ჰაროლდ კრაისი თავის პირველ ოლიმპიურ თამაშებზე მიემგზავრება გერმანიის მამაკაცთა ყინულის ჰოკეის ნაკრების მწვრთნელის რანგში. ის, ვინც ახლა თავის „ახალ სამშობლოში“ თამაშის ლეგენდად ითვლება, კანადიდან ჩამოსვლისას ყველასგან როდი იქნა მიღებული. როდესაც გერმანიის ყინულის ჰოკეის ფედერაციამ (DEB) ჰაროლდ კრაისი სამი წლის წინ ეროვნული ნაკრების მთავარ მწვრთნელად დაასახელა, ბევრი დამკვირვებლისთვის მისი დანიშვნა უდავო არჩევანი იყო. იმ დროისთვის, მას უკვე ყველაფერი ჰქონდა ნანახი და გამოვლილი გერმანულ ჰოკეიში. თუმცა, ვინიპეგელის ჩამოსვლა ყინულის ჰოკეის ბუნდესლიგაში, გერმანიის უმაღლესი დონის DEL-ის წინამორბედში, დაპირისპირების გარეშე არ ყოფილა. კრაისი 19 წლის ასაკში ჩამოვიდა 1978 წელს რამდენიმე კანადელი მოთამაშის ნაკადის ნაწილად, რომლებიც მანჰაიმის გენერალურმა მენეჯერმა მიიწვია, რათა მისი გუნდი, რომელიც ახლახან დაწინაურდა მეორე დივიზიონიდან, კონკურენტუნარიანი გაეხადა უმაღლეს ლიგაში. ის ფაქტი, რომ ის და სხვა ჩამოსულები დასავლეთ გერმანიის პასპორტის მიღებას აკმაყოფილებდნენ, მათ კრიტიკოსებისთვის მცირე მნიშვნელობას ატარებდა. „მანჰაიმში ღია ხელებით მიგვიღეს, მაგრამ როდესაც სხვა მოედნებზე ვთამაშობდით, უკვე აღარ – მიუხედავად იმისა, რომ სხვა გუნდებსაც ჰყავდათ საკუთარი კანადელები“, – განუცხადა კრაისმა DW-ს. „ერთ ღამეს როზენჰაიმში გულშემატკივარი გახურების დროს ძალიან მიტევდა. მე მივსრიალდი და ვკითხე, კარლ ფრისენსაც [როზენჰაიმის კანადური წარმოშობის მეკარე] აგინებდა თუ არა ასე. მან მეტი სიტყვა აღარ დასძინა.“ ფრისენი უცხო არ იყო – ისინი ერთმანეთს უკვე იცნობდნენ მანეტობას უმცროსი ჰოკეის ლიგაში ერთად თამაშის დროიდან. „ვფიქრობ, ეს იყო ის, რასაც ხალხი უბრალოდ არ იყო მიჩვეული, „უცხოელების“ ასეთი დიდი ნაკადი – მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენ ყველანი გერმანული წარმოშობის ვიყავით“, – განმარტა კრაისმა. ფრისენის მსგავსად, კრაისი, მცველი, სწრაფად გახდა დასავლეთ გერმანიის ეროვნული ნაკრების ერთ-ერთი მთავარი წევრი და ის თავდაპირველ შემადგენლობაში იყო, რათა ოლიმპიური დებიუტი 1980 წლის ლეიკ-პლესიდის თამაშებზე ჰქონოდა – თუმცა, ბოლო წუთს გამოტოვეს დასავლეთ გერმანიის პასპორტთან დაკავშირებული ტექნიკური მიზეზის გამო. ეს არის რაღაც, რაზეც ის დღეს იცინის, მაგრამ მაინც „უცნაურად“ მიაჩნია მთელი ეს ამბავი. კრაისი არ შეჩერებულა, მან მთელი 18 სეზონი მანჰაიმთან ერთად ითამაშა, ეროვნულ ნაკრებში კი 180 მატჩი ჩაატარა – მათ შორის 1984 და 1988 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე. 1997 წელს კონკების ჩამოკიდების შემდეგ, მანჰაიმთან ერთად მეორე ტიტულის მოგების შემდეგ, კრაისმა სამწვრთნელო კარიერა დაიწყო, სადაც ასევე წარმატებას მიაღწია, მათ შორის ორი შვეიცარიის ჩემპიონატის მოგებით და გერმანიის ნაკრების 2023 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ვერცხლის მედლამდე მიყვანით – ეს იყო მისი პირველი მსხვილი ტურნირი სამწვრთნელო პოსტზე დანიშვნის შემდეგ. დასავლეთ გერმანიაში მისი ჩამოსვლიდან თითქმის 50 წლის შემდეგ, კითხვა – რამდენი უცხოელია „ზედმეტი“ – დროდადრო კვლავ ჩნდება. გერმანიის ნაკრების დიდი ხნის კაპიტანმა მორიც მიულერმა რამდენიმე წლის წინ აჟიოტაჟი გამოიწვია, როდესაც პირდაპირ ეთერში DEL-ის მეტოქე „იზერლონი“ „კანადის 1c [მესამე დონის] ეროვნული ნაკრების“ დაყენებაში დაადანაშაულა – DEL ახლა ცხრა ლეგიონერს უშვებს, 1978 წელს კი მხოლოდ ორს. მაშ, დაეხმარა თუ არა უცხოელების ნაკადმა თამაშის განვითარებას გერმანიაში? თუ დააზარალა გერმანელი ახალგაზრდებისთვის სათამაშო დროის შეზღუდვით? „ვიტყოდი, რომ საერთო ჯამში დაეხმარა. ვფიქრობ, ჩრდილოეთ ამერიკიდან ან მაშინდელი ჩეხოსლოვაკიიდან მოთამაშეთა შემოდინებამ თამაშის დონის ამაღლებას შეუწყო ხელი, თუმცა ალბათ ხელი შეუშალა ცალკეული გერმანელი მოთამაშეების განვითარებას“, – განაცხადა კრაისმა. „მაღალი დონის ლიგისთვის, როგორიც DEL-ია, უბრალოდ საჭიროა უცხოელი მოთამაშეები მისი ამჟამინდელი დონის გასაუმჯობესებლად ან შესანარჩუნებლად.“ ამავდროულად, მან მიუთითა რამდენიმე წლის წინ შემოღებულ წესზე, რომელიც DEL-ის გუნდებს ავალდებულებს, თავიანთ შემადგენლობაში 23-წლამდე გერმანელი მოთამაშეებისთვის ორი ადგილი ჰქონდეთ, რათა პერსპექტიულ მოთამაშეებს მაღალ დონეზე თამაშის მეტი შესაძლებლობა მიეცეთ. ცოტა ხნის წინ 67 წლის გახდა კრაისი, რომელიც ოლიმპიადაზე ბრუნდება – პირველად მთავარი მწვრთნელის რანგში. ის ამას აკეთებს გერმანიის იმ გუნდით, რომელიც ზოგადად ყველაზე ძლიერად ითვლება, რადგან მსოფლიოს უმაღლესი ლიგა, NHL, თავის მოთამაშეებს მონაწილეობის უფლებას აძლევს 2014 წლის სოჭის შემდეგ პირველად. გერმანიის ნაკრებს მილანო კორტინასთვის შემადგენლობაში ექვსი NHL-ის მოთამაშე ჰყავს, მათ შორის ედმონტონის სუპერვარსკვლავი ლეონ დრაიზაიტლი და ვარსკვლავი ფორვარდები ტიმ შტიუტცლე ოტავიდან და ჯეი ჯეი პეტერკა იუტადან, ასევე კალდერის თასის მფლობელი მცველი მორიც ზაიდერი დეტროიტიდან. კარში, სიეტლის ფილიპ გრუბაუერი ფორმაში დაბრუნდა სწორედ შესაფერის დროს, რამდენიმე საშუალოზე დაბალი სეზონის შემდეგ. დრაიზაიტლი ტურნირის კაპიტნად დასახელდა, შტიუტცლე და ზაიდერი კი მის ასისტენტებად იქნებიან. გერმანიის სიძლიერე, თუმცა, მათ ფავორიტებად არ აქცევს – შორსაც კი – რადგან თამაშის ტრადიციული ფლაგმანები, როგორიცაა კანადა, აშშ ან შვედეთი, NHL-ის ვარსკვლავებით არიან სავსე. და დრაიზაიტლის მსგავსად, რომელსაც 30 წლამდე მოუწია ლოდინი ოლიმპიური მედლისთვის პირველი მცდელობისთვის, მათი ვარსკვლავებიც წლების განმავლობაში ელოდნენ ჭეშმარიტად საუკეთესოთა შორის საუკეთესო ტურნირში მონაწილეობას. მიუხედავად ამისა, კრაისი ამბობს, რომ გერმანია სულ სხვა გუნდად იქცა მას შემდეგ, რაც ყოფილმა მწვრთნელმა მარკო შტურმმა მათ 2018 წლის პიონგჩანგის ოლიმპიადაზე ვერცხლის მედალი მოუტანა. „შტურმმა გასახდელში – მთელ გერმანიის ყინულის ჰოკეის ფედერაციაში – სრულიად განსხვავებული აზროვნება შემოიტანა“, – განმარტა მან. „აღარ იყო გერმან...