ისლანდია ევროკავშირის ახლო პარტნიორია, მაგრამ არა სრული წევრი. ეს შეიძლება შეიცვალოს, თუ ისლანდიელები ბლოკში გაწევრიანებას მისცემენ ხმას. აშშ-სთან ურთიერთობების გაუარესებასთან ერთად, მთავრობამ შესაძლოა ამ საკითხზე რეფერენდუმი ვადამდე დააყენოს. ეს, როგორც ჩანს, ხუმრობა იყო, მაგრამ ისლანდიაში არავის გაეცინა. იანვარში, ბილი ლონგმა, აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის მიერ ნორდიკულ კუნძულოვან ერში ელჩის კანდიდატმა, აშშ-ის კონგრესის ზოგიერთ წევრს ხუმრობით განუცხადა, რომ ისლანდია აშშ-ის 52-ე შტატი უნდა გამხდარიყო და ის მისი გუბერნატორი იქნებოდა. ისლანდიაში მყისიერი აღშფოთება მოჰყვა, საგარეო საქმეთა სამინისტრომ განმარტებისთვის აშშ-ის საელჩოს მიმართა, სოციალური მედია ნეგატიური კომენტარებით დაიფარა, ხოლო დაახლოებით 400 000 მოსახლეობის მქონე ქვეყანაში ათასობით ისლანდიელმა მოქალაქემ ხელი მოაწერა პეტიციას, რომელშიც ელჩად სხვა პირის დასახელებას მოითხოვდნენ. ეს არ მომხდარა, მაგრამ ლონგი იძულებული გახდა განემარტა, რომ მის კომენტარში "არაფერი იყო სერიოზული": „[...] თუ ვინმეს ეს შეურაცხყოფად მიაჩნდა, მაშინ ბოდიშს ვიხდი,“ – თქვა მან. ტრამპსა და აშშ-ის ნატოს პარტნიორებს შორის გრენლანდიის არქტიკული კუნძულის გამო ბოლო დროს გამართულმა დებატებმა, რა თქმა უნდა, ხელი შეუწყო ისლანდიის მოსახლეობის რისხვასა და შიშების გაღვივებას. მიუხედავად იმისა, რომ ისლანდია ევროპას ეკუთვნის, ის გრენლანდიასთან გაცილებით ახლოსაა, ვიდრე ევროპის კონტინენტურ ნაწილთან; მათ შორის უვიწროეს წერტილებში მანძილი მხოლოდ 300 კილომეტრია (186 მილი). ამდენად, ისლანდიელები შეშფოთებულნი არიან, რომ მათი ქვეყანა შესაძლოა „პაიკად“ იქცეს დიდ ძალებს შორის დიდ თამაშში. მათი შეშფოთება იმდენად დიდია, რომ ისლანდია სერიოზულად განიხილავს ევროკავშირში გაწევრიანებას. ევროკავშირისადმი კეთილგანწყობილ ცენტრისტულ-მემარცხენე მთავრობას თავდაპირველად ამ საკითხზე რეფერენდუმი 2027 წლისთვის ჰქონდა დაგეგმილი, მაგრამ ახლა განიხილავს მის ვადამდე, მიმდინარე წლის აგვისტოში ჩატარებას. ბოლოდროინდელი გამოკითხვების თანახმად, ისლანდიელების მიერ ბლოკში გაწევრიანების სასარგებლოდ ხმის მიცემის შანსები კარგია: 45% მხარს უჭერს ევროკავშირში გაწევრიანებას, ხოლო 35% - არა. გასული წლის დასაწყისში, საზოგადოებრივი მაუწყებლის RUV-ის მიერ ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ გამოკითხულთა სამი მეოთხედი აშშ-ს საფრთხედ მიიჩნევდა. ისლანდიამ დანიისგან დამოუკიდებლობა 1944 წელს მოიპოვა და მას შემდეგ 17 ივნისი ეროვნულ დღესასწაულად აღინიშნება. ის არის ევროპის თავისუფალი ვაჭრობის ასოციაციის (EFTA) და ევროპის ეკონომიკური ზონის (EEA) წევრი, რაც იმას ნიშნავს, რომ მას ევროპის ერთიანი ბაზრის ყველა უპირატესობა აქვს და შენგენის ზონის ნაწილია. თუმცა, ისლანდია ევროკავშირის სრული წევრი არ არის, და ეს ძირითადად ბლოკის საერთო თევზჭერის პოლიტიკის გამო ხდება. თუ ისლანდია, რომლის ყველაზე მნიშვნელოვანი ეკონომიკური სექტორი თევზჭერის ინდუსტრიაა, ევროკავშირის სრული წევრი გახდება, მას მოუწევს დაემორჩილოს ამ პოლიტიკას და გახსნას თავისი წყლები ევროკავშირის სხვა ქვეყნების თევზჭერის ფლოტებისთვის. ის დაკარგავდა კონტროლს თევზჭერის კვოტებზე და შესაძლოა გადაჭარბებული თევზჭერის საფრთხის წინაშე აღმოჩნდეს. გარდა ამისა, მიუხედავად იმისა, რომ ისლანდია ნატოს დამფუძნებელი წევრია, მას საკუთარი არმია არ ჰყავს. ათწლეულების განმავლობაში ის დაცვისთვის აშშ-ზე იყო დამოკიდებული, მაშინაც კი, როდესაც ჩრდილო ატლანტის ოკეანეში სულ უფრო მნიშვნელოვანი გეოსტრატეგიული პოზიცია განავითარა, მაგრამ ეს სულ უფრო საეჭვო ხდება. და არა მხოლოდ გრენლანდიის გამო. ტრამპის გადაწყვეტილებამ, ისლანდიიდან შემოტანილ საქონელზე 15%-იანი ტარიფები დაეწესებინა, განსაკუთრებით მძიმედ დააზარალა ქვეყანა, რომელიც ასეა დამოკიდებული თევზის ექსპორტზე. ეს კარგად არ მიიღეს, იმის გათვალისწინებით, რომ აშშ ევროკავშირის შემდეგ მისი მეორე ყველაზე მნიშვნელოვანი სავაჭრო პარტნიორია. ასე რომ, თევზჭერის სექტორის შეშფოთების მიუხედავად, ევროკავშირში გაწევრიანება სულ უფრო მიმზიდველი ხდება ისლანდიელებისთვის. ეს არ არის პირველი შემთხვევა ისლანდიის ისტორიაში, როდესაც ქვეყანა ევროკავშირთან დაახლოებას ცდილობს. 2008 წლის გლობალური ფინანსური კრიზისის შედეგად მძიმე დარტყმის შემდეგ, ქვეყანამ ბლოკში გაწევრიანებაზე განაცხადი შეიტანა სამაშველო პაკეტით სარგებლობის იმედით. ის გაკოტრების ზღვარზე იყო ქვეყნის სამი უმსხვილესი ბანკის კრახის, უმუშევრობის თითქმის ნულიდან დაახლოებით 10%-მდე ნახტომის, ისლანდიური კრონის მასიურად გაუფასურების და საერთაშორისო სავალუტო ფონდიდან 2 მილიარდ დოლარზე მეტი სესხის აღების შემდეგ. მაგრამ ქვეყნის ეკონომიკა გაუმჯობესდა და მიუხედავად იმისა, რომ ოფიციალური მოლაპარაკებები დაწყებული იყო, 2013 წელს ევროსკეპტიკურმა ცენტრისტულ-მემარჯვენე კოალიციამ ისინი შეაჩერა და 2015 წელს ქვეყნის განაცხადი გააუქმა. ამჟამინდელი გეოპოლიტიკური სიტუაციის გათვალისწინებით, ბრიუსელში, როგორც ჩანს, კეთილგანწყობაა. „ისლანდია ევროკავშირის სანდო პარტნიორი და ახლო მეგობარია“, – განაცხადა ცოტა ხნის წინ X-ზე ევროკავშირის გაფართოების კომისარმა მართა კოსმა ისლანდიის საგარეო საქმეთა მინისტრთან შეხვედრის შემდეგ. „ჩვენ შევთანხმდით, რომ მჭიდრო კონტაქტში დავრჩებით, რადგან ამ მღელვარე დროში ჩვენს ცვალებად გეოპოლიტიკურ გარემოს ვუმკლავდებით.“ ვინაიდან ისლანდია უკვე დიდად არის ინტეგრირებული ევროკავშირის სტრუქტურებში EEA-სა და EFTA-ს მეშვეობით, ქვეყანა ბრიუსელში შედარებით არაკომპლიცირებულ მოლაპარაკებების პარტნიორად ითვლება. ძალთა ბრძოლაში აშშ-სთან გავლენის სფეროებზე, ისლანდიის ევროკავშირში გაწევრიანება ვაშინგტონს სიძლიერის მკაფიო სიგნალს გაუგზავნიდა.