ექსპერტების აზრით, მაიკ ჰაკაბის განცხადება იმის შესახებ, რომ ისრაელს ახლო აღმოსავლეთის დიდ ნაწილზე ღვთივბოძებული უფლება აქვს, ქრისტიანული სიონიზმის თეოლოგიაშია ფესვგადგმული. შეერთებული შტატების ელჩმა ისრაელში, მაიკ ჰაკაბიმ, არაბული და მუსლიმური ქვეყნებისგან დაგმობა დაიმსახურა მას შემდეგ, რაც განაცხადა, რომ ისრაელს ბიბლიური უფლება აქვს ახლო აღმოსავლეთის დიდ ნაწილზე. ცნობილ ამერიკელ მემარჯვენე კომენტატორთან, ტაკერ კარლსონთან ინტერვიუში, ჰაკაბიმ განაცხადა, რომ ისრაელს ღვთივბოძებული უფლება აქვს მიწაზე, რომელიც მდინარე ევფრატიდან ნილოსამდე ვრცელდება, რაც მოიცავდა ლიბანს, სირიას, იორდანიას და საუდის არაბეთის ნაწილებს. „არა უშავს, თუ ყველაფერს წაიღებენ“, – თქვა მან და ამტკიცებდა, რომ ისრაელის გეოგრაფიული საზღვრები ბიბლიაშია ფესვგადგმული, რასაც ქრისტიანი სიონისტები იზიარებენ. აშშ-ის დიპლომატმა, თავად აღიარებულმა ქრისტიანმა სიონისტმა და ისრაელის მტკიცე მხარდამჭერმა, მოგვიანებით უკან წაიღო თავისი კომენტარები, მათ „გარკვეულწილად ჰიპერბოლური“ უწოდა და დაამატა, რომ ისრაელი არ ესწრაფვის ექსპანსიას, მაგრამ აქვს უსაფრთხოების უფლება თავის ამჟამინდელ საზღვრებში. მაგრამ იყო თუ არა მისი კომენტარები ნამდვილად ჰიპერბოლური ქრისტიანული სიონიზმის მსოფლმხედველობაში? თუ ზუსტად ეს არის ის, რისიც მას და ამ იდეოლოგიის მის თანამოაზრეებს სჯერათ? 1878 წელს, უილიამ ბლექსტონმა, ცნობილი ამერიკელი ევანგელისტის დუაიტ მუდის სტუდენტმა და ისრაელის ბიბლიური აღდგენის მორწმუნემ, გამოაქვეყნა წიგნი სახელწოდებით „იესო მოდის“ (Jesus Is Coming). ბესტსელერმა ნაშრომმა ამერიკელებში გაავრცელა ზოგიერთი ქრისტიანი ლიდერის რწმენა: რომ ღმერთმა ისრაელის მიწა ებრაელ ხალხს უბოძა. ეს რწმენა, რომელიც ხშირად პროტესტანტული ევანგელისტური პერსპექტივიდან არის აღებული, ეფუძნება ძველ ბიბლიურ იდეას, რომ თითქმის ოთხი ათასწლეულის წინ, ღმერთმა მიწა ებრაელებს აღუთქვა, რომლებიც მას მართავდნენ იესოს იერუსალიმში დაბრუნებამდე, აღტაცებისთვის. ამ თეოლოგიის მიხედვით, ქრისტიანები გადარჩებიან ქრისტეს დაბრუნებისას, ხოლო არაქრისტიანები, რომლებიც არ მოექცევიან, განწირულნი იქნებიან. ამ აღთქმასთან დაკავშირებული ყველაზე ხშირად ციტირებული ბიბლიური მუხლია დაბადება 12:3, რომელშიც ღმერთი აბრაამს ეუბნება: „დავაკურთხებ შენს მაკურთხებელს და დავწყევლი შენს მწყევლელს, და შენში იკურთხება დედამიწის ყოველი ტომი“, – იტყობინება რელიგიის მედია ცენტრი. ChristianZionism.org-ის თანახმად, ვებგვერდი, რომელსაც პროფესორები, პასტორები და ეკლესიასთან დაკავშირებული ორგანიზაციების ლიდერები მართავენ, ქრისტიანულ სიონისტურ აზროვნებაში ოთხი თემა გვხვდება: პირველი, დღევანდელი ისრაელის ეროვნული სახელმწიფოს დაარსებამ 1948 წელს აღნიშნა ადამიანური ისტორიის საბოლოო ეპოქა და მოასწავებს აღსასრულის მოახლოებას. მეორე, ახლო აღმოსავლეთში მიმდინარე კონფლიქტი ღმერთის გეგმის ნაწილია, რომელსაც წინ უძღვის დიდი და საბოლოო ომი ქრისტეს მეორედ მოსვლამდე. მესამე, ღმერთის აღთქმა ისრაელთან მარადიული და უპირობოა. და მეოთხე, ისრაელის პოლიტიკური დომინირების დღევანდელი მხარდაჭერის არარსებობა გამოიწვევს ღვთიურ განკითხვას. მწერალმა და ისტორიკოსმა დევიდ სვიფტმა განაცხადა, რომ თუმცა ბევრი ქრისტიანი – ევანგელისტი თუ სხვა – მხარს უჭერდა ისრაელის შექმნას 1948 წლამდე, მათ ვერ ვუწოდებთ ქრისტიან სიონისტებს თანამედროვე გაგებით. „ეს იმიტომ, რომ ქრისტიანული სიონიზმი არსებითად აერთიანებს რელიგიურ რწმენას სამხედრო, სტრატეგიულ და ეკონომიკურ პროგრამასთანაც კი“, – განუცხადა სვიფტმა „ალ ჯაზირას“. „კონკრეტულად, ქრისტიანული სიონიზმი არ არის მხოლოდ რწმენა, რომ ისრაელის ბიბლიური მიწა ებრაელი ხალხის განკუთვნილი ქვეყანაა, არამედ ის, რომ ისრაელის ექსპანსიის მხარდაჭერა ამერიკის სტრატეგიულ, სამხედრო და ეკონომიკურ ინტერესებში შედის.“ ფათი ნიმერმა, Al-Shabaka-ს პოლიტიკის მკვლევარმა: პალესტინის პოლიტიკის ქსელი, მოძრაობა აღწერა, როგორც ისეთი, რომელიც „აბსოლუტურ, უპირობო მხარდაჭერას ნიშნავს ისრაელის რეჟიმისთვის“. მან აღწერა პოდკასტი, რომელიც მოისმინა ქრისტიან სიონისტ ქალზე, რომელიც ბეთლემს სტუმრობდა და რომელმაც გამყოფი კედლის, ისრაელელი ჯარისკაცების და პალესტინურ ლტოლვილთა ბანაკებში არსებული მძიმე პირობების ნახვის შემდეგ, თქვა: „ვწუხვარ მათ გამო, მაგრამ წმინდა წერილი წმინდა წერილია.“ „„წმინდა წერილი წმინდა წერილია“ – ეს ყველაფერზე მაღლა დგას“, – განუცხადა ნიმერმა „ალ ჯაზირას“. „ამიტომ არის ის ტვინის გამორეცხვის ასეთი ძლიერი იარაღი.“ ავტორისა და აკადემიკოსის ტრისტან შტაურმის თქმით, ქრისტიანი სიონისტების უდიდესი პოპულაცია აშშ-შია და მათი რაოდენობა 30 მილიონს აღემატება. უმეტესობა ასოცირდება ევანგელისტურ ეკლესიებთან სამხრეთ-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-ცენტრალურ რეგიონებში, რომლებსაც ხშირად „ბიბლიურ სარტყელს“ უწოდებენ. ყველაზე დიდი ორგანიზაციაა „ქრისტიანები გაერთიანებულნი ისრაელისთვის“ (Christians United for Israel), რომელიც, ნიმერის თქმით, 10 მილიონ წევრს ითვლის. „ისინი ძირითადად კონსერვატორი რესპუბლიკელები არიან, გვხვდებიან ძირითადად „ბიბლიურ სარტყელში“, მაგრამ ასევე შეერთებული შტატების სხვა ადგილებშიც და ქმნიან რესპუბლიკურ პარტიაში ერთ-ერთ ყველაზე მძლავრ საარჩევნო ბლოკს“, – განაცხადა მან. სვიფტმა აღნიშნა, რომ ამ ჯგუფიდან მხოლოდ რამდენიმე მილიონი არის „სრულად ჩართული ქრისტიანული სიონიზმის პოლიტიკურ, სამხედრო და რელიგიურ ასპექტებში“. ნიმერი ამტკიცებდა, რომ ქრისტიანი სიონისტები „ღრმად არიან გადაჯაჭვული“ ამერიკულ პოლიტიკასთან. „რესპუბლიკური პარტიისა და ასევე დემოკრატიული პარტიის მრავალი მსხვილი დონორი ქრისტიანი სიონისტია“, – განაცხადა ნიმერმა. ანალიტიკოსის თქმით, ქრისტიანი სიონისტები ისრაელის ლობისტური ჯგუფების ქვაკუთხედს წარმოადგენენ, დაწყებული ამერიკის ისრაელის