არასდროს არის ნაადრევი ევროპის ცენტრალური ბანკის (ECB) პრეზიდენტის პოსტზე კრისტინ ლაგარდის მემკვიდრისთვის ბრძოლის განხილვის დაწყება. სპეკულაციები გააქტიურდა მას შემდეგ, რაც ბოლოდროინდელმა ცნობებმა ცხადყო, რომ ფრანგ ქალბატონს შესაძლოა ვადაზე ადრე, 2027 წლის 31 ოქტომბრის ოფიციალურ გასვლამდე დატოვოს თანამდებობა, რაც აჩქარებს დებატებს იმის შესახებ, თუ ვინ დაიკავებს ევროპაში ყველაზე ძლიერ ეკონომიკურ პოსტს. ლაგარდის თანამდებობა ერთ-ერთია სამი მაღალი რანგის ვაკანსიიდან, რომელიც ECB-ის ექვსკაციან აღმასრულებელ საბჭოში გაჩნდება მომავალ წელს. ევროზონის ლიდერები მიიღებენ საბოლოო გადაწყვეტილებას იმის შესახებ, თუ ვინ დაიკავებს ადგილს ამ მაგიდასთან, რაც წარმოადგენს პოლიტიკური ვაჭრობის ნაწილს, სადაც გათვალისწინებულია, თუ ვინ იკავებს ყველაზე გავლენიან პოზიციებს ევროკავშირში — და რა პასპორტებს ფლობენ ისინი. ვინაიდან ბრიუსელი ემზადება ჩვეული არასათანადო და სრულიად არაგამჭვირვალე პოლიტიკური ვაჭრობისთვის, გთავაზობთ ამ აუცილებელ და სპეკულაციურ სახელმძღვანელოს, რათა უკეთ გაერკვეთ მომავალ ECB-ის რბოლაში. კლას ნოტი, ნიდერლანდების ცენტრალური ბანკის ორგზის მმართველი და ფინანსური სტაბილურობის საბჭოს ყოფილი ხელმძღვანელი, ფლობს ამ თანამდებობისთვის საჭირო ყველა გამოცდილებასა და კვალიფიკაციას. პირველ ვადაში, ნოტი ცნობილი იყო როგორც მკაცრი ფისკალური პოლიტიკის მომხრე, თუმცა მან შეარბილა თავისი პოზიცია სუვერენული ვალის კრიზისის დაძლევის შემდეგ, სავარაუდოდ, ფრანკფურტში მემკვიდრეობის გათვალისწინებით. ECB-ის ზოგიერთი ამჟამინდელი მაღალჩინოსანი მას პოლიტიკოსებთან ზედმეტად დაახლოებულად მიიჩნევს, მაგრამ ეს შეიძლება მის წინააღმდეგ არ იმუშაოს, ვინაიდან სწორედ მთავრობის მეთაურები ახორციელებენ დანიშვნას. მინუსების მხრივ, ნოტი ამჟამად პოლიტიკური წრეებიდან მოშორებულია, რაც მას არ უტოვებს ოფიციალურ მექანიზმს კამპანიისთვის. ეს მის წინააღმდეგ იმუშავებს რაც უფრო დიდხანს გაგრძელდება ეს სიტუაცია, ამიტომ ნებისმიერი სიგნალი, რომელიც პროცესის დაწყებაზე მიანიშნებს, მისთვის მისასალმებელი იქნება. პაბლო ერნანდეს დე კოსი, ესპანეთის ბანკის ყოფილი მმართველი, რომელიც ახლა საერთაშორისო ანგარიშსწორების ბანკს ხელმძღვანელობს, კიდევ ერთი მაღალკვალიფიციური კანდიდატია. დე კოსმა აღადგინა ესპანეთის ბანკის რეპუტაცია წლების განმავლობაში გაურკვეველი და პოლიტიკურად კომპრომეტირებული ხელმძღვანელობის შემდეგ. თუმცა, ამ რეპუტაციის მოპოვება მოიცავდა პრემიერ-მინისტრ პედრო სანჩესის მთავრობის კრიტიკას მისი მორცხვი საპენსიო რეფორმის გამო, რამაც შესაძლოა მას პოლიტიკური მხარდაჭერა დააკარგვინოს მადრიდში. გარდა ამისა, დე კოსის ბაზელში არსებული სტანდარტების დამდგენი ორგანოს ხელმძღვანელის პოსტიდან გადაყვანამ შესაძლოა ევროპას გლობალურ ფინანსებში პრესტიჟული და გავლენიანი ადგილი დააკარგვინოს, ამერიკის ამჟამინდელი ადმინისტრაციის ანტაგონიზმის გათვალისწინებით ევროპის ელიტის მიმართ. მადრიდმა ასევე დიდი ხანია გამოთქვა სურვილი, რომ ECB-ის პრეზიდენტობისთვის თავისი კანდიდატი წარადგინოს. არსებობს ძლიერი განწყობა — ყოველ შემთხვევაში ბერლინში — რომ გერმანიის ჯერია ჰყავდეს ECB-ის პრეზიდენტი, მას შემდეგ, რაც ბოლო 20 წლის განმავლობაში ორი ფრანგი და ერთი იტალიელი პრეზიდენტი არასათანადოდ განკარგავდნენ ბუნდესბანკისა და გერმანული მარკის მემკვიდრეობას. ამ თანამდებობაზე სამმა კანდიდატმა შეიძლება წამოაყენოს საკუთარი თავი. * **იზაბელ შნაბელი**: ECB-ის ამჟამინდელი ბაზრების ხელმძღვანელი დაინტერესებულია ამ თანამდებობით და ბოლო დროს გამოავლინა ევროპის მომავლის ოპტიმისტური, ფართომასშტაბიანი ხედვების აშკარა მიდრეკილება, რაც შესაძლოა მიმართული იყოს სამხრეთ ევროპის დასამშვიდებლად, რომ ის უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ ტიპური გერმანელი „ქორი“. თუმცა, პრეცედენტი ეწინააღმდეგება ვინმესთვის საბჭოში მეორე ვადის მიცემას და ECB-ის ინსაიდერები ვარაუდობენ, რომ ის შეიძლება იყოს გარკვეულწილად გამყოფი პიროვნება. * **იოახიმ ნაგელი**: ბუნდესბანკის ამჟამინდელი პრეზიდენტი უფრო შემრიგებლური ფიგურაა, მაგრამ არაერთხელ ჰქონია დაპირისპირება კანცლერ ფრიდრიხ მერცთან, ბოლოს კი ევროკავშირისთვის მეტი ერთობლივი ვალის გამოშვების მტკივნეულ საკითხზე. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, მერცის უმცროსი პარტნიორი ბერლინში, ნაგელი შესაძლოა უფრო სასარგებლო აღმოჩნდეს მერცისთვის SPD-ის მხარდაჭერის შენარჩუნებაში საშინაო პოლიტიკის დებატებში, ვიდრე ის ECB-ის შტაბ-ბინაში, ქალაქის მეორე მხარეს. * **იორგ კუკისი**: კანცლერ ოლაფ შოლცის დროს ფინანსთა მინისტრად ყოფნის გამო, კუკისს აქვს ყველა საჭირო პოლიტიკური კავშირი ამ თანამდებობის დასაკავებლად. მიუხედავად იმისა, რომ ნაგელის მსგავსად ის SPD-ის წევრია, კუკისის პოლიტიკა მეტად პრაგმატულია და ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ხელი შეუშალოს მერცს მის მხარდაჭერაში. ისევე, როგორც ECB-ის ყოფილ პრეზიდენტ მარიო დრაგის შემთხვევაში, ფინანსური ბაზრები მოიწონებენ იმ ფაქტს, რომ მან წლები გაატარა Goldman Sachs-ში. საერთაშორისო სავალუტო ფონდის მმართველ დირექტორს, კრისტალინა გეორგიევას, ღირსეული რეზიუმე აქვს, მაგრამ აკლია უშუალო პოლიტიკური პატრონაჟი მთავრობის მეთაურის დონეზე, რაც, როგორც წესი, საჭიროა ამ როლის დასაკავებლად. თუმცა, მისი მშობლიური ქვეყანა, ბულგარეთი, ახლა უკვე ევროზონის ნაწილია და არავინ უნდა გამორიცხოს იმის შესაძლებლობა, რომ ბრიუსელში 16-საათიანი მწვავე ვაჭრობის შემდეგ ვინმემ მასზე იფიქროს. მიუხედავად იმისა, რომ ევროპის ცენტრალურმა ბანკმა სცადა პრეზიდენტის გადადგომის შესახებ სპეკულაციების ჩახშობა, ნაადრევი წასვლა ფრანგ ლიდერს შესაძლებლობას მისცემდა. კანცლერ რეიჩელ რივზის მეორე ბიუჯეტი აღიქმება, როგორც პირველი ბიუჯეტის მიერ მიყენებული ზიანის გამოსწორება. ბრიტანეთის ცენტრალური ბანკი კვლავ ებრძვის ინფლაციას, რომელიც 2 პროცენტიან სამიზნე მაჩვენებელზე მაღალია. თუმცა, ციფრები კვლავ აჩვენებს აშშ-ის მიერ წამოწყებული სავაჭრო ომის ნაწიბურებს.