გერმანიაში აქტიურად მიმდინარეობს დებატები პრეზიდენტ ფრანკ-ვალტერ შტაინმაიერის შემცვლელის კანდიდატურაზე, რომლის მეორე ვადა მომავალი წლის დასაწყისში იწურება. მემარცხენე-ცენტრისტული სოციალ-დემოკრატიული პარტია (SPD) და გარემოსდამცველი „მწვანეები“ მის შემცვლელად ქალის არჩევისთვის იბრძვიან. ეს ისტორიული პრეცედენტი იქნება: მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, გერმანიის უმაღლესი თანამდებობა თორმეტ მამაკაცს ეკავა. ყოფილი კანცლერის ანგელა მერკელის კანდიდატურის დასახელებამ დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია. „მწვანეთა“ პარტიამ ანგელა მერკელი კანდიდატურად წამოაყენა. ის 2021 წლამდე 16 წლის განმავლობაში იკავებდა თანამდებობას და მთელი მისი მმართველობის პერიოდში მაღალი პოპულარობით სარგებლობდა. მერკელმა მაშინვე უარყო ეს ვარაუდები, როგორც „აბსურდული“. პოლიტიკური დამკვირვებლები განმარტავენ, რომ ეს წინადადება ნაკლებად წარმატებული იქნებოდა მერკელსა და ამჟამინდელ კანცლერ ფრიდრიხ მერცს შორის არსებული ხანგრძლივი მეტოქეობისა და მტრობის გამო. კანცლერმა მერცმა გასულ შაბათ-კვირას საზოგადოებრივ ტელეარხ „ფენიქსს“ განუცხადა, რომ კანდიდატს სექტემბერში წარადგენდა. „მინდა, რომ ამ თანამდებობაზე ავირჩიოთ ადამიანი, რომელიც მთლიანად წარმოადგენს ქვეყანას“, – თქვა მერცმა. მას არ დაუკონკრეტებია, ეს ადამიანი მამაკაცი უნდა იყოს თუ ქალი. სექტემბერში წლევანდელი ხუთი სახელმწიფო არჩევნებიდან ბოლო ტარდება. ამის შემდეგ, უფრო ნათელი გახდება, როგორი იქნება ფედერალური ყრილობის შემადგენლობა. გერმანელები პრეზიდენტს პირდაპირ არ ირჩევენ. სპეციალური ასამბლეა, ფედერალური ყრილობა, პრეზიდენტს ხუთი წლის ვადით ირჩევს ფარული კენჭისყრით, დებატების გარეშე. პრეზიდენტი შეიძლება ხელახლა აირჩიონ ერთხელ. ეს ყრილობა მოწვეულია ექსკლუზიურად პრეზიდენტის ასარჩევად. ის შედგება პარლამენტის ქვედა პალატის, ბუნდესტაგის, 630 კანონმდებლისა და გერმანიის 16 ფედერალური შტატიდან თანაბარი რაოდენობის წარმომადგენლებისგან. ესენი შეიძლება იყვნენ სახელმწიფო პოლიტიკოსები, ასევე გამორჩეული მოქალაქეები, მაგალითად, სპორტსმენები ან ხელოვანები. პრეზიდენტობის ყველა კანდიდატი უნდა იყოს გერმანიის მოქალაქე და არანაკლებ 40 წლისა. არჩეულად ითვლება კანდიდატი, რომელიც აბსოლუტურ უმრავლესობას მოიპოვებს. თუ ორ ტურში ვერცერთმა კანდიდატმა ვერ მიიღო ასეთი მხარდაჭერა, იმართება მესამე და ბოლო კენჭისყრა, რომელშიც არჩეულად ითვლება კანდიდატი, რომელიც ხმების შედარებით უმრავლესობას მოიპოვებს. ფედერალური მთავრობა ასახელებს კანდიდატს უმაღლესი თანამდებობისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ კანცლერი, მთავრობის მეთაური, ფორმალურად სახელმწიფო მეთაურსა და ბუნდესტაგის პრეზიდენტს (ამჟამად იულია კლიოკნერი, CDU) ჩამორჩება, მისი ოფისი ყველაზე ძლიერია გერმანიის სახელმწიფოში. იულია კლიოკნერზე საუბრისას: გერმანიის პარლამენტის მებრძოლი პრეზიდენტის სახელი არაერთხელ მოიხსენიება, როგორც პრეზიდენტობის შესაძლო კანდიდატი. მაგრამ კლიოკნერი არაპოპულარულია მემარცხენე-ცენტრისტ სოციალ-დემოკრატებს შორის, რომლებიც მერცის კონსერვატიული ბლოკის (ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირი (CDU) და ბავარიის ქრისტიან-სოციალური კავშირი (CSU)) უმცროსი კოალიციური პარტნიორები არიან. სოციალისტური „მემარცხენე პარტია“ და „მწვანეები“ ასევე კრიტიკულად არიან განწყობილნი კლიოკნერის მიმართ, რომელსაც ხშირად პოლარიზაციაში ადანაშაულებენ. ილზე აიგნერს, CSU-ს წევრს, რომელიც რვა წელია ბავარიის სახელმწიფო პარლამენტის პრეზიდენტია, უკეთესი შანსი ექნებოდა მოწონების მოსაპოვებლად, თუნდაც მის პოლიტიკურ მეტოქეებს შორის. მან დაამტკიცა, რომ შეუძლია პარტიებს შორის ხიდების აშენება. მისი ნაკლი: თუ ის სახელმწიფოს მეთაური გახდებოდა, CSU-ს პარტიის ლიდერის, ბავარიის პრემიერ-მინისტრ მარკუს ზიოდერის კანცლერობის შანსები ნულამდე დაეცემოდა. CDU-ს პატარა კონსერვატიული დაძმობილებული პარტიისთვის ორი მაღალი თანამდებობის დაკავება ეროვნულ დონეზე ბევრისთვის მიუღებელი იქნებოდა. განათლების ფედერალური მინისტრი, კარინ პრიენი (CDU), ხშირად განიხილება, როგორც შესაძლო კანდიდატი. ის პირველი ადამიანი იქნებოდა ებრაული ფესვებით სახელმწიფოს სათავეში. მისმა ბებია-ბაბუამ ჰოლოკოსტს გადაურჩა. ამიტომ, მისი კანდიდატურა გაბედულ სიგნალს გაგზავნიდა გერმანიაში მზარდი ანტისემიტიზმის პერიოდში. თუმცა, ის წარმოადგენს კონსერვატიული CDU-ს პროგრესულ ფრთას და, შესაბამისად, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ პარტიის შიგნით უმრავლესობის მხარდაჭერა მოიპოვოს მისი კონსერვატიული თავმჯდომარის, ფრიდრიხ მერცის დროს. CDU-ს გენერალურმა მდივანმა კარშტენ ლინემანმა პროფესიული პოლიტიკის მიღმა კანდიდატის მოძიება შესთავაზა. იული ცეს სახელი კვლავ დასახელდა. ცნობილი მწერალი და საერთაშორისო სამართლის დოქტორი დაიბადა დასავლეთ ქალაქ ბონში, მაგრამ ოცი წლის წინ გადავიდა აღმოსავლეთ გერმანიის შტატ ბრანდენბურგში. მას აქვს ადმინისტრაციული გამოცდილება, როგორც საპატიო საკონსტიტუციო მოსამართლეს თავის შტატში და არის SPD-ს წევრი. მისი რომანი „უნტერლოიტენი“ ასახავს სოფელს აღმოსავლეთ გერმანიაში, სადაც ახალი ქარის ტურბინების მშენებლობის გეგმები გამყოფი საკითხი ხდება. „ფაქტობრივად, მომავალში რაღაც ეტაპზე შემიძლია წარმოვიდგინო. მაგრამ არა ახლა, რადგან ვერ შევძლებდი სამუშაოსა და ოჯახის ორმაგი ტვირთის დაბალანსებას“, – განუცხადა იული ცემ გაზეთ „დი ცაიტს“. „ჩვენ გვჭირდება ვინმე, ვინც ამ ე.წ. პოლარიზაციაში ცალსახად არ არის მიკუთვნებული რომელიმე ბანაკს. პიროვნული პროფილის თვალსაზრისით, მე საკმაოდ კარგად შემეძლო მორგება“. გერმანიის ახალი სახელმწიფოს მეთაურის არჩევამდე თითქმის ერთი წლით ადრე, სპეკულაციები მძაფრდება. კანცლერი ფრიდრიხ მერცი და ვიცე კანცლერი...