ელექტროენერგიის, გათბობისა და წყლის გარეშე – ასეთია კიევში ცხოვრების რეალობა. გამყინვარებული სიცივე ომის მიერ გამოწვეულ ნგრევას კიდევ უფრო აუტანელს ხდის. „დოიჩე ველემ“ ესაუბრა მუშებს, რომლებიც მუდმივად მუშაობენ საცხოვრებელი ინფრასტრუქტურის შესაკეთებლად. ამ ზამთარს, კიევში ასობით საცხოვრებელი კორპუსი გამყინვარებულ ბეტონის კოშკებად იქცა. უკრაინის ენერგეტიკულ ობიექტებზე რუსეთის მასიური სარაკეტო თავდასხმების შემდეგ, ისინი გათბობისა და ელექტროენერგიის გარეშე დარჩნენ. არა მხოლოდ ენერგეტიკული კომპანიების თანამშრომლები, არამედ კერძო კონტრაქტორები, ელექტრიკოსები და სანტექნიკოსები ყველაფერს აკეთებენ იმისათვის, რომ გაყინული შენობები „სიცოცხლეს“ დაუბრუნონ. მათი შრომა ამ ყინულოვან სარდაფებში ხშირად შეუმჩნეველი რჩება, მაგრამ მათზე დიდი მოთხოვნაა. უკრაინის დედაქალაქში უკიდურესად რთულია კერძო კონტრაქტორების პოვნა, რომლებსაც შეუძლიათ შეცვალონ დამწვარი ელექტრო კაბელი ქსელის გადატვირთვის შემდეგ, ან გაათავისუფლონ გათბობის მილები ცივი წყლისგან. მთელი უბნები ვეღარ მიეწოდება ცენტრალიზებული გათბობით, რადგან ელექტროსადგურები განადგურებულია. ყველგან, სადაც ეს შესაძლებელია, სანტექნიკოსები, ელექტრიკოსები და გათბობის ინჟინრები დაუღალავად მუშაობენ, რათა ოჯახებს წყალი, გათბობა და ელექტროენერგია კვლავ მიაწოდონ. ოლეგ კარპოვი ხელმძღვანელობს კომპანიას, რომელიც სანიტარულ ტექნოლოგიებსა და გათბობის ინჟინერიაზე მუშაობს. მას და მის გუნდს სახლის მეპატრონეთა ასოციაციები ქირაობენ კიევის საცხოვრებელ კორპუსებში სანტექნიკისა და ელექტროსისტემების მოსავლელად. კარპოვმა განაცხადა, რომ ეს წელი სერიოზულად ცდის მის გამძლეობას. მისი სამუშაო დღე დილის 4:00 ან 5:00 საათზე იწყება, როდესაც ქალაქის უმეტესი ნაწილი სძინავს, და შუაღამის შემდეგ სრულდება. მისი გუნდი იანვრის დასაწყისიდან მეტ-ნაკლებად მთელი საათის განმავლობაში მორიგეობს. მისი თანამშრომლები ფიზიკურად და ემოციურად დაქანცულები არიან, განმარტავს ის, მაგრამ 39 გრადუსიანი სიცხითაც კი, ისინი სამსახურში ჩნდებიან. „ზოგჯერ ვახერხებთ ორი-სამი საათის ძილს. გუშინ სახლში მოვედი, არც კი დამიბანია, დილის 2:00 საათზე დავიძინე და 5:30 საათზე ისევ გამაღვიძეს. დაღლილები ვართ და ავად ვართ, მაგრამ მივდივართ იქ, სადაც საჭირო ვართ“, – თქვა კარპოვმა. „ვიცით, რომ წინააღმდეგ შემთხვევაში შენობისთვის და იქ მცხოვრები ადამიანებისთვის კიდევ უფრო გაუარესდება“. კარპოვი ომის ვეტერანია, რომელიც ჯარიდან ჯანმრთელობის მიზეზების გამო გაათავისუფლეს. მისი გუნდის უმეტესობა ასაკოვანი მამაკაცები არიან. ზოგიერთს ფრონტის ხაზზე მიღებული სერიოზული დაზიანებები აქვს და ფიზიკურ შეზღუდვებთან უწევს ბრძოლა. „25 მუშაკიდან რვა დამრჩა. ზოგი ფრონტზეა. სხვები საზღვარგარეთ წავიდნენ. კერძო კომპანიებში მომუშავე ადამიანებს არ შეუძლიათ სამხედრო სამსახურიდან გათავისუფლება, როგორც სახელმწიფო ან მუნიციპალური კომპანიების თანამშრომლებს. კვალიფიციური პერსონალის უზარმაზარი ნაკლებობაა“, – თქვა კარპოვმა. „მყავს 62 წლის შემდუღებელი და 60 წელს გადაცილებული ელექტრიკოსი. შემდეგ არის ერთი ბიჭი, რომელიც სერიოზულად ინვალიდია, და მონტაჟის სპეციალისტი, რომელიც რუსეთის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებული პირია და მასაც აქვს ჯანმრთელობის პრობლემები. ახალგაზრდებს არ სურთ ამ სამუშაოს შესრულება, ამიტომ ჩვენ ვაკეთებთ ამას“. ინჟინრებისა და ელექტრიკოსების გადაუდებელი დახმარების ჯგუფები, როგორც წესი, სწრაფად მუშაობენ, რათა რაც შეიძლება მეტ ადამიანს დაეხმარონ. „გადაუდებელი დახმარების პერსონალი არ არის საკმარისი, ამიტომ ადამიანები მუშაობენ ორი ან სამი დღე შესვენების გარეშე. ისინი კოლაფსის ზღვარზე არიან. ორი გადაუდებელი სარემონტო მუშაკი ცოტა ხნის წინ გარდაიცვალა ზედმეტი გადატვირთვის გამო. ბევრი იტანჯება ფიზიკური და ფსიქოლოგიური გამოფიტვით ან მოყინვით“, – წერს ფეისბუკზე ალექსეი კუჩერენკო, პარლამენტის წევრი და საბინაო-კომუნალური მომსახურების ყოფილი მინისტრი. კიევის მერმა, ვიტალი კლიჩკომ, დაადასტურა, რომ იანვარში 60 წლის შემკეთებელი გარდაიცვალა ბინაში გამოძახების დროს. ქალაქის საბჭო გეგმავს, რომ საცხოვრებელ კორპუსებსა და კომუნალურ ობიექტებზე მუშაობისას გარდაცვლილი მუშაკების ოჯახებს ერთჯერადი ფინანსური დახმარება – 50,000 გრივნა (დაახლოებით 1,000 ევრო) გადაუხადოს. ზოგადად, კერძო კონტრაქტორები, როგორიცაა კარპოვი, ქირაობენ სახლის მეპატრონეთა ასოციაციების მიერ მართული შენობების სამართავად. ეს არ ნიშნავს, რომ მათ შეუძლიათ უფრო მაღალი ტარიფების დაწესება, რადგან ისინი გრძელვადიან ბიზნეს გეგმებში არიან ჩართულნი. ეს კონტრაქტები ეფუძნება გამოძახებების დადგენილ რაოდენობას და არ ითვალისწინებს რუსული საჰაერო თავდასხმებით გამოწვეულ ექსტრემალურ სიტუაციებს. „ამიტომ მე თვითონ ვიღებ სამუშაოს ელექტრიკოსების ან მონტაჟის სპეციალისტებისთვის, რათა მათ დავზოგო და დასვენების საშუალება მივცე“, – ამბობს ის. კარპოვის თქმით, სამუშაოს ყველაზე რთული ნაწილი არ არის აბსოლუტური გამოფიტვა, ძველი მილსადენები ან დამწვარი კაბელები. მისთვის ეს არის ელემენტარული აღიარების ნაკლებობა. „გვადანაშაულებენ სიზარმაცეში, გვლანძღავენ, აგრესიულები არიან და მოელიან, რომ ფიზიკის კანონებს დავუპირისპირდებით. 300 ბინიან კორპუსში, შეიძლება იყოს ერთი ადამიანი, რომელიც მადლობას გვეტყვის, ხოლო დანარჩენები იტყვიან, რომ ცუდად ვმუშაობთ. ასეთ სიტუაციებში ძალიან იმედგაცრუებული ხდები და დანებების სურვილი გიჩნდება“, – აღიარებს ის. 59 წლის ლეონიდ კულიცკი 30 წელზე მეტია ელექტრიკოსად მუშაობს. მისი თქმით, ეს ზამთარი მისი მთელი კარიერის ყველაზე რთული იყო. ის სახლში მხოლოდ რამდენიმე საათით ბრუნდება დასასვენებლად. კიევის ბევრ მაცხოვრებელს არ აქვს გათ.