. „ირანი მოელის, რომ „ჰეზბოლა“ წვლილს შეიტანს, თუ აშშ-ირანის ომის სცენარი განხორციელდება, სავარაუდოდ, ისრაელზე ზეწოლის გზით“, – განუცხადა DW-ს ბურჯუ ოზჩელიკმა, ლონდონში დაფუძნებული სამეფო გაერთიანებული სამსახურების ინსტიტუტის (RUSI) ახლო აღმოსავლეთის უსაფრთხოების უფროსმა მკვლევარმა. თუმცა, მისი აზრით, „ჰეზბოლა“ ასევე სულ უფრო გართულებულ საშინაო გარემოში უწევს ნავიგაცია. „ლიბანის პრეზიდენტ ჯოზეფ აუნის ინტეგრაციონისტული ზეწოლა და ორგანიზაციის ინტერესი ლიბანის პოლიტიკურ მომავალში, როგორც ეროვნული აქტორის, ზრდის მასშტაბური, განუსაზღვრელი ომის ხარჯებს“, – განაცხადა ოზჩელიკმა. „ჰეზბოლა“, რომლის სამხედრო ფრთა აშშ-ის, გერმანიისა და სხვა ქვეყნების მიერ ტერორისტულ ორგანიზაციადაა მიჩნეული, ისრაელის მიმართულებით თავდასხმები 2023 წლის 7 ოქტომბერს „ჰამასის“ მიერ ისრაელზე განხორციელებული თავდასხმიდან მეორე დღეს დაიწყო. 2024 წლის ნოემბერში, ისრაელსა და „ჰეზბოლას“ შორის დადებულმა ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებამ ბოლო მოუღო 11-თვიან შეტაკებებსა და ორთვიან სრულმასშტაბიან ომს „ჰეზბოლასა“ და ისრაელს შორის. ამ პერიოდში ისრაელმა გაანადგურა „ჰეზბოლას“ ხელმძღვანელობის უმეტესი ნაწილი, ჯგუფის ინფრასტრუქტურის და იარაღის არსენალის დიდი ნაწილი, ისევე როგორც სამხრეთ ლიბანი და ბეირუთის დიდი ნაწილები. დაახლოებით 4000 ადამიანი დაიღუპა და მსოფლიო ბანკის შეფასებით, აღდგენითი სამუშაოების ღირებულება დაახლოებით 11 მილიარდ დოლარს (9.5 მილიარდი ევრო) შეადგენდა. მიუხედავად იმისა, რომ ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება ჯგუფის განიარაღებას ითვალისწინებდა, „ჰეზბოლამ“ აქამდე მხოლოდ ლიტანის მდინარის სამხრეთით დათმო იარაღი. ჯგუფი მთლიანად განიარაღებაზე უარს აცხადებს და მოჰყავს ქვეყნის მიმდინარე ისრაელის დარტყმებისგან და ერთობლივი საზღვრის გასწვრივ ხუთ წერტილზე ისრაელის სამხედრო ოკუპაციისგან დაცვის აუცილებლობა. თავის მხრივ, ისრაელმა არაერთხელ განაცხადა, რომ არ შეწყვეტს „ჰეზბოლას“ დამიზნებას, სანამ ის საფრთხეს წარმოადგენს. „ჰეზბოლა“, როგორც ირანის მიერ ხელმძღვანელებული „წინააღმდეგობის ღერძის“ ნაწილი – რომელიც ასევე მოიცავს „ჰამასს“ ღაზაში, ჰუსიტებს იემენში და სხვადასხვა ერაყელ გასამხედროებულ დაჯგუფებებს – შეერთებულ შტატებსა და ისრაელს მტრებად მიიჩნევს. ამ კვირაში ლიბანის პრემიერ-მინისტრმა სალამმა ლიბანურ საინფორმაციო სააგენტო Naharnet-ს განუცხადა, რომ სახელმწიფო აგრძელებს ჯგუფის განიარაღების მცდელობებს ეტაპი 1-ის მიღმა, რაც გულისხმობს საზღვარსა და ლიტანის მდინარეს შორის არსებულ ტერიტორიას. „ჰეზბოლას“ განიარაღება „შეუქცევადი სუვერენული არჩევანია“, – განაცხადა მან. თუმცა, ის უფრო ფრთხილი იყო ეტაპი 2-ის – ლიტანის მდინარის ჩრდილოეთით – განხორციელებასთან დაკავშირებით, თქვა, რომ ეს „რამდენიმე ფაქტორზეა დამოკიდებული, მათ შორის ლიბანის არმიის მხარდამჭერი კონფერენციის შედეგებზე“. კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობას მიიღებენ აშშ-ის, საუდის არაბეთის, ყატარის, ეგვიპტისა და საფრანგეთის წარმომადგენლები, 2026 წლის 5 მარტს პარიზშია დაგეგმილი. აშშ-ში დაფუძნებულმა ომის კვლევის ინსტიტუტმა ამ კვირაში მოხსენებაში დაწერა, რომ „ჰეზბოლას“ განიარაღების დაყოვნება განიარაღების პროცესს გაართულებს, რადგან ორგანიზაცია ამასობაში აღადგენს თავის ძალებს. ბეირუთის მალკოლმ ჰ. კერის კარნეგის ახლო აღმოსავლეთის ცენტრის კვლევების დირექტორის მოადგილემ, მოჰანად ჰაჯ ალიმ, თუმცა, აღნიშნა, რომ „ჰეზბოლას“ კვლავ აკლია ის ძალა, რაც ომამდე ჰქონდა. „ჯგუფი ბევრად სუსტი და ფრაგმენტირებულია, რაც გადაწყვეტილების მიღებასაც უფრო ფრაგმენტირებულს ხდის“, – განაცხადა მან. „ჰეზბოლას“ სამხედრო ფრთა ეწინააღმდეგება განიარაღებას, მაგრამ პოლიტიკური ფრთა, რომელსაც მყარი დასაყრდენი აქვს ქვეყნის პარლამენტში და საავადმყოფოებისა და სოციალური სერვისების საკუთარი სოციალური ქსელი, უფრო ღიაა განიარაღების განსახილველად, აღნიშნა მან. „ჯგუფის ის ნაწილი, რომელიც განიარაღების წინააღმდეგია, მაინც შეძლებს შეტევას, მაგრამ თუ რეალობას შევხედავთ, ლიბანის შიიტური საზოგადოება (პოლიტიკური ფრთა) უფრო მნიშვნელოვანია იმ თვალსაზრისით, რომ მათ უფრო მეტი გავლენა აქვთ პოლიტიკაში“, – დასძინა ჰაჯ ალიმ. ასევე RUSI-ის ოზჩელიკი ამბობს, რომ „ჰეზბოლას“ გარკვეული სიმბოლური მონაწილეობა სავარაუდო შედეგი იქნება, თუ აშშ-სა და ირანს შორის დაძაბულობა ესკალაციას განიცდის. „ეს შეიძლება იყოს შეზღუდული, ფრთხილად დაკალიბრებული თავდასხმები ისრაელის სამიზნეებზე, რომლებიც შექმნილია სოლიდარობის გამოსახატავად და თეირანის დასაკმაყოფილებლად, ისრაელის მასიური საპასუხო დარტყმების გამომწვევი ზღვრის ქვემოთ დარჩენით“, – თქვა მან და დასძინა, რომ კონფლიქტის ცვალებადი დინამიკა ან პირდაპირი...