ანალიტიკოსების შეფასებით, გლობალური სამხრეთის მძიმე შიმშილის კრიზისებს მედიისა და პოლიტიკოსების მხრიდან არასაკმარისი ყურადღება ექცევა. მათი ცნობით, იარაღზე გაცილებით მეტი იხარჯება, ვიდრე სურსათის დახმარებაზე. ამინა სულეიმანმა ისლამისტი ბოევიკების გამო დატოვა თავისი სოფელი მარადუნში, ზამფარას შტატში, ნიგერიის ჩრდილო-დასავლეთით. „მათ ბევრი მოგვკლეს, გაძარცვეს ჩვენი ქონება და ცხოველები. ყველაფერი დაწვეს, მათ შორის ჩვენი საკვებიც“, – განუცხადა მან DW-ს. თავდასხმები შვიდი წლის წინ მოხდა, თუმცა უსაფრთხოების მდგომარეობა ჯერ კიდევ არ გაუმჯობესებულა. სამთავრობო ძალები ებრძვიან ჯიჰადისტურ მილიციასა და ბანდიტებს, რათა აღკვეთონ გატაცებები და გამოძალვა. სულეიმანი თავის შვიდ შვილთან ერთად მიტოვებულ შენობაში ცხოვრობს ქალაქ სოკოტოს მახლობლად. „ჩვენს შვილებს უწევთ მოწყალების სათხოვნელად გასვლა, რომ ჩვენ ვჭამოთ. მათხოვრობის გარდა, საკვების სხვა წყარო არ გვაქვს. როცა ცოტა ფულს იშოვიან, მას ღარის საყიდლად ვიყენებთ“, – თქვა მან (გულისხმობდა მანიჰოკისგან დამზადებულ საჭმელს). ადრე ისინი იმას ჭამდნენ, რასაც საკუთარ მინდვრებში მოიყვანდნენ. ახლა კი მხოლოდ ერთჯერადი კვებისთვის ჰყოფნით. „გუშინ მშიერი დავიძინე, რადგან საჭმელი არ იყო“. მისი ქმარი უმუშევარია და არავითარი დახმარება არ მოდის. სულეიმანის იმავე სოფლიდან ჯამილა შეჰუმ, 37 წლის, განაცხადა, რომ ბანდიტებმა მისი ნივთები მოიპარეს. მისი ოჯახი ამ დრომდე მისი ექვსი შვილის მათხოვრობით ირჩენს თავს. „როდესაც ისინი ჩვენთვის რამეს იშოვიან, ვჭამთ და თუ ვერა, მშივრები ვრჩებით“, – თქვა მან. გაეროს სურსათის მსოფლიო პროგრამის (WFP) 2026 წლის გლობალური მიმოხილვის მიხედვით, მსოფლიოში დაახლოებით 318 მილიონი ადამიანი განიცდის მწვავე შიმშილს, რომელთა დიდი ნაწილი აფრიკის კონტინენტზე ცხოვრობს. გაეროს უწყება აცხადებს, რომ ამჟამად ღაზა და სუდანის ნაწილები ყველაზე მეტად დაზარალებულები არიან, რაც ამ საუკუნეში პირველად მიუთითებს იმაზე, რომ ორი მწვავე შიმშილის კრიზისი ერთდროულად ორ სხვადასხვა ქვეყანაში ხდება. შიმშილის მრავალი კრიზისი უხილავი რჩება არასაკმარისი გაშუქების გამო, – ამბობს ფრანკფურტის გოეთეს უნივერსიტეტის მკვლევარი ლადისლაუს ლუდეშერი. ის მსოფლიო შიმშილს „მსოფლიოში ყველაზე დიდ გადასაჭრელ პრობლემად“ მოიხსენიებს, მაგრამ აკრიტიკებს ამ პრობლემის დრამატულ უგულებელყოფას მედიასა და პოლიტიკურ წრეებში. „შიმშილით უფრო მეტი ადამიანი იღუპება, ვიდრე ტუბერკულოზით (TB), აივ/შიდსით და მალარიით ერთად აღებული“, – განუცხადა მან DW-ს. „ყოველ 13 წამში ხუთ წლამდე ასაკის ბავშვი შიმშილთან დაკავშირებული მიზეზებით იღუპება. ეს უფრო დიდი პრობლემაა, რომელიც შეიძლება გადაიჭრას, როდესაც საკმარისი რესურსები იქნება ხელმისაწვდომი“, – დასძენს ის. ლუდეშერმა ეს დასკვნა გააკეთა 39 გერმანული მედიასაშუალების – მათ შორის 8000 ახალი ამბის, დაახლოებით 500 პოლიტიკური თოქ-შოუს ეპიზოდის და 1000-ზე მეტი ბეჭდური მედიის ნომრის (დაახლოებით 37000 გვერდი) შესწავლის შემდეგ. მისი მთავარი დასკვნა: მსოფლიო შიმშილის მოგვარება პოლიტიკური ნების საკითხია, მაგრამ მედია დიდწილად უგულებელყოფს ამ თემას. ლუდეშერის თქმით, მაშინ როდესაც „ადამიანთა 85%“ განვითარებად ქვეყნებში ცხოვრობს, „ყველაზე მნიშვნელოვან საინფორმაციო გადაცემებში რეპორტაჟების მხოლოდ 10% აშუქებს ამ ხალხს, ხოლო ბეჭდურ მედიაში ეს რიცხვი 5%-მდე მცირდება“. მაგალითად, 2022 წლის პირველ ნახევარში გერმანულმა საინფორმაციო გადაცემა „ტაგესშაუმ“ (Tagesschau) უფრო მეტი ყურადღება დაუთმო სპორტს, ვიდრე ყველა განვითარებად ქვეყანას ერთად აღებულს. მსუბუქი საინფორმაციო ელემენტები, როგორიცაა სპორტი, უფრო მაღალი გასართობი ღირებულებით, სასურველ შესვენებას გვთავაზობს პროგრამირებაში მძიმე ამბებისგან. ისინი მილიონობით მაყურებელს სთავაზობენ გაქცევას უფრო მარტივ, ხელმისაწვდომ სამყაროში, რომელიც მხოლოდ კრიზისებით არ არის განსაზღვრული. ლუდეშერი დასძენს, რომ მისმა კვლევამ აჩვენა, რომ მსახიობ უილ სმიტის მიერ კომიკოს კრის როკის გაწნულ სილაზე, 2022 წლის ოსკარებზე, ორჯერ მეტი გაშუქება იყო, ვიდრე ჩრდილოეთ ეთიოპიის ტიგრაის სამოქალაქო ომზე. „ამ ომში 120 000-ზე მეტი ქალი გააუპატიურეს და დაახლოებით 600 000 მშვიდობიანი მოქალაქის დაღუპვით, ის 21-ე საუკუნის ყველაზე სისხლიან ომად ითვლება. მაგრამ ევროპაში ადამიანების უმეტესობას, ალბათ, არასოდეს სმენია ამ ომის შესახებ“, – თქვა ლუდეშერმა. სამხრეთ აფრიკაში მდებარე მალავი რეგულარულად ხვდება კრიზისულ ანგარიშებში. „მალავი ბოლო წლების ერთ-ერთ უმძიმეს შიმშილის კრიზისს განიცდის ხანგრძლივი გვალვების, არაპროგნოზირებადი წვიმებისა და ეკონომიკური წნეხის გამო“, – განუცხადა DW-ს არასამთავრობო ორგანიზაცია CARE-ის ქვეყნის დირექტორმა პამელა კუვალიმ. „მილიონობით ოჯახს უბრალოდ არ აქვს საკმარისი საკვები. ახლა და მარტამდე, დაახლოებით ოთხი მილიონი ადამიანი სერიოზულ შიმშილს ებრძვის“. მალავის მთავრობამ კატასტროფის მდგომარეობა არაერთხელ გამოაცხადა ბოლო ათწლეულის განმავლობაში. მაგრამ კუვალის თქმით, ამაზე ცოტა ვინმე საუბრობს და არასაკმარისად ხმამაღლა. „როდესაც მედია არ აშუქებს კრიზისს, ის უხილავი ხდება. და როდესაც კრიზისი უხილავი ხდება, რთულდება სახსრების მოძიება, რთულდება მხარდაჭერის მობილიზება და რთულდება ისეთი პოლიტიკური ყურადღების მიქცევა, რაც რეალურ გადაწყვეტილებებს მოიტანს“, – თქვა კუვალიმ. „ისტორიების, სურათების, სათაურების გარეშე, სამყარო უბრალოდ ვერ გრძნობს გადაუდებელ აუცილებლობას“. მედიას შეეძლო გაეღრმავებინა მსოფლიოს ცოდნა გლობალური შიმშილის შესახებ, მოეხდინა გადაწყვეტილების მიმღებთა ყურადღება და გამხდარიყო პრობლემის გადაჭრის პროცესის ნაწილი, – განაცხადა ლუდეშერმა. „ეს ადამიანური და ჟურნალისტური მოვალეობა, მცირე გამონაკლისების გარდა, არ სრულდება“.