ქალთა მიმართ ძალადობას მე ეროვნულ საგანგებო მდგომარეობად მივიჩნევ. არანებაყოფლობითი ინტიმური გამოსახულებების გამოქვეყნება ამ კრიზისის ნაწილია და ის უნდა შეწყდეს. ქალთა და გოგონათა მიმართ ძალადობასთან ბრძოლა არ არის მხოლოდ ჩემი მთავრობის პრიორიტეტი. ის ჩემი პიროვნების განუყოფელი ნაწილია. პოლიტიკაში მოსვლამდე, როდესაც ხელმძღვანელობდი სამეფო პროკურატურას, როგორც საზოგადოებრივი ბრალდების დირექტორი, ვმუშაობდი გაუპატიურების, ოჯახში ძალადობისა და სექსუალური ძალადობის მსხვერპლებთან და ახლოდან ვნახე, თუ რა უწყვეტ ზიანს აყენებს ეს დანაშაულები მთელი სიცოცხლის განმავლობაში. მე ვისწავლე, რომ როდესაც სისტემები ვერ ეხმარებიან მსხვერპლებს, ზიანი არ მთავრდება, არამედ ღრმავდება. სამართლიანობა მსხვერპლების მოსმენით უნდა დაიწყოს. სწორედ ამიტომ, უარს ვამბობ იმის მიღებაზე, რომ ძალადობა გარდაუვალია. და სწორედ ამიტომ გავხადე ქალთა და გოგონათა მიმართ ძალადობის განახევრება ამ მთავრობის ცენტრალურ ვალდებულებად. ეს ამბიციური მიზანია. თითქმის ორი ათწლეულის განმავლობაში დევნის გააქტიურების მცდელობის შემდეგ, ვიცი, რა გამოწვევების წინაშე ვდგავართ. მაგრამ ნება მომეცით, ნათლად განვაცხადო: ეს ეროვნული საგანგებო მდგომარეობაა. ის მოითხოვს დაუყოვნებელ და უკომპრომისო რეაგირებას. ის ასევე მოითხოვს გულწრფელ საუბარს ძალადობის მიზეზებზე. რადგან ძალადობა არ არსებობს ვაკუუმში. ჩვენი მუშაობა არ შეიძლება დაიწყოს მხოლოდ მაშინ, როდესაც ძალადობა ხდება – ის გაცილებით ადრე უნდა დაიწყოს. ეს ნიშნავს არასასიამოვნო სიმართლის წინაშე დგომას: მიზოგინია ჩაქსოვილია ჩვენი ინსტიტუტების ქსოვილში და შეკერილია თანამედროვე ცხოვრების ყველა ასპექტში. და ის კვლავ იწვევს რეალურ ზიანს. მსხვერპლთა, აქტივისტებისა და ჩემი კოლეგა პარლამენტარების მამაცი ქმედებების მიუხედავად, ძალიან ხშირად, მიზოგინია არის საბაბად გამოყენებული, მინიმუმამდე დაყვანილი ან იგნორირებული. ქალთა არგუმენტები გაზვიადებულად ან „ერთჯერადად“ მიიჩნევა. ეს კულტურა ნებართვას აძლევს. ის ზოგიერთ მამაკაცს ეუბნება, რომ საზღვრები შეთანხმებადია და პასუხისმგებლობა – არჩევითი. და ის ასწავლის ახალგაზრდა ბიჭებს, რომლებიც გვერდიდან უყურებენ, რომ უპატივცემულობა შეიძლება დაჯილდოვდეს. ის არსებობს სპორტში, კულტურაში, სამართალში და მის ფარგლებს გარეთ. და, რა თქმა უნდა, ჩვენს პოლიტიკაში. არცერთ ინსტიტუტს არ შეუძლია პრეტენზია, რომ ის იმუნურია. სწორედ ამიტომ ვარ გადაწყვეტილი შევცვალო ხელისუფლების კულტურა: გამოწვევა მივცე იმ სტრუქტურებს, რომლებიც კვლავაც მარგინალიზაციას უკეთებენ ქალთა ხმებს. და სწორედ ამიტომ მჯერა, რომ მხოლოდ იმის დათვლა, თუ რამდენი ქალი იკავებს მაღალ თანამდებობას, არ არის საკმარისი. მნიშვნელობა აქვს, რამდენად წონიანია მათი შეხედულებები და იწვევს თუ არა ისინი ცვლილებებს. სხვებს უკან სვლა სურთ. ამ კვირას, სუელა ბრავერმანმა განაცხადა, რომ Reform UK მთავრობაში მოსვლის შემთხვევაში გააუქმებს თანასწორობის აქტს. კანონმდებლობა, რომელიც ჩემმა კოლეგამ ჰარიეტ ჰარმანმა შეიმუშავა ათწლეულების დისკრიმინაციის წინააღმდეგ საბრძოლველად. მშრომელთა წინააღმდეგ. შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა წინააღმდეგ. ორსული ქალების წინააღმდეგ. დაუფიქრებელი გადაწყვეტილება, რომელიც უდავოდ ძალაუფლებას დაუბრუნებდა უკვე ძლიერების ხელში. ამიტომაც ვარ გადაწყვეტილი, ვიხელმძღვანელო წინა ხაზიდან. რადგან თუ გვინდა კულტურის შეცვლა, ლიდერობას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მაგრამ ჩვენი მუშაობა ვესტმინსტერზე ბევრად შორს უნდა გავრცელდეს. არა მხოლოდ ჩვენს სამუშაო ადგილებზე მთელი ქვეყნის მასშტაბით, არამედ ჩვენი ტელეფონის ეკრანებზეც. რადგან ციფრულ ეპოქაში მიზოგინია უფრო სწრაფად ვრცელდება, უფრო შორს მიდის და უფრო მეტ ზიანს აყენებს, ვიდრე ოდესმე. პლატფორმები, რომლებიც ჩვენს დასაკავშირებლად იყო განკუთვნილი, ძალიან ხშირად დაშინებისა და ექსპლუატაციის სივრცეებად იქცა. „კლავიატურის მშიშრები“ ძალადობას სჩადიან საკუთარი დივნის კომფორტიდან გაუსვლელად. ერთ-ერთი ყველაზე დამანგრეველი მაგალითია არანებაყოფლობითი ინტიმური გამოსახულებების გაზიარება. ისეთი ამბავი, რომელიც, როგორც მშობელს, გულს გიჩერებს. ძალიან ხშირად, ეს მსხვერპლები მარტო რჩებიან საბრძოლველად – ისინი დადიან საიტიდან საიტზე საზიანო კონტენტის წასაშლელად, ერთსა და იმავე მასალას აფიქსირებენ ისევ და ისევ, მხოლოდ იმისთვის, რომ საათების შემდეგ ის სხვაგან გამოჩნდეს. ეს არ არის სამართლიანობა. ეს არის წარუმატებლობა. და ეს გზავნილია ამ ქვეყნის ახალგაზრდებისთვის, რომ ქალები და გოგონები არის სასაქონლო პროდუქტი, რომელიც შეიძლება გამოიყენო და გააზიარო. ამიტომ დღეს ჩემი მთავრობა ამას ცვლის. ტექნიკურ კომპანიებს ვაფრთხილებთ: ნებისმიერი არანებაყოფლობითი ინტიმური გამოსახულება, რომელიც იქნება მონიშნული, 48 საათის განმავლობაში უნდა წაიშალოს. ჩვენ უნდა შევქმნათ სისტემა, სადაც მსხვერპლი ერთხელ შეატყობინებს და ის ყველგან, მრავალ პლატფორმაზე, წაიშლება და ავტომატურად წაიშლება, თუ ხელახლა აიტვირთება. ჩვენ ასევე ვაცხადებთ ამ გამოსახულებების შექმნას ან გაზიარებას პრიორიტეტულ დანაშაულად ონლაინ უსაფრთხოების აქტის მიხედვით, რათა მათ იმ სერიოზულობით მოეპყრან, რასაც იმსახურებენ. ეს ზომები ეფუძნება ჩვენს სტრატეგიას ქალთა და გოგონათა მიმართ ძალადობის წინააღმდეგ, რომელიც შობამდე გამოქვეყნდა, 200-ზე მეტი ვალდებულებით პრევენციის, მსხვერპლთა მხარდაჭერისა და დევნის კუთხით. ისინი ასახავს მარტივ პრინციპს: ძალადობასთან ბრძოლის ტვირთი აღარ უნდა დაეკისროს მსხვერპლებს. ის უნდა დაეკისროს მოძალადეებს – და იმ კომპანიებს, რომლებიც ზიანს აძლევენ ხელს. ეს ეროვნული საგანგებო მდგომარეობაა. მაგრამ ეს ასევე ჩვენი ღირებულებების გამოცდაა. გადაწყვეტილი ვარ, რომ ეს ქვეყანა ამ გამოწვევას გაუმკლავდება. დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი კიერ სტარმერი.