ეს ნაბიჯი, რომელიც ოკუპირებულ დასავლეთ ნაპირზე ისრაელელი მოსახლეებისთვის მიწის შესყიდვას ამარტივებს, საერთაშორისო კრიტიკის საგანი გახდა. პალესტინის ხელისუფლება ამას დე ფაქტო ანექსიად აფასებს. კვირას ისრაელის მთავრობამ დაამტკიცა სადავო გეგმა, რომელიც ისრაელელ მოსახლეებს ოკუპირებულ დასავლეთ ნაპირზე მიწის შეძენას გაუადვილებს და პალესტინის ხელისუფლებას კიდევ უფრო გვერდზე გასწევს. ამ გადაწყვეტილების თანახმად, ისრაელის ხელისუფლება გამოაცხადებს კონკრეტულ ტერიტორიებს რეგისტრაციისთვის, რაც მიწის მფლობელობაზე პრეტენდენტს მტკიცებულების წარდგენას მოსთხოვს, მიუხედავად იმისა, რომ დასავლეთ ნაპირის მიწის უდიდესი ნაწილი არასდროს ყოფილა ოფიციალურად რეგისტრირებული. გადაწყვეტილება, რომელიც ადრე ისრაელის უსაფრთხოების კაბინეტმა მოიწონა, კერძო ისრაელელ მოქალაქეებს მიწის შეძენის უფლებას აძლევს და ასევე ტერიტორიის ადმინისტრაციის ნაწილს სამხედროდან სამოქალაქო ხელისუფლებაზე გადასცემს. პალესტინის ხელისუფლებამ უარყო ეს ნაბიჯი, რომელიც დასავლეთ ნაპირზე 1967 წლის შემდეგ მიწის რეგისტრაციის პირველ ოფიციალურ პროცესს წარმოადგენს. მან ასევე გამოიწვია კრიტიკა ევროკავშირისა და რამდენიმე არაბული სახელმწიფოს მხრიდან. გერმანიამ დაგმო უსაფრთხოების კაბინეტის გასულ კვირას მიღებული ადრინდელი გადაწყვეტილება; საგარეო საქმეთა სამინისტროს სპიკერმა ამ ზომებს უწოდა „დე ფაქტო ანექსიისკენ გადადგმული კიდევ ერთი ნაბიჯი“ და განაცხადა, რომ ისინი საერთაშორისო კანონმდებლობას არღვევენ. ტელეკომპანია N12-თან საუბარში ისრაელის თავდაცვის მინისტრმა, ისრაელ კაცმა, კვირას მიღებული გადაწყვეტილება აღწერა, როგორც „მნიშვნელოვანი უსაფრთხოებისა და ადმინისტრაციული ნაბიჯი, რომელიც მიზნად ისახავს ისრაელის სახელმწიფოსთვის ამ ტერიტორიაზე სრული კონტროლის, აღსრულებისა და მოქმედების თავისუფლების უზრუნველყოფას“. ისრაელის ფინანსთა მინისტრმა, ბეცალელ სმოტრიჩმა, განაცხადა, რომ მთავრობა „აგრძელებს რევოლუციას დასახლებების პოლიტიკასა და ჩვენი ქვეყნის ყველა ნაწილზე კონტროლში“. მან დაამატა, რომ 1967 წლის ექვსდღიანი ომის დროს ისრაელის მიერ დასავლეთ ნაპირისა და აღმოსავლეთ იერუსალიმის დაკავების შემდეგ, მთავრობა პირველად „აღადგენს წესრიგსა და მმართველობას“ მიწის ადმინისტრირებაში. მან პალესტინის ტერიტორიას „იუდეა და სამარია“ უწოდა, ტერმინი, რომელსაც ზოგიერთი ისრაელელი იყენებს დასავლეთ ნაპირისთვის. 700 000-ზე მეტი ისრაელელი მოსახლე ცხოვრობს დასავლეთ ნაპირსა და აღმოსავლეთ იერუსალიმში დაახლოებით 3 მილიონ პალესტინელთან ერთად. დასავლეთ ნაპირი იმ ტერიტორიებს შორისაა, რომლებსაც პალესტინელები მომავალი დამოუკიდებელი სახელმწიფოსთვის ითხოვენ. „თაიმს ოფ ისრაელის“ ცნობით, მიწის რეგისტრაციის ახალი წესების უმეტესობა დასავლეთ ნაპირის „C“ ზონას ეხება, სადაც ისრაელს სრული სამხედრო და სამოქალაქო კონტროლი აქვს. გაზეთის ცნობით, დასავლეთ ნაპირის მიწის ორი მესამედი არასდროს ყოფილა ოფიციალურად რეგისტრირებული, „C“ ზონის უმეტესი ნაწილის ჩათვლით. თუმცა, ისრაელელების მიერ კერძო მიწის შესყიდვის წესების გამარტივება და მიწის რეესტრების პირველად გამოქვეყნება, სცდება „C“ ზონას და უფრო ფართო ტერიტორიას მოიცავს. პალესტინის ხელისუფლებამ, რომელიც დასავლეთ ნაპირის დანარჩენ ნაწილს მართავს, განაცხადა, რომ ეს ნაბიჯი წარმოადგენს „ოკუპირებული პალესტინის ტერიტორიის დე ფაქტო ანექსიას“, რომელიც, მათი თქმით, „მიზნად ისახავს ოკუპაციის განმტკიცებას უკანონო დასახლებების აქტივობის გზით“. ისრაელის ადვოკატირების ჯგუფმა „მშვიდობა ახლა“ (Peace Now) დაგმო მთავრობის გადაწყვეტილება და განაცხადა, რომ ეს „დასავლეთ ნაპირზე მიწის მასობრივი ქურდობის ნებართვის ტოლფასია, დე ფაქტო ანექსიისკენ მიმავალ გზაზე“. განცხადებაში ჯგუფმა ისრაელის მთავრობა დაადანაშაულა საერთაშორისო კანონმდებლობის იგნორირებასა და მოკავშირე ქვეყნების კრიტიკის უგულებელყოფაში, გააფრთხილა რა, რომ ეს პოლიტიკა „კატასტროფისკენ მიგვიყვანს“. გაეროს უმაღლესმა სასამართლომ 2024 წელს მიღებულ არა სავალდებულო საგანგებო დასკვნაში განაცხადა, რომ ისრაელის მიერ პალესტინის ტერიტორიების ოკუპაცია და იქ არსებული დასახლებები უკანონოა და რაც შეიძლება მალე უნდა დასრულდეს. ისრაელი ამ შეხედულებას სადავოდ ხდის და ტერიტორიის მიმართ ისტორიულ და ბიბლიურ კავშირებს აცხადებს.