ინდოეთი-ევროკავშირის სავაჭრო შეთანხმება: გადამწყვეტი მომენტი გერმანული ავტოინდუსტრიისთვის?

აქამდე გერმანულ მანქანებს ინდურ ბაზარზე, სხვაგან მიღწეული წარმატების მიუხედავად, თითქმის არასოდეს შეუღწევიათ. შეძლებს თუ არა ევროკავშირსა და ინდოეთს შორის ახალი სავაჭრო შეთანხმება, შეცვალოს თამაშის წესები ამ სექტორისთვის? იანვარში ინდოეთსა და ევროკავშირს შორის შეთანხმებული სავაჭრო გარიგება ევროკომისიის პრეზიდენტმა, ურსულა ფონ დერ ლაიენმა, „ყველა სავაჭრო გარიგების დედად“ მოიხსენია. ეს იყო აღფრთოვანებული ენა, რომელიც მიესალმებოდა ეკონომიკურ პარტნიორობას მსოფლიოს უმსხვილეს სავაჭრო ბლოკსა და ყველაზე მჭიდროდ დასახლებულ ერს შორის. შეთანხმება შეამცირებს ან გააუქმებს ტარიფებს ევროკავშირის ინდოეთში ექსპორტის 96.6%-ზე. მიუხედავად იმისა, რომ სენსიტიური სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები ორივე მხარისთვის არ შევიდა შეთანხმებაში, მრავალი პროდუქტი, რომელიც ევროკავშირის საექსპორტო მანქანისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვნად ითვლება, გარიგების ნაწილია — მათ შორის მანქანები. ინდოეთი დათანხმდა, რომ ევროპელ ავტომწარმოებლებს მისცემს კვოტას, რომელიც ექვსჯერ აღემატება აქამდე შეთავაზებულ ნებისმიერ კვოტას, რითაც ისეთ კომპანიებს, როგორიცაა Volkswagen, Mercedes-Benz და BMW, ბევრად უფრო ფართო წვდომას მიანიჭებს ბაზარზე, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში მჭიდროდ იყო შემოფარგლული. ნიუ-დელიმ იმპორტირებულ მანქანებზე 70%-დან 110%-მდე ტარიფები დააწესა და შედეგად, ევროპულმა ავტომობილების ბრენდებმა ბაზარზე თითქმის ვერ შეაღწიეს. თუ და როდესაც შეთანხმება რატიფიცირდება, ყოველწლიურად 250,000 ევროპული წარმოების მანქანას მიეცემა ინდოეთში შესვლის უფლება სხვადასხვა პრეფერენციული ტარიფით, ფასისა და ძრავის ტიპის მიხედვით. კვოტაში არშემავალ მანქანებს უფრო მაღალი ტარიფები დაეკისრებათ. ეს გარიგება იშვიათი კარგი ამბავია გერმანიის გაჭირვებული საავტომობილო სექტორისთვის, რომელსაც ბოლო წლებში უჭირდა ჩინეთიდან გაზრდილ კონკურენციასთან, ელექტროფიკაციაზე გადასვლასთან და გლობალური ვაჭრობის შეზღუდვებთან გამკლავება. VDA-მ, გერმანიის საავტომობილო სექტორის სავაჭრო ორგანომ, მიესალმა შეთანხმებას. მისმა პრეზიდენტმა, ჰილდეგარდ მიულერმა განაცხადა, რომ ის „მოიტანს სასწრაფოდ საჭირო გაუმჯობესებულ ბაზრის წვდომას მზარდი პროტექციონისტული გლობალური გარემოს პირობებში“. DW-სთვის მიცემულ განცხადებაში BMW-ს სპიკერმა თქვა: „თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმება ინდოეთსა და ევროკავშირს შორის ისტორიული ეტაპია, რომელიც ორივე მხარეს სარგებელს მოუტანს“, და დასძინა, რომ BMW ინდოეთს მნიშვნელოვან გაყიდვების ბაზრად მიიჩნევს, ტარიფების შემცირება კი „დამატებით შესაძლებლობებს“ იძლევა. შეთანხმების სრული დეტალები არ გაჟღერებულა, თუმცა ევროპული მანქანების პირობების შესახებ გარკვეული ინფორმაცია გამოიკვეთა. ინდოეთი დათანხმდა, რომ შეამცირებს ტარიფებს იმ მანქანებზე, რომელთა იმპორტის ფასი 15,000 ევროს ($17,963) აღემატება და რომლებიც ყოველწლიურ კვოტაშია შეტანილი, 40%-მდე, შემდგომი შემცირებით 10%-მდე დროთა განმავლობაში, მაგრამ ჯერ არ არის ნათელი, თუ როგორ მოხდება ეს ზუსტად. Bloomberg იუწყება, რომ წელიწადში 160,000 შიდა წვის ძრავის მქონე ავტომობილზე გადასახადები ხუთ წელიწადში 10%-მდე შემცირდება, ხოლო წელიწადში 90,000 ელექტრომობილი 10%-იან ნიშნულს 10 წელიწადში მიაღწევს. კვოტებში არშემავალ მანქანებზე ინდოეთი, გავრცელებული ინფორმაციით, დათანხმდა, რომ ათი წლის განმავლობაში ტარიფები 30%-დან 35%-მდე შეამციროს. Reuters-თან ანონიმური წყაროების ცნობით, 35,000 ევროზე მეტი ღირებულების ევროპული მანქანები ტარიფების ყველაზე მკვეთრი შემცირებით ისარგებლებენ. რიკო ლუმანმა, ING ბანკის უფროსმა ავტომობილების ეკონომისტმა, DW-ს განუცხადა, რომ ეს შეთანხმება გერმანელი ავტომწარმოებლებისთვის ხსნის ბაზარს, „რომელიც თითქმის დახურული იყო საექსპორტო ბიზნესისთვის 110%-მდე ტარიფებით“. ის აფრთხილებს, რომ კვოტაში არშემავალ მანქანებზე თითქმის 40%-იანი ტარიფი „კონკურენტულ ტვირთად“ რჩება, მაგრამ ამბობს, რომ კვოტაში შემავალ მანქანებზე პოტენციური 10%-იანი განაკვეთი „შესაძლებლობას იძლევა, გაფართოვდეს მოდელების შეთავაზება ინდოეთში და მეტი პრემიუმ კლასის მანქანა იქნას ექსპორტირებული სუბკონტინენტზე“. იან ნოეთერმა, ინდო-გერმანული სავაჭრო პალატის გენერალურმა დირექტორმა, DW-ს განუცხადა, რომ თავისუფალი ვაჭრობის შეთანხმება აძლიერებს გერმანიასა და ინდოეთს შორის უკვე არსებულ ეკონომიკურ ურთიერთობებს და რომ გერმანელი ავტომწარმოებლები კარგ პოზიციაში არიან, რათა ისარგებლონ ინდოეთის სწრაფად მზარდი ეკონომიკით. „გერმანელი მწარმოებლები ხედავენ ინდური ბაზრის მომავალს; ისინი ხედავენ ზრდის პოტენციალს, როდესაც საქმე ეხება ადგილობრივ მოსახლეობას, რომელიც სულ უფრო მეტად მონაწილეობს მოხმარებაში“, - განაცხადა მან. ოპტიმიზმის მიუხედავად, გერმანელი ავტომწარმოებლები კვლავ სერიოზული გამოწვევის წინაშე დგანან ინდურ ბაზარზე შეღწევისას. ამჟამად, ადგილობრივი ინდური ავტომწარმოებლები, მათ შორის Tata და Mahindra, ასევე იაპონური და სამხრეთ კორეული კომპანიები, როგორიცაა Hyundai, Suzuki, დომინირებენ საავტომობილო სექტორში, ხოლო ევროპელი მწარმოებლების წილი გაყიდვების 3%-ს ან ნაკლებს შეადგენს. „ინდურ ბაზარზე სწრაფად შეღწევა არ არის ადვილი, ისეთი დამკვიდრებული ბრენდების გამო, როგორებიცაა Maruti-Suzuki, Tata Motors და იაპონური ბრენდები“, - ამბობს ლუმანი. სუშანტ სინგჰი, იელის უნივერსიტეტის ლექტორი, აფრთხილებს, რომ ის ელის, რომ ელექტრომობილები გაცილებით პოპულარული იქნება ინდოეთში იმ დროისთვის, როდესაც ტარიფების განაკვეთები დაპირებულ დონემდე დაეცემა, და რომ ამ დროისთვის, ჩინურ კომპანიებს შესაძლოა უკვე შესული ჰქონდეთ ბაზარზე და დაეწყოთ წარმოება თავად ინდოეთში. თუმცა, ის ხედავს პოტენციალს გერმანული ელექტრომობილებისთვის, თუ მათ საბოლოოდ შეძლებენ მათ ხარჯეფექტურად წარმოებას ინდოეთში. „ვფიქრობ, ეს ძალიან რთული იქნება, მაგრამ თუ გერმანია იქ ელექტრომობილებს აწარმოებდა, ინდური ბაზარი ნამდვილად დაინტერესდებოდა“, - განუცხადა მან DW-ს. იან ნოეთერი ამბობს, რომ ინდოეთის გრძელვადიანი მიზანი იქნება გერმანელი ავტომწარმოებლების მოზიდვა, რათა მათ ქვეყანაში საწარმოო ქარხნები შექმნან, და რომ თუ ეს მოხდებოდა, ის მნიშვნელოვნად გააძლიერებდა მათ საერთო წარმომადგენლობას იქ. „მათ სურთ საწარმოო ერთეულები“.