ევროპის ცენტრალურმა ბანკმა (ECB) უარყო ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ მის პრეზიდენტს, კრისტინ ლაგარდს, თანამდებობის ვადაზე ადრე დატოვება სურს. თუმცა, ანალიტიკოსთა აზრით, ადრეული წასვლა ემანუელ მაკრონს მემკვიდრის არჩევაში მონაწილეობის შესაძლებლობას მისცემდა. ოთხშაბათს, ევროპის ცენტრალური ბანკის (ECB) ხელმძღვანელობასთან დაკავშირებით სპეკულაციები განახლდა მას შემდეგ, რაც Financial Times-ის სტატიამ გაამჟღავნა, რომ მის ამჟამინდელ პრეზიდენტს, კრისტინ ლაგარდს, სავარაუდოდ, სურს თანამდებობის დატოვება 2027 წლის ოქტომბერში მისი ვადის ამოწურვამდე. ECB-მ სასწრაფოდ შეაჩერა ჭორები, რამაც შესაძლოა ფინანსური ბაზრები აფიქრებინოს, რომ მისი ხელმძღვანელი წასვლას აპირებს. „პრეზიდენტი ლაგარდი სრულად არის კონცენტრირებული თავის მისიაზე და არ მიუღია არანაირი გადაწყვეტილება მისი ვადის ამოწურვასთან დაკავშირებით“, - განაცხადა ბანკის წარმომადგენელმა. თუმცა, ეს განცხადება წინა უარყოფებზე ნაკლებად მტკიცეა და, როგორც ჩანს, ადრეული წასვლის შესაძლებლობას ტოვებს. ვადამდე წასვლამ შესაძლოა ემანუელ მაკრონს, რომლის საპრეზიდენტო ვადა მალე ამოიწურება, საშუალება მისცეს, საფრანგეთის საპრეზიდენტო არჩევნებამდე დაგეგმოს ინსტიტუტის ხელმძღვანელის მემკვიდრეობა. ECB-ის პრეზიდენტის პოსტი ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი თანამდებობაა, რომელსაც უბადლო ფინანსური ძალაუფლება გააჩნია. სწორედ ამიტომ, ეროვნული მთავრობები ყოველთვის სასტიკად იბრძოდნენ საკუთარი ინტერესებისა და პრიორიტეტებისთვის ხელსაყრელი კანდიდატის დასაწინაურებლად. კრისტინ ლაგარდის მემკვიდრეობასთან დაკავშირებით მოლაპარაკებები ინტენსიური იქნება და კიდევ უფრო გართულდება ძველ კონტინენტზე პოპულისტების აღმასვლით, რაც ტრადიციულ ევროპულ პოლიტიკურ პარტიებს გაუჭირდებათ საკვანძო თანამდებობებზე დანიშვნის პროცესზე კონტროლის შენარჩუნება. ეს პრობლემა გასულ კვირას გამოიკვეთა, როდესაც საფრანგეთის ბანკის მმართველმა, ფრანსუა ვილეროი დე გაიომ, მოულოდნელად განაცხადა, რომ თანამდებობას ვადაზე ერთ წელზე მეტით ადრე დატოვებდა. ეს გადაწყვეტილება დიდწილად განიმარტა, როგორც ემანუელ მაკრონის სურვილი, დაეცვა ცენტრალური ბანკი პოტენციური ულტრამემარჯვენე აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან. საკითხი იქამდე მივიდა, რომ ოთხშაბათს, ეროვნული გაერთიანების დეპუტატმა ჟან-ფილიპ ტანგიმ, საფრანგეთის ეროვნულ ასამბლეაში ფრანსუა ვილეროი დე გაიო დაცინვით მიმართა: „გადაეცით ჩვენი მოკითხვა და შეშფოთება ქალბატონ ლაგარდს, რომელიც, როგორც ჩანს, გადადგომების ეპიდემიის მსხვერპლია, და რომლის მიზეზიც, ემანუელ მაკრონია – მართლაც ძალიან პრობლემური პათოგენური აგენტი.“ სახელმწიფოს მეთაურისთვის საბედნიეროდ, ECB-ის დირექტორთა საბჭოს (რომელიც ექვსი წევრისგან შედგება) წევრების დანიშვნის მარეგულირებელი კონვენციები შესაძლოა მის სასარგებლოდ იმოქმედოს. კერძოდ, ორი ფაქტორი მიუთითებს იმაზე, რომ მას აქვს შესაძლებლობა, 2027 წლის გაზაფხულზე თანამდებობის დატოვებამდე, ფრანკფურტში რვაწლიანი ვადით დანიშნოს მოკავშირე. პირველი ის არის, რომ საფრანგეთს, როგორც ევროზონის სიდიდით მეორე ეკონომიკას, ყოველთვის ჰქონდა დირექტორთა საბჭოს ექვსი ადგილიდან ერთ-ერთზე ჩუმი უფლება, გერმანიისა და იტალიის გვერდით. მეორე კი ის, რომ მისი შექმნიდან 28 წლის განმავლობაში, საბჭოში არასოდეს ყოფილა ერთი და იმავე ეროვნების ერთზე მეტი ადამიანი ორ თვეზე მეტი ხნის განმავლობაში. ვინაიდან საფრანგეთი გონივრულად ვერ ელის პრეზიდენტის პოსტის კიდევ რვა წლით მოპოვებას, მრავალი ანალიტიკოსი მოელის, რომ იგი გავლენიან მთავარი ეკონომისტის პოსტს მოითხოვს, როდესაც ირლანდიელი ფილიპ ლეინის ვადა 2027 წლის მაისში ამოიწურება. ეს მოითხოვს მთავრობების გადაწყვეტილებას მინიმუმ ორი თვით ადრე. და თუ ფრანგი კანდიდატი დაინიშნება ამ თანამდებობაზე, ლოგიკურად საჭირო იქნება გარდამავალი ზომების მიღება, რათა ლაგარდი სწრაფად გადადგეს. „კიდევ უფრო სავარაუდოა, რომ ლეინის, ლაგარდისა და [გერმანელი იზაბელ] შნაბელის მემკვიდრეები გლობალური შეთანხმების ფარგლებში შეირჩევიან“, - დაწერა სოციალურ ქსელში Carsten Brzeski-მ, ING-ის მაკროეკონომიკური კვლევების გლობალურმა ხელმძღვანელმა. მან აღნიშნა, რომ შეთანხმებამ, სავარაუდოდ, უნდა გაითვალისწინოს საფრანგეთის, გერმანიისა და ესპანეთის მოთხოვნები დირექტორთა საბჭოში წარმომადგენლობის შესახებ. არ იქნება სრულიად გასაკვირი, თუ კრისტინ ლაგარდი თავის ვადას ბოლომდე არ მიიყვანს. ფრანკფურტში დასაქმების იდეისადმი თავშეკავებულმა, მან ბოლო სატელევიზიო ინტერვიუში ხაზგასმით აღნიშნა, რომ მას მხოლოდ ხუთი წელი სურდა ინსტიტუტის სათავეში დარჩენა. გასულ წელს, მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის დამფუძნებელმა, კლაუს შვაბმა, განაცხადა, რომ არაერთხელ ესაუბრა კრისტინ ლაგარდს მისი მემკვიდრეობის შესახებ, რამაც ეს უკანასკნელი აიძულა ეპასუხა: „ყოველთვის სრულად ვიყავი გადაწყვეტილი ჩემი მისიის შესასრულებლად და მზად ვარ, დავასრულო ჩემი ვადა.“ სტატიის შექმნაში წვლილი შეიტანა ჯორჯო ლეალიმ. ის თავდაპირველად POLITICO-ზე ინგლისურ ენაზე გამოქვეყნდა, შემდეგ კი ფრანგულად ჟან-კრისტოფ კატალონმა შეასწორა. თუმცა, გერმანიასაც შესაძლოა სურდეს თავისი სიტყვის თქმა მემკვიდრეობის რბოლაში...