ირანის და მიუნხენის „ბაიერნის“ ყოფილმა ფეხბურთელმა ალი ქარიმიმ ღია წერილს მოაწერა ხელი, რითაც ფიფა-სგან მოქმედებას ითხოვს. ის ერთადერთი არაა, ვინც ხმას აიმაღლა. ათასობით მკვლელობის ფონზე, ირანული სპორტის წამყვანი ფიგურები ღიად საუბრობენ დახმარებისა და მოქმედების აუცილებლობაზე. ირანის და მიუნხენის „ბაიერნის“ ყოფილმა ვარსკვლავმა ალი ქარიმიმ ფიფა-ს პრეზიდენტ ჯანი ინფანტინოს ღია წერილი გაუგზავნა, სადაც მოუწოდა მას, „საჯაროდ დაგმოს მშვიდობიანი მოსახლეობის, მათ შორის საფეხბურთო საზოგადოების წევრების, მასობრივი მკვლელობები ირანში“. ქარიმი, 20 სხვა ხელმომწერ მატთან ერთად, რომელთა შორის არიან სხვა ყოფილი საერთაშორისო მოთამაშეები, მწვრთნელი, მსაჯი და სპორტული ჟურნალისტები, ფიფა-ს ასევე მოუწოდებს, იმოქმედოს ადამიანის უფლებების დარღვევის ფაქტების საპასუხოდ. წერილით წარდგენილი კიდევ ორი ოფიციალური მოთხოვნაა საჯაროდ აღიარება, რომ ირანის ფეხბურთის ფედერაციამ (FA) დაარღვია ფიფა-ს წესდება, და ფედერაციის დაუყოვნებლივ შეჩერება ყველა ფიფა-ს ტურნირიდან, განსაკუთრებით კი 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატიდან. ამ თვეში მოკლულ ათასობით ადამიანს შორის, წერილის მიხედვით, „საფეხბურთო საზოგადოების მნიშვნელოვანი რაოდენობის წევრები“ არიან. ქარიმი 2023 წლიდან ამერიკის შეერთებულ შტატებში ცხოვრობს და იანვარში ლოს-ანჯელესში გამართულ საპროტესტო აქციაზე სიტყვით გამოვიდა, სადაც პოლიტიკური ცვლილებებისკენ მოუწოდა. სპორტის ბრძოლა რეჟიმის წინააღმდეგ ირანში დიდი ხანია მიმდინარეობს. სამი წლის წინ, დორტმუნდში, გერმანიის ფეხბურთის მუზეუმში, გერმანიის ფეხბურთის ასოციაციის (DFB) მიერ „ამნესტი ინტერნეიშენალთან“ თანამშრომლობით ორგანიზებულ ღონისძიებაზე სიტყვით გამოსვლისას, ალიმ ვიდეო მესიჯი გაგზავნა მაშინდელი თავისუფლებისთვის პროტესტის შესახებ: „სპორტსმენები ყოველთვის ისტორიის სწორ მხარეს უნდა იდგნენ“, – განაცხადა მან. ფიფა-ს ჯერ არ გაუკეთებია კომენტარი წერილზე, რომელიც ასე სრულდებოდა: „დუმილი ამ დანაშაულების წინაშე ნიშნავს იმ პრინციპების უარყოფას, რომლებსაც გლობალური ფეხბურთი იცავს“. ირანში მასობრივი საპროტესტო აქციები დეკემბრის ბოლოს დაიწყო, რაც გაუარესებულ ეკონომიკას უკავშირდებოდა. მას შემდეგ ისინი მთელ ქვეყანას მოედო, დემონსტრანტები მთავრობის შეცვლასა და „დიქტატორის სიკვდილს“ მოითხოვდნენ. ათასობით ადამიანი დაიღუპა, რადგან ხელისუფლება ცდილობს ჩაახშოს წინააღმდეგობა, ხოლო ოფიციალური მსხვერპლის რაოდენობა საეჭვოა. ირანელი ყოფილი კანოისტი და მოცურავე რეიჰანე ამრო გერმანიაში ათ წელზე მეტი ხნის წინ გადავიდა საცხოვრებლად. ამრო დროთა განმავლობაში აქტივისტი გახდა, მან ირანი დატოვა, რადგან გრძნობდა, რომ ღიად გამოხატვას ვერ შეძლებდა. „იქ რეჟიმთან მუშაობის გაგრძელება არ შემეძლო“, – უთხრა ამრომ DW-ს. „ზოგადად, როცა იქ ხარ, ყოველთვის უნდა გაჩუმდე, არ გაქვს ადამიანის უფლებები, უბრალოდ უნდა იმუშაო ისე, რომ მათ დააკმაყოფილო, მაშინ უსაფრთხოდ ხარ, თუ არა და, ეროვნული ნაკრებიდან გაგრიცხავენ, ან მოგიწევს კარიერაზე მუშაობის გაგრძელება“. ამრო მიიჩნევს, რომ სპორტსმენების მიმართ ტარგეტირება განპირობებულია მათი „უზარმაზარი სოციალური გავლენით“, რაც ნიშნავს, რომ „დიდია შიში, რომ ისინი ყველანი აღდგებიან რეჟიმის წინააღმდეგ და იდემონსტრირებენ“. კიბერთავდასხმებისა და საფრთხეების მიუხედავად, ამრო საზღვარგარეთ ყოფნისას ხმას არ აკლებს. შინ დარჩენილი ირანელების ცნობიერების ამაღლებისა და მხარდაჭერის სურვილით ამოძრავებული, ამრო აქტიურად აგრძელებს საუბარს. „ჩვენ ყველანი საფრთხეში ვართ. მაგრამ თუ გავჩუმდებით და, როგორც ვთქვი, ხმას არ ავიმაღლებთ, არაფერი შეიცვლება“, – თქვა ამრომ. „და ახლა, მათ უკვე მოკლეს ამდენი ახალგაზრდა. როგორ შეიძლება ამას ხედავდე და გაჩუმდე? არა, გავაგრძელოთ ბრძოლა. მე საერთოდ არ მეშინია“. ამრო, ქარიმის და მრავალი სხვას მსგავსად, მიიჩნევს, რომ მისი პროტესტი საკუთარ თავზე დიდ რამეს ეხება. „ეს მთელ ირანს ეხება, იქ მცხოვრებ ხალხს. და ჩვენ ამის მხოლოდ მცირე ნაწილი ვართ“, – თქვა ამრომ. „ყოველთვის გვჭირდება თქვენი დახმარება და თქვენი ხმა ევროპიდან, ამერიკიდან და ყველგან სხვაგან, რათა რეჟიმი მსოფლიოდან მოიკვეთოს“. ინტერვიუ რეიჰანე ამროსთან ალიმა ჰოტაკიმ ჩაატარა.