პრემიერ-მინისტრის კრიტიკოსები აცხადებენ, რომ ის ერის საფრთხეში ყოფნის განცდას აღვივებს მემარცხენე დისიდენტების ჩასახშობად. მემარჯვენე პრემიერ-მინისტრი ჯორჯია მელონი პოლიციის ახალ, მკაცრ ზომებს ატარებს, რათა თავი წარმოაჩინოს იტალიის კანონისა და წესრიგის დამცველად, თუმცა მისი ოპონენტები შიშობენ, რომ მისი უსაფრთხოების დეკრეტები მიზნად ისახავს კრიტიკოსების, განსაკუთრებით მემარცხენე ფრთის წარმომადგენლების, ლეგიტიმური პროტესტის აღკვეთას. 5 თებერვლის მის დეკრეტს, რომელმაც მნიშვნელოვნად გაზარდა პოლიციის უფლებამოსილებები, წინ უძღოდა ტურინში ძალადობრივი ქუჩის საპროტესტო აქციები, რაც მემარცხენე რადიკალური „ასკატასუნას“ სათემო ცენტრის დახურვამ გამოიწვია. იმის საჩვენებლად, თუ როგორ აღიქვამს მთავრობა ასეთი შეტაკებების საშიშროებას, იუსტიციის მინისტრმა კარლო ნორდიომ განაცხადა, რომ მიზანი იყო „წითელი ბრიგადების დაბრუნების“ პრევენცია, რაც გულისხმობს 1970-იან და 1980-იან წლებში მოქმედ მემარცხენე ტერორისტულ ჯგუფს. საზოგადოებრივ არეულობასთან და დანაშაულთან მკაცრი ბრძოლა მელონის პოლიტიკური იდენტობისთვის ცენტრალურია. ეს უკვე მეხუთე შემთხვევაა, როდესაც მელონიმ დეკრეტი – საგანგებო ინსტრუმენტი, რომელიც მას საშუალებას აძლევს, პარლამენტის დამტკიცების გარეშე დაუყოვნებლივ ამოქმედებული კანონები დაწეროს – იტალიის სისხლის სამართლის კოდექსის რეფორმირებისთვის 2022 წელს არჩევის შემდეგ. ტურინში მომხდარი ძალადობის შემდეგ, მელონი სწრაფად ეწვია საავადმყოფოში ორ დაჭრილ პოლიციელს, რომელთაგან ერთს ჩაქუჩით დაესხნენ თავს. „ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ, რაც აუცილებელია ამ ერში წესრიგის აღსადგენად“, – ნათქვამია მის განცხადებაში. რაც მთავარია, მელონი არ აღიქვამს ასეთ ძალადობრივ გამოხდომებს ერთჯერად მოვლენებად, არამედ წარმოაჩენს მათ, როგორც უფრო ფართო პოლიტიზებული ან კრიმინალური ტენდენციების ნაწილს. ტურინის შემთხვევაში, ის ამტკიცებდა, რომ სამიზნე პროტესტის მონაწილეები კი არ იყვნენ, არამედ „ორგანიზებული დამნაშავეები“. ის კიდევ უფრო შორს წავიდა და „იტალიისა და იტალიელების მტრები“ დაგმო წლევანდელი ზამთრის ოლიმპიადის წინააღმდეგ პროტესტის გამო. მისი პოლიტიკური ოპონენტები ადანაშაულებენ მას „კანონისა და წესრიგის“ კამპანიაში გადამეტებული ზომების მიღებაში. ყოფილმა პრემიერ-მინისტრმა ჯუზეპე კონტემ, პოპულისტური „ხუთი ვარსკვლავის მოძრაობის“ ლიდერმა, მელონი დაადანაშაულა იმაში, რომ მას „განსხვავებული აზრის გამოხატვის პრევენცია“ სურს. ცენტრისტ-მემარცხენე დემოკრატიული პარტიის ლიდერმა ელი შლაინმა კანონებს „თავისუფლების მკვლელი“ უწოდა და განაცხადა, რომ მისი პარტია „შეშფოთებულია“ საჯარო ინსტიტუტების მიერ მიმდინარე მოვლენების „გამოყენებით“. რაც მთავარია, პრეზიდენტმა სერჯო მატარელამ გააფრთხილა, რომ ზოგიერთი ზომა შესაძლოა არაკონსტიტუციური იყოს და მთავრობას მათი გადაწერისკენ მოუწოდა. პოლიციის ახალი უფლებამოსილებები და უფლებები მართლაც ფართოა. ისინი მოიცავს „იურიდიულ ფარს“ ოფიცრებისთვის, რომლებიც დაცული იქნებიან ოფიციალური გამოძიებებისგან „მოვალეობების შესრულებისას“; მათ მოიპოვეს შეჩერებისა და გაჩხრეკის უფლება და ახლა შეუძლიათ 12-საათიანი პრევენციული დაკავებების დაწესება. ასევე არსებობს დანების ფლობის წინააღმდეგ უფრო მკაცრი წესები, ხოლო შეიქმნება სპეციალური „წითელი ზონები“, სადაც ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში დანაშაულში მხილებული პირები გაძევებას დაექვემდებარებიან. დომენიკო კარეტამ, ტურინის ქალაქის საკრებულოს წევრმა სპორტისა და ძირითადი ღონისძიებების საკითხებში დემოკრატიული პარტიიდან, POLITICO-ს განუცხადა, რომ მელონის ინიციატივები არ ეხებოდა რეალურ სირთულეებს, რომლებსაც იტალიის ქალაქები აწყდებიან. მან პრემიერ-მინისტრი დაადანაშაულა იმაში, რომ ის ქვეყნის „ინსტინქტურ რეაქციებსა და მომენტის აქტუალობას“ პასუხობს, ნაცვლად იმისა, რომ პრობლემების სათავეში ჩავიდეს. „არსებობს ქუჩაში გამოსვლის აქტის კრიმინალიზაციის რისკი“, – დასძინა მან. მისი მტკიცებით, ყურადღება სამართალდამცავების დაკომპლექტებასა და რესურსებზე უნდა გამახვილდეს და არა აგრესიული პოლიტიკის შემუშავებაზე. რაც შეეხება „ასკატასუნას“ დახურვასთან დაკავშირებულ ძალადობას, კარეტა დაეთანხმა, რომ სცენები სასტიკი იყო, მაგრამ არ ამართლებდა განსხვავებული აზრის ჩახშობას. „ჩვენ იგივე აღშფოთება ვიგრძენით – დავინახეთ, რომ ტურინი შელახული იყო“, – განმარტა კარეტამ, მაგრამ „დემონსტრაციის შესაძლებლობის შეზღუდვა საუკეთესო პასუხად არ მიმაჩნია“. 31 იანვრის ძალადობის ამსახველი კადრები სოციალურ მედიაში გავრცელდა, სადაც ორივე მხარე ერთმანეთს სისასტიკეში ადანაშაულებდა. ჩაქუჩით ნაცემი პოლიციელის გარდა, ერთმა ფოტოგრაფმა განაცხადა, რომ მას ოფიცრები დაესხნენ თავს კოლეგების გადაღების გამო. იტალო დი საბატოს, სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაცია „ოსერვატორიო რეპრესიონეს“ კოორდინატორის თქმით, რომელიც რეპრესიულ მმართველობაზე კვლევებს უწევს პოპულარიზაციას, უსაფრთხოების დეკრეტები კონკრეტულ მიზანს ემსახურება: „მელონის მთავრობის მთავარი მოქმედება [არის] პროპაგანდისტული სავარჯიშო სიტყვა „უსაფრთხოების“ გარშემო.“ მიუხედავად იმისა, რომ მელონი აცხადებს, რომ ის მუშაობს სახელმწიფოს იდეაზე, რომელიც „იცავს მათ, ვინც ჩვენ გვიცავს და აღუდგენს უსაფრთხოებასა და თავისუფლებას მოქალაქეებს“, დი საბატომ განაცხადა, რომ მისი უსაფრთხოების პაკეტი სინამდვილეში იყო მცდელობა, ქვეყნის მასშტაბით „დაუცველობის აღქმა“ გაეძლიერებინა. შინაგან საქმეთა სამინისტროს მონაცემებით, 2025 წელს მკვლელობები 15 პროცენტით შემცირდა 2024 წელთან შედარებით, ხოლო ISTAT აჩვენებს, რომ დანაშაულის საერთო დონე 2018 წლის, პანდემიამდელ დონეზეა. კარეტამ აღნიშნა მთავრობის არგუმენტის ფუნდამენტური ნაკლი, ტურინის მერის, სტეფანო ლო რუსოს მიერ გამოყენებული ალეგორიის პარაფრაზირებით: „შვილთან ერთად სტადიონზე მივდივარ, ულტრასები პრობლემებს ქმნიან და როგორია რეაგირება? სტადიონის დახურვა? ყველას კრიმინალიზაცია, ვინც სპორტულ ღონისძიებაზე იმყოფებოდა?“