კოლუმბიის მუსლიმები ქვეყნის მოსახლეობის 0.2 პროცენტზე ნაკლებს შეადგენენ, უმეტესად კათოლიკური ქვეყანაა. მედელინი, კოლუმბია – ზიაუდინ იაჰია იკბალ სანდოვალი, მეგობრებისთვის ცნობილი როგორც ზია, რამადანს მშვიდი რწმენით აღნიშნავს. 14 წლის ზია დაიბადა და გაიზარდა კოლუმბიაში, სადაც ქრისტიანობა დომინანტური რელიგიაა. მოსახლეობის თითქმის 63 პროცენტი თავს კათოლიკედ მიიჩნევს. თუმცა, ზია კოლუმბიაში მცხოვრები დაახლოებით 85,000-დან 100,000-მდე მუსლიმიდან ერთ-ერთია, რაც ქვეყნის მოსახლეობის 0.2 პროცენტზე ნაკლებია. ამ საზოგადოების შიგნით, მიუხედავად ამისა, მრავალფეროვანი წარმომავლობისა და გამოცდილების მქონე ადამიანები არიან გაერთიანებული. კოლუმბიის ზოგიერთი მუსლიმი რეგიონში მიგრაციის მდიდარ ისტორიას ასახავს. სხვები მოქცეულები არიან. „კოლუმბიის ისლამური თემი მცირეა, მაგრამ ის უფრო მეტად სარგებლობს თავისი მრავალფეროვნებით“, – თქვა ზიამ, როდესაც მედელინის პობლადოს პრესტიჟულ უბანში ბიძის, ზაჰირის რესტორანში ჩაის მირთმევას შეისვენა. რამადანის წინა დღეს, მუსლიმურმა თემებმა ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა ბოგოტა და მედელინი, მოემზადნენ მომავალი დღესასწაულებისთვის დეკორაციებითა და ლოცვებით. ოქროსფერი, მბზინავი ასოებით ეწერა სურვილები „რამადან ქარიმი“ – ანუ „კეთილშობილი რამადანი“ – მედელინის გარეუბანში, ბელენის მოკრძალებული მეჩეთის თავზე. შიგნით ფეხსაცმელი კედლის გასწვრივ მოწესრიგებულად იყო ჩამწკრივებული. პატარა, კვადრატულ სალოცავ ოთახში, დაახლოებით რვა სხვადასხვა ასაკისა და ეროვნების მამაკაცი მხარდამხარ იდგა და ერთდროულად იხრებოდა. „მეჩეთში მოსულთა უმრავლესობა კოლუმბიელია, მაგრამ ჩვენ ვხედავთ ადამიანებს ტრინიდადიდან და ტობაგოდან, ტუნისიდან, პაკისტანიდან და სხვა არაბული ქვეყნებიდან“, – თქვა მუ’თასემ აბდომ, მეჩეთის იმამმა, რომელიც მედელინში ეგვიპტიდან ოთხი წლის წინ ჩავიდა. მან განმარტა, თუ როგორ, ვინაიდან კოლუმბიის მუსლიმური თემი შედარებით მცირეა, ახალჩამოსულები ზოგჯერ ნატრობენ იმ სადღესასწაულო გამოცდილებას, რომელიც მათ სამშობლოდან ახსოვთ. „მუსლიმური ქვეყნის მკვიდრს შეიძლება ენატრებოდეს რამადანის ის სიდიადე, რომელიც მან სამშობლოში განიცადა“, – განმარტა აბდომ. პაკისტანელ მიგრანტს, რანა არიფ მოჰამადს, ახსოვს, რომ კოლუმბიაში 23 წლის წინ ჩავიდა ლათინურ ამერიკაში თავგადასავლების ძიების ოცნებებით. მაგრამ მანაც იგრძნო იზოლაცია, როგორც მუსლიმმა ამ ქვეყანაში. ის მედელინში დასახლდა და რესტორანი დააარსა, სადაც თავის ბელენის რესტორანში პაკისტანურ და არაბულ სპეციალობებს სთავაზობს. მაგრამ თანამემამულე მუსლიმები ცოტანი იყვნენ და მას ახსოვს, რომ მეჩეთის პოვნა უჭირდა. „ოცდასამი წლის წინ, მე შევხვდი მხოლოდ ოთხ-ხუთ მუსლიმს, მხოლოდ რამდენიმეს ლიბანიდან და თურქეთიდან“, – თქვა მოჰამადმა. მაგრამ მოჰამადმა და სხვებმა აღნიშნეს მუსლიმთა ხილვადობის ზრდა კოლუმბიაში. მაგალითად, 2020 წელს, კოლუმბიამ აირჩია თავისი პირველი მუსლიმი მერი სასაზღვრო ქალაქ მაიკაოში. მოჰამადმა განმარტა, რომ ახლა უფრო მეტი ისლამური კულტურული ცენტრი და სალოცავი ადგილი არსებობს. „დღეს მედელინში ხუთი მეჩეთია“, – თქვა მან, ჩამოთვლით იმ მეჩეთებს, რომლებიც იცის. ლათინურ ამერიკაში მუსლიმური მოსახლეობა პირველად მე-20 საუკუნის დასაწყისში ოსმალეთის იმპერიის დაშლის შემდეგ გაიზარდა. მას შემდეგ საუკუნის განმავლობაში მიგრაციის რამდენიმე ტალღა იყო. კოლუმბიაში, ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს, 1970-იან წლებში მოხდა. კონფლიქტმა გამოიწვია თითქმის ერთი მილიონი ლიბანელის გამოსვლა, რომელთა შორის მრავალი მუსლიმი და ქრისტიანი იყო. ზოგი დასახლდა ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა მაიკაო, სადაც ლათინურ ამერიკაში ერთ-ერთი უდიდესი მეჩეთი აშენდა და დასრულდა 1997 წელს. კოლუმბიაში მიგრაციის გაგრძელებამ ხელი შეუწყო მისი მუსლიმური თემის მრავალფეროვნებას. ბოგოტაში, შეიხ აჰმად ქურთუბი ამაყად საუბრობს თავისი ჯამაათის, ანუ მრევლის, ეროვნებების მრავალფეროვნებაზე ქალაქის დასავლეთ ნაწილში მდებარე ქურთუბის ისლამურ ცენტრში. „აქ არიან სხვადასხვა ეროვნების ადამიანები, დაახლოებით 10 ან 15 სხვადასხვა ქვეყნიდან, და ჩვენ დიდ მრავალფეროვნებას ვხვდებით ამ ცენტრში“, – განმარტა ქურთუბიმ რამადანის პირველი ღამის აღმნიშვნელი ტარავიჰის ლოცვის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ კოლუმბიის მუსლიმური მოსახლეობის წარმოშობის შესახებ ოფიციალური სტატისტიკა არ არსებობს, ქურთუბიმ შენიშნა მუსლიმ მოქცეულთა რაოდენობის ზრდა. ის ვარაუდობს, რომ მის ჯამაათში დაახლოებით 100-დან 200-მდე მლოცველი ახალია რელიგიაში. თუმცა, შეიძლება რთული იყოს თანმიმდევრულობის გრძნობის ჩამოყალიბება, მლოცველთა განსხვავებული წარმომავლობის გათვალისწინებით. „კოლუმბიაში ყველაზე დიდი გამოწვევა არის სტაბილური თემის შენარჩუნება, რომელსაც აქვს გავლენა საზოგადოებაზე და საერთო იდენტობა“, – თქვა მან. „თემში, სადაც ადამიანების უმეტესობა ისლამზე სხვადასხვა გარემოების გამო მოექცა, ამის მიღწევა შეიძლება ცოტა უფრო რთული იყოს.“ მაგრამ ქურთუბიმ თქვა, რომ მისი მრევლის მრავალფეროვნებამ გამოიწვია დღესასწაულები, რომლებიც მოიცავს კოლუმბიის მუსლიმური იდენტობის მთელ სპექტრს. მან აღწერა, თუ როგორ, რამადანის ყოველ ღამეს, სხვადასხვა ოჯახი ნებაყოფლობით ამზადებს საჭმელს იფთარისთვის, ანუ მარხვის გაწყვეტისთვის. „კერძების ვარიანტები შეიძლება იყოს ძალიან მრავალფეროვანი. რატომ? იმიტომ, რომ ეს დამოკიდებულია თითოეული ადამიანის კულტურასა და წარმომავლობაზე“, – განმარტა მან. „მაგალითად, მე შემიძლია შევთავაზო მაროკოული საჭმელი, ერთმა ადამიანმა შეიძლება შეთავაზოს პაკისტანური საჭმელი, სხვებმა – კოლუმბიური საჭმელი.“ მას სჯერა, რომ ისეთი საზოგადოებრივი ღონისძიებები, როგორიცაა რამადანი, კოლუმბიელ მუსლიმებს საშუალებას აძლევს, მიიღონ თავიანთი განსხვავებები და ააშენონ საზოგადოებრივი ერთიანობა.