ეს წლების განმავლობაში გერმანიის ყველაზე „შთამბეჭდავ“ ბანკის ძარცვად შეფასდა. შობის შემდგომ წყნარ შაბათ-კვირას, ქურდების ჯგუფი შეიჭრა მთავარ ქუჩაზე მდებარე ბანკში, დასავლეთ ქალაქ გელზენკირხენში, კედლის ინდუსტრიული ბურღით გახვრეტით. მათ გაძარცვეს 3000-ზე მეტი სეიფის ყუთი და გაიტაცეს მილიონობით ევრო. ერთ თვეზე მეტი ხნის შემდეგაც კი, პოლიციას არავინ დაუკავებია. ბანკის კლიენტებისთვის, რომელთაგან ზოგიერთი ამბობს, რომ მათ მთელი დანაზოგი და ძვირფასი ოჯახური სამკაულები და ნივთები დაკარგეს, ეს არის სიბრაზის, დაბნეულობისა და შოკის დრო. არსებობს ძლიერი განცდა, რომ ინსტიტუტების მიმართ ნდობა შეირყა. ამ საქმემ უამრავი რთული კითხვა წამოჭრა, რომელთაგან ზოგიერთი დასავლეთ გერმანიის მხარის, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის შინაგან საქმეთა მინისტრმა ჰერბერტ როილმა გააჟღერა. რატომ არავინ შეამჩნია, რა ხდებოდა? იყო თუ არა ეს შიდა დანაშაული? რატომ არავის ესმოდა ბურღის ხმა და როგორ იცოდნენ ქურდებმა სად იყო საცავი? იყო თუ არა ბანკის უსაფრთხოების სისტემები ძალიან სუსტი? გელზენკირხენის პოლიცია მოწმეებს მოუწოდებს, გამოცხადდნენ. გამომძიებლები ვარაუდობენ, რომ ქურდებმა ნიენჰოფშტრასეზე მდებარე შემნახველ ბანკ Sparkasse-ში ქალაქის ბიურის რაიონში არსებული მეზობელი მრავალსართულიანი ავტოსადგომიდან შეაღწიეს. მათი ვარაუდით, ქურდებმა, სავარაუდოდ, შეცვალეს საევაკუაციო კარი ავტოსადგომსა და ბანკს შორის. ნორმალურ პირობებში კარი გარედან არ გაიხსნებოდა, მაგრამ ბანდამ მოახერხა ისე, რომ ის აღარ იკეტებოდა სწორად, რამაც მათ „შეუფერხებელი წვდომა მისცა ავტოსადგომიდან Sparkasse-ის შენობაში“. აქედან, პოლიციის ვარაუდით, მათ გადალახეს რამდენიმე უსაფრთხოების სისტემა და მიაღწიეს არქივის ოთახს, რომელიც სარდაფში, საცავის გვერდით იყო. მათ დაამონტაჟეს ბურღი და გაბურღეს 40 სმ (15.7 დუიმი) სიგანის ხვრელი კედელში, რომელიც საცავის ოთახში შედიოდა, სადაც სეიფის ყუთები ინახებოდა. ძარცვა, ოფიციალური პირების თქმით, შაბათს, 27 დეკემბერსა და ორშაბათს, 29 დეკემბერს შორის მოხდა. ისინი ფიქრობენ, რომ ქურდები საცავთან მისვლამდე ცოტა ხნით ადრე, შესაძლოა, თითქმის დაეჭირათ. 27 დეკემბერს, 06:00 საათის შემდეგ, გელზენკირხენის სახანძრო სამსახურმა და კერძო დაცვის ფირმამ მიიღეს ხანძრის განგაშის შეტყობინება ბანკიდან, რაც შესაძლოა ქურდებმა გამოიწვიეს. პოლიცია და 20 მეხანძრე ბანკში 06:15 საათზე მივიდნენ, „მაგრამ ვერაფერი იპოვეს, რაც დაზიანებაზე მიუთითებდა“, – ნათქვამია პოლიციის განცხადებაში. ხანძრის განგაში საცავიდან მოდიოდა, გამოავლინა ჰერბერტ როილმა. მაგრამ მეხანძრეებს შესვლა არ შეეძლოთ, რადგან ის რულონური ჟალუზით იყო ჩაკეტილი. როილმა თქვა, რომ მათ „არ დაუნახავთ კვამლი, ცეცხლის სუნი ან დაზიანება“, ამიტომ „დაასკვნეს, რომ ეს იყო ცრუ განგაში“, რაც, მისი თქმით, უჩვეულო არ იყო. მან სახელმწიფო პარლამენტის კომიტეტს განუცხადა, რომ პოლიციას იმ მომენტში ბანკის ჩხრეკის უფლება არ ჰქონდა, რადგან ეს სახანძრო სამსახურის კომპეტენცია იყო. მათ ორდერი დასჭირდებოდათ. საცავში შესვლის შემდეგ, ქურდებმა გახსნეს თითქმის ყველა 3250 სეიფის ყუთი, წაიღეს ნაღდი ფული, ოქრო და სამკაულები. როილმა განაცხადა, რომ ბანკის კომპიუტერული სისტემები აჩვენებს, რომ პირველი ყუთი გაიხსნა 27 დეკემბერს 10:45 საათზე, ხოლო ბოლო – 14:44 საათზე. გაურკვეველია, მოახერხეს თუ არა მათ უმეტესი ყუთების გახსნა ოთხ საათში, თუ ტექნოლოგიამ მონაცემების ჩაწერა შეწყვიტა. მოწმეებმა მოგვიანებით პოლიციას განუცხადეს, რომ 28 დეკემბრის ღამეს ავტოსადგომის კიბეებზე რამდენიმე მამაკაცი ნახეს, რომლებსაც დიდი ჩანთები ეჭირათ. ხელისუფლება აცხადებს, რომ მათ ზუსტად არ იციან, რამდენი იყო გატაცებული, მაგრამ გერმანული მედია ვარაუდობს, რომ ქურდებმა, სავარაუდოდ, 100 მილიონ ევრომდე (87 მილიონი ფუნტი) წაიღეს. პოლიციამ შემდგომში გამოაქვეყნა ფოტოები და ვიდეო კადრები ავტოსადგომის უსაფრთხოების კამერებიდან, რომლებზეც ჩანდნენ სახეებდაფარული მამაკაცები და ორი მანქანა – შავი Audi RS 6 და თეთრი Mercedes Citan. ორივეს ყალბი სანომრე ნიშნები ჰქონდა. ქურდობა 29 დეკემბრამდე არ აღმოჩენილა, როდესაც ორშაბათს, 03:58 საათზე კიდევ ერთი ხანძრის განგაში ჩაირთო – და მეხანძრეები ბანკში დაბრუნდნენ, რათა ქაოსის სცენა აღმოეჩინათ. ჰერბერტ როილმა თქვა, რომ ეს „ნაგვის გროვას“ ჰგავდა, 500 000-ზე მეტი ნივთი მიმოფანტული იყო იატაკზე – ეს იყო სეიფის ყუთების შიგთავსი, რომელიც ქურდებმა დატოვეს. პოლიციამ განაცხადა, რომ ბევრი ნივთი დაზიანდა მას შემდეგ, რაც ქურდებმა მათ წყალი და ქიმიკატები დაასხეს. მას შემდეგ ისინი საგულდაგულოდ ახარისხებენ ნამსხვრევებს, ეძებენ მინიშნებებს და ცდილობენ დაადგინონ, რა ვის ეკუთვნის. ძარცვის დეტალების გამოვლენისთანავე, დაახლოებით 200 კლიენტი შეიკრიბა Sparkasse-ის გარეთ და მოითხოვდა შესვლას. პოლიცია რამდენიმე საპატრულო მანქანით მივიდა და შესასვლელი გადაკეტა. 63 წლის იოახიმ ალფრედ ვაგნერმა თქვა, რომ მან დაკარგა არა მხოლოდ ათობით ათასი ევროს ღირებულების ოქრო, არამედ სამკაულებიც, რომელიც მამამისსა და ბებია-ბაბუას ეკუთვნოდა. მან სეიფის ყუთი იქირავა მისი ბინის რამდენიმე გატეხვის შემდეგ, ფიქრობდა, რომ მისი ძვირფასეულობა იქ უსაფრთხოდ იქნებოდა. „განრისხებისგან ვტიროდი“, – თქვა მან. ბანკმა განაცხადა, რომ უსაფრთხოების ყუთების შიგთავსი, როგორც წესი, დაზღვეულია 10,300 ევროდ თითოეული. ვაგნერი არის ერთ-ერთი პირველი ადამიანი, ვინც ბანკის წინააღმდეგ სარჩელი შეიტანა, ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნით იმისთვის, რასაც მისმა ადვოკატმა, დანიელ კულმანმა, უსაფრთხოების სისუსტე უწოდა.