ჰაროლდ კრაისი გერმანიის მამაკაცთა ყინულის ჰოკეის ნაკრების მწვრთნელის რანგში თავის პირველ ოლიმპიურ თამაშებზე მიემგზავრება. ახლა ის უკვე ლეგენდაა თავის არჩეულ სამშობლოში, მაგრამ კანადიდან პირველად ჩამოსვლისას ყველასგან თანაბრად არ იყო მიღებული. როდესაც გერმანიის ყინულის ჰოკეის ასოციაციამ (DEB) სამი წლის წინ ჰაროლდ კრაისი მამაკაცთა ნაკრების მთავარ მწვრთნელად დაასახელა, ბევრმა დამკვირვებელმა ეს გადაწყვეტილება უდავოდ სწორად მიიჩნია. იმ დროისთვის მას უკვე ყველაფერი ჰქონდა ნანახი და გაკეთებული გერმანულ ჰოკეიში. თუმცა, ვინიპეგელი კრაისის გამოჩენა ყინულის ჰოკეის ბუნდესლიგაში, გერმანიის უმაღლესი ლიგის DEL-ის წინამორბედში, კამათის გარეშე არ მომხდარა. კრაისი 1978 წელს, 19 წლის ასაკში ჩამოვიდა, როგორც რამდენიმე კანადელი მოთამაშის შემოდინების ნაწილი. ის „მანჰაიმის“ გენერალურმა მენეჯერმა მიიწვია, რათა მისი გუნდი, რომელიც ახლახან დაწინაურდა მეორე დივიზიონიდან, კონკურენტუნარიანი გაეხადა უმაღლეს ლიგაში. ის ფაქტი, რომ მას და სხვა ჩამოსულებს დასავლეთ გერმანიის პასპორტები ეკუთვნოდათ, მათ კრიტიკოსებს ნაკლებად ადარდებდათ. „მანჰაიმში ხელგაშლილი დაგვხვდნენ, მაგრამ სხვა მოედნებზე თამაშისას – არა, მიუხედავად იმისა, რომ სხვა გუნდებსაც ჰყავდათ თავიანთი კანადელები“, – უთხრა კრაისმა DW-ს. „ერთ საღამოს როზენჰაიმში, გახურებისას, ერთმა გულშემატკივარმა შეურაცხყოფა მომაყენა. მე მასთან მივედი და ვკითხე, კარლ ფრისენსაც [როზენჰაიმის კანადაში დაბადებული მეკარე] აგინებდა თუ არა ასე. მას სიტყვაც აღარ უთქვამს“. ფრისენი უცხო არ იყო – ისინი ერთმანეთს მანამდეც იცნობდნენ მანეტობას უმცროსი ჰოკეის ლიგაში ერთად თამაშის დროიდან. „ვფიქრობ, ხალხი უბრალოდ არ იყო შეჩვეული ამ მასობრივ „უცხოელთა“ შემოდინებას – მიუხედავად იმისა, რომ ყველანი გერმანული წარმოშობის ვიყავით“, – განმარტა კრაისმა. ფრისენის მსგავსად, კრაისი, რომელიც მცველი იყო, სწრაფად გახდა დასავლეთ გერმანიის ნაკრების განუყოფელი ნაწილი. ის მოხვდა საწყის შემადგენლობაში 1980 წლის ლეიკ-პლესიდის ოლიმპიურ თამაშებზე სადებიუტო გამოსვლისთვის, მაგრამ ბოლო წუთს გამორიცხეს დასავლეთ გერმანიის პასპორტთან დაკავშირებული ფორმალობის გამო. დღეს ის ამაზე იცინის, მაგრამ მაინც „უცნაურად“ მიაჩნია მთელი ეს ამბავი. კრაისი არ დანებებულა და მთელი 18 სეზონი „მანჰაიმში“ ითამაშა, ნაკრებში კი 180 მატჩი ჩაატარა, მათ შორის 1984 და 1988 წლის ზამთრის ოლიმპიადებზე. 1997 წელს, „მანჰაიმთან“ მეორე ტიტულის მოგების შემდეგ, კრაისმა მოთამაშის კარიერა დაასრულა და მწვრთნელობას მიჰყო ხელი, სადაც ასევე წარმატებას მიაღწია – მოიგო ორი შვეიცარიის ჩემპიონატი და გერმანიას 2023 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ვერცხლის მედალი მოუტანა. ეს იყო მისი პირველი მნიშვნელოვანი ტურნირი ახალ თანამდებობაზე. დასავლეთ გერმანიაში მისი ჩამოსვლიდან თითქმის 50 წლის შემდეგ, კითხვა – რამდენი „უცხოელია“ „ზედმეტი“ – დროდადრო კვლავ ჩნდება. გერმანიის ნაკრების მრავალწლიანმა კაპიტანმა მორიც მიულერმა რამდენიმე წლის წინ აჟიოტაჟი გამოიწვია, როდესაც ცოცხალ ეთერში DEL-ის მეტოქე „იზერლონს“ ბრალი დასდო „კანადის 1c [მესამე კლასის] ნაკრების“ მოედანზე გამოყვანაში – DEL ახლა ცხრა ლეგიონერს აძლევს უფლებას, 1978 წელს კი მხოლოდ ორს. მაშ, დაეხმარა თუ არა უცხოელთა შემოდინებამ თამაშის განვითარებას გერმანიაში? თუ დააზარალა მან, გერმანიაში დაბადებულ ახალგაზრდებს სათამაშო დროის შეზღუდვით? „ვიტყოდი, რომ მთლიანობაში ეს დახმარება იყო. მჯერა, რომ ჩრდილოეთ ამერიკიდან ან იმ დროინდელი ჩეხოსლოვაკიიდან მოთამაშეების შემოდინებამ თამაშის დონის ამაღლებას შეუწყო ხელი, თუმცა შესაძლოა ხელი შეუშალა ცალკეული გერმანელი მოთამაშეების განვითარებას“, – თქვა კრაისმა. „მაღალი კლასის ლიგისთვის, როგორიც DEL არის, უბრალოდ საჭიროა უცხოელი მოთამაშეები მისი ამჟამინდელი დონის გასაუმჯობესებლად ან შესანარჩუნებლად“. ამავდროულად, მან მიუთითა რამდენიმე წლის წინ შემოღებულ წესზე, რომელიც DEL-ის გუნდებს ავალდებულებს, თავიანთ შემადგენლობაში 23 წლამდე გერმანელი მოთამაშეებისთვის ორი ადგილი დატოვონ, რათა პერსპექტიულ მოთამაშეებს მაღალ დონეზე თამაშის მეტი შესაძლებლობა მიეცეთ. ცოტა ხნის წინ 67 წლის გახდა და კრაისი ოლიმპიადაზე ბრუნდება – პირველად მთავარი მწვრთნელის რანგში. ის ამას აკეთებს გუნდთან ერთად, რომელიც ზოგადად მიჩნეულია გერმანიის ისტორიაში ყველაზე ძლიერად, რადგან მსოფლიოს საუკეთესო ლიგა, NHL, თავის მოთამაშეებს 2014 წლის სოჭის ოლიმპიადის შემდეგ პირველად აძლევს მონაწილეობის უფლებას. გერმანიის შემადგენლობაში მილანო-კორტინასთვის ექვსი NHL-ის მოთამაშეა, მათ შორის ედმონტონის სუპერვარსკვლავი ლეონ დრაიზაიტლი და თავდამსხმელები ტიმ შტიუცლე ოტავიდან და ჯ.ჯ. პეტერკა იუტადან, ასევე კალდერის თასის მფლობელი მცველი მორიც ზაიდერი დეტროიტიდან. კარში, სიეტლის ფილიპ გრუბაუერი, რამდენიმე არც თუ ისე წარმატებული სეზონის შემდეგ, საჭირო დროს დაუბრუნდა ფორმას. დრაიზაიტლი ტურნირზე გერმანიის კაპიტნად დასახელდა, შტიუცლე და ზაიდერი კი მის ასისტენტებად იქნებიან. თუმცა, გერმანიის სიძლიერე მათ ფავორიტად არ აქცევს – არავითარ შემთხვევაში – რადგან თამაშის ტრადიციული ფავორიტები, როგორიცაა კანადა, აშშ ან შვედეთი, NHL-ის ვარსკვლავებით არიან დატვირთული. და დრაიზაიტლის მსგავსად, რომელსაც 30 წლამდე მოუწია ლოდინი ოლიმპიური მედლისთვის პირველი შანსის მისაღებად, მათი ვარსკვლავებიც წლების განმავლობაში მოუთმენლად ელოდნენ შესაძლებლობას, ეთამაშათ ნამდვილ „საუკეთესო-საუკეთესოების წინააღმდეგ“ ტურნირზე. მიუხედავად ამისა, კრაისი ამბობს, რომ გერმანია სრულიად განსხვავებული გუნდი გახდა მას შემდეგ, რაც ყოფილმა მწვრთნელმა მარკო შტურმმა 2018 წლის პიონგჩანგის ოლიმპიადაზე ვერცხლის მედალი მოუპოვა. „შტურმმა სრულიად განსხვავებული აზროვნება შემოიტანა გასახდელში – მთელ გერმანიის ყინულის ჰოკეის ასოციაციაში“, – განმარტა მან. „აღარ იყო გერმანია...