ევროკავშირის მოკავშირეები — ყველაზე მნიშვნელოვანია გერმანია — სულ უფრო მეტად ემხრობიან საფრანგეთის პრეზიდენტის ბირთვული დაცვის შეთავაზებას, მაგრამ მაკრონს დრო ეწურება დიდი სტრატეგიული ცვლილების განსახორციელებლად. პარიზი — ხელისუფლებაში დარჩენილი მხოლოდ 14 თვის ფონზე, პრეზიდენტი ემანუელ მაკრონი დროის წინააღმდეგ რბოლაშია, რათა განსაზღვროს, როგორ შეუძლია საფრანგეთს გამოიყენოს თავისი ბირთვული არსენალის სრული ძალა ევროპის უსაფრთხოების უფრო ფართოდ უზრუნველსაყოფად. ბევრი რამ დამოკიდებულია იმაზე, გააკეთებს თუ არა ის კონკრეტულ ვალდებულებებს ორშაბათს საფრანგეთის ატომურ სტრატეგიასთან დაკავშირებით დაგეგმილ მნიშვნელოვან გამოსვლაში, რომელიც გაიმართება ატლანტის ნახევარკუნძულიდან, სადაც ქვეყნის ბირთვული წყალქვეშა ნავებია განთავსებული. ამერიკის ბირთვული ქოლგის ქვეშ ათწლეულების გატარების შემდეგ, ევროპის მთავრობები — განსაკუთრებით ბერლინსა და ვარშავაში — სულ უფრო მეტად ემხრობიან იმ აზრს, რომ პარიზმა შეიძლება გამოიყენოს დასავლეთ ევროპის უდიდესი ატომური არსენალი კონტინენტის უსაფრთხოების დაცვაში უფრო დიდი როლის შესასრულებლად. ისინი ყურადღებით დააკვირდებიან, თუ რამდენად შორს წავა მაკრონი ორშაბათის გამოსვლაში. უკრაინაში ომის მეხუთე წელში შესვლისა და აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის, როგორც მოკავშირის, სანდოობის შესახებ შიშის ფონზე, მათ პრეზიდენტის ტრადიციული რიტორიკის ნაცვლად კონკრეტული ქმედებების დაპირებები დასჭირდებათ. მათი დიდი კითხვა, თუმცა, იქნება ის, თუ რამდენად რეალისტურად შეძლებს მაკრონი ახალი ევროპული ატომური არქიტექტურის განმტკიცებას, იმ ფონზე, როდესაც ნატოს მიმართ სკეპტიკურად განწყობილი, ულტრამემარჯვენე ოპოზიციური პარტია „ეროვნული გაერთიანება“ მარინ ლე პენის მეთაურობით, ლიდერობს წინასწარ გამოკითხვებში 2027 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების წინ. ევროპელმა ოფიციალურმა პირებმა, სამხედროებმა და დიპლომატებმა, რომლებიც POLITICO-ს ესაუბრნენ ამ სტატიისთვის, განაცხადეს, რომ ისინი იმედოვნებენ, რომ ის არსებით წინადადებას წამოაყენებს. ევროკავშირის მთავრობის ერთმა მაღალჩინოსანმა განაცხადა, რომ მათ „დიდი იმედები“ აქვთ, ხოლო ევროპელმა სამხედრო ოფიცერმა „მნიშვნელოვანი ცვლილება“ იწინასწარმეტყველა. გამოსვლა აჩვენებს, მზად არის თუ არა მაკრონი გააკეთოს ისეთი რამ, რისი გაუქმებაც „ეროვნულ გაერთიანებას“ გაუჭირდება. მხოლოდ ყველაზე მასშტაბური ნაბიჯები — მაგალითად, ბირთვული იარაღის მატარებელი „რაფალის“ გამანადგურებლების განლაგება ევროპულ ქვეყნებში, ან საფრანგეთის ბირთვული ქობინების ქვეყნის ფარგლებს გარეთ განთავსება — გაურთულებს მომდევნო საფრანგეთის პრეზიდენტს ამ გადაწყვეტილების შეცვლას საფრანგეთის სანდოობის შესუსტების გარეშე. „როგორც ჩანს, პრეზიდენტს ნამდვილად სურს საფრანგეთი დაავალდებულოს ისეთი რამით, რისი გაუქმებასაც „ეროვნული გაერთიანება“ ვერ შეძლებს, თუკი ხელისუფლებაში მოვა,“ — განაცხადა ფლორიან გალერმა, მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის მკვლევარმა, რომელიც სპეციალიზებულია ბირთვულ შეკავებაში. თუმცა, მან აღიარა, რომ „პოლიტიკური თუ ეკონომიკური შეზღუდვების პირობებში, გამოსვლა შეიძლება ბევრად უფრო ფრთხილი, ან თუნდაც განზრახ ბუნდოვანი იყოს.“ საფრანგეთი დიდი ხანია ვარაუდობს, რომ მისი დაახლოებით 300 ქობინა შეიძლება უფრო დიდ როლს თამაშობდეს ევროპის უსაფრთხოების უფრო ფართო სტრატეგიაში, მაგრამ გერმანია, რომელსაც უფრო განვითარებული ტრანსატლანტიკური ინსტინქტები აქვს, ტრადიციულად უფრო ფრთხილი იყო. ეს იცვლება და გერმანიის კანცლერმა ფრიდრიხ მერცმა ამ თვის დასაწყისში გერმანული ძალებისთვის ფრანგულ და ბრიტანულ ბირთვულ იარაღთან ერთად ოპერირების შესაძლებლობა გახსნა. ასევე არსებობს შეშფოთება, რომ ზოგიერთმა ქვეყანამ შესაძლოა გადაწყვიტოს მარტო მოქმედება: პოლონეთის პრეზიდენტმა კაროლ ნავროცკიმ ამ თვის დასაწყისში განაცხადა, რომ მისმა ქვეყანამ უნდა დაიწყოს ბირთვული თავდაცვის განვითარება მოსკოვის საფრთხის დასაძლევად. ელისეს სასახლის ოფიციალურმა პირებმა უარი განაცხადეს ეწინასწარმეტყველათ, რას იტყოდა მაკრონი, მაგრამ ვარიანტები მოიცავს საფრანგეთის ბირთვული ქობინების რაოდენობის გაზრდას და ევროპული ქვეყნების მონაწილეობას საფრანგეთის ფლაგმანურ წვრთნაში „პოკერი“, რომელიც ბირთვულ იერიშს სიმულირებს. ევროპელმა კანონმდებლებმა POLITICO-ს განუცხადეს, რომ მათ სურთ იხილონ საფრანგეთის ბირთვული იარაღის მატარებელი გამანადგურებლები სხვა ქვეყნებში განლაგებული. მოსალოდნელია, რომ მაკრონი „დაადასტურებს, რომ ბირთვული შეკავება არის და დარჩება საფრანგეთის ერთ-ერთ პრიორიტეტად, და ასევე, რომ საფრანგეთი აგრძელებს ინვესტირებას“ თავის არსენალში, განუცხადა POLITICO-ს ესტონეთის თავდაცვის პოლიტიკის მინისტრის მოადგილემ ტუული დუნეტონმა. თუმცა, საფრანგეთის ოფიციალურ პირებს ერთი მკაფიო წითელი ხაზი აქვთ: ბირთვული დარტყმის განხორციელების ნებისმიერი გადაწყვეტილება პარიზში დარჩება. „ბოლოს და ბოლოს, ვინ შეძლებდა ღილაკზე დაჭერას? მხოლოდ საფრანგეთი. ეს არის ისიც, რაც საუბარს ართულებს,“ — განაცხადა მეორე ევროპელმა სამხედრო ოფიცერმა. დიდ ბრიტანეთთან ერთად, საფრანგეთი დასავლეთ ევროპის ორი ბირთვული სახელმწიფოდან ერთ-ერთია. მისი არსენალი როგორც საჰაერო, ისე საზღვაოა, და მინიმუმ ერთი წყალქვეშა ნავი მუდმივად პატრულირებს ზღვებში. დიდი ბრიტანეთისგან განსხვავებით, პარიზი არ არის ნატოს ბირთვული დაგეგმვის ჯგუფის ნაწილი, თუმცა საფრანგეთის პრეზიდენტები ყოველთვის ხაზს უსვამდნენ, რომ საფრანგეთის სასიცოცხლო ეროვნულ ინტერესებს ევროპული განზომილება აქვს. პარიზის მცდელობა, განეხილათ, როგორ შეუძლია საფრანგეთის ბირთვულ იარაღს წვლილი შეიტანოს კონტინენტის უსაფრთხოებაში, ყოველთვის არ იყო მისასალმებელი ევროპელ ლიდერებში — მაგრამ ტრამპის თეთრ სახლში დაბრუნებამ შეცვალა ეს გათვლები, მათ შორის პოლონეთსა და შვედეთში. გერმანიის პოზიციის მკვეთრი ცვლილება ყველაზე თვალსაჩინოა. ბერლინი ოდესღაც იყო იმ დედაქალაქებს შორის, რომლებიც ყველაზე მეტად ეწინააღმდეგებოდნენ ასეთ მოლაპარაკებებს, ახლა კი ღიად ადასტურებს საფრანგეთთან დისკუსიებს. მაგრამ არის აშკარა სირთულეები, თუ ქოლგა გაფართოვდება ქვეყანა-ქვეყანაზე დაფუძნებული პრინციპით. გერმანელმა მაღალჩინოსანმა POLITICO-ს განუცხადა, რომ ბერლინი არ გადაიხდიდა სრულად არსენალის ხარჯებს.