კომპანია „Eagle Hills“-ის პროექტებმა ევროპის მასშტაბით მნიშვნელოვანი მოგება ვერ მოუტანა მასპინძელ სახელმწიფოებს, გრძელვადიანი შემოსავლის დაპირებების მიუხედავად. 2021 წლის იანვარში, დუბაის ერთ-ერთმა მდიდრულმა რესტორანმა „ინსტაგრამზე“ ვიდეო გამოაქვეყნა, სადაც მისი ხალხმრავალი ინტერიერი იყო ნაჩვენები. უმეტესობისთვის ეს ვიდეო შეუმჩნეველი დარჩებოდა, თუმცა ალბანეთში მან დაუყოვნებლივ გამოიწვია დაპირისპირება. რესტორანმა, გაუცნობიერებლად, უბრალოდ გაასაჯაროვა საიდუმლო შეხვედრა ალბანეთის ხელმძღვანელობასა და „Eagle Hills“-ის აღმასრულებელ დირექტორს, მოჰამედ ალაბარს შორის. მიმტანმა, ფაქტობრივად, გააკეთა პირველი საჯარო განცხადება 2.5 მილიარდი ევროს (2.9 მილიარდი დოლარის) ღირებულების მეგა-პროექტის შესახებ, რომელიც ჯერ არ იყო გამჟღავნებული, განხილული ან ოფიციალურად დაფიქსირებული. ეს არ იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც „Eagle Hills“-ის პროექტები კრიტიკის ქვეშ მოექცა — ალბანელებს, რომლებიც აღშფოთებულნი იყვნენ თავიანთი მთავრობის არაგამჭვირვალობით, სოლიდარობის პოვნა ახლომახლოც შეეძლოთ. „Equal Times“-ის 2018 წლის ანგარიშის თანახმად, „ბელგრადის სანაპიროს“ 10 მილიარდი დოლარის ღირებულების პროექტისთვის სერბეთისთვის დაპირებული საწყისი 3 მილიარდი დოლარის ინვესტიციიდან, „Eagle Hills“-მა ამ დრომდე მხოლოდ 300 მილიონი დოლარი მიაწოდა. მთავრობის თავდაპირველი დაპირება 200 000 სამუშაო ადგილის შექმნაზე, საბოლოოდ, მხოლოდ 1 700-მდე შემცირდა. ეკონომიკური რაციონალიზაციის მიღმა, ამავე პროექტმა ყურადღება მიიპყრო მას შემდეგ, რაც ორი მშენებელი 22 სართულიდან ჩამოვარდნის შედეგად დაიღუპა. მოგვიანებით, 80 თურქეთის მოქალაქემ, რომლებიც სერბეთში უკანონოდ ჩაიყვანეს სამშენებლო სამუშაოებისთვის, პროტესტი მოაწყო და ორი თვის დაუკმაყოფილებელი ხელფასის გადახდა მოითხოვა. ეს ისტორიები წარმოადგენს იმ ფონს, რაზეც საქართველოს მთავრობამ „Eagle Hills“-ის 6.5 მილიარდი დოლარის ინვესტიციის შესახებ განაცხადა. მმართველმა პარტიამ „ქართული ოცნება“ პროექტი ქვეყნისთვის დიდ ეკონომიკურ შესაძლებლობად წარმოაჩინა, ხაზი გაუსვა სახელმწიფოს დაგეგმილ 33%-იან საკუთრების წილს. პრო-სამთავრობო მედიამ მასშტაბური სამუშაო ადგილების შექმნა, ახალი ურბანული ინფრასტრუქტურა და გრძელვადიანი საბიუჯეტო შემოსავლები დაპირდა, ხოლო მაღალი რანგის პოლიტიკური ფიგურები პირადად უჭერენ მხარს პროექტს. ამავდროულად, საქართველოსა და „Eagle Hills“-ს შორის საინვესტიციო შეთანხმების დეტალები გასაიდუმლოებულია, რაც პროექტის ფინანსურ, სამართლებრივ და მმართველობით პირობებს საზოგადოებრივი კონტროლისგან იცავს. მიუხედავად იმისა, რომ ქართული გარიგების სპეციფიკა მიუწვდომელია, ვრცელი საჯარო ჩანაწერები აფიქსირებს „Eagle Hills“-ის პროექტებს ევროპის სხვა ქვეყნებში, სადაც თითქმის იდენტური პროექტის სტრუქტურები მრავალ ქვეყანაში განხორციელდა. ეს შემთხვევები იშვიათ შესაძლებლობას იძლევა იმის გასაგებად, თუ როგორ იმუშავებს ქართული პროექტი — და რა რისკებს შეიძლება შეიცავდეს ის — თავად შეთანხმების საიდუმლოების მიუხედავად. შეუძლებელია „Eagle Hills“-ის სწრაფ წარმატებაზე საუბარი უძრავი ქონების იმპერიის სათავეში მყოფი ადამიანის, მოჰამედ ალაბარის ხსენების გარეშე. ალაბარი ბიზნეს წრეებში ყველაზე ცნობილია „Emaar Properties“-ში თავისი როლით, არაბთა გაერთიანებული საამიროების კონგლომერატში, რომელიც ისეთი მნიშვნელოვანი პროექტების უკან დგას, როგორიცაა ბურჯ ხალიფა და დუბაის მოლი. თუმცა, „Eagle Hills“ სხვაგვარად ოპერირებს: ეს ალაბარის კერძო საწარმოა. ალაბარი მოქმედებს არა მხოლოდ როგორც მთავარი გარიგების ავტორი, არამედ „Emaar“-ის წარმატებას პოლიტიკური სანდოობის წყაროდ იყენებს, სახელმწიფო მეთაურებთან პირად ურთიერთობებს მიმართავს პროექტების განსახორციელებლად სხვადასხვა იურისდიქციაში. არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში მიღწეული უზარმაზარი წარმატების მიუხედავად, მას ძალიან აინტერესებს ევროპა. როგორც „Forbes Serbia“-ს საგამოძიებო ანგარიშმა აჩვენა, „Eagle Hills“ სინამდვილეში არ არის ფირმა, როგორც ასეთი, არამედ ქვეყნებისთვის სპეციფიკური შვილობილი კომპანიების, ე.წ. „სპეციალური დანიშნულების სატრანსპორტო საშუალებების“ (SPV) ერთობლიობა, გაერთიანებული ბრენდის ქვეშ: მოჰამედ ალაბარი. თითოეული ჰოლდინგური კომპანიის მოდელი მუშაობს „კოპირება-ჩასმის“ მეთოდით, სადაც თითოეულ ადგილობრივ შვილობილ კომპანიას აქვს ცალკეული მშობელი კომპანია არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. მაგალითად, „Eagle Hills Croatia“-ს მფლობელია „Eagle Hills Croatia Properties“ აბუ დაბიში. ადგილობრივ სუბიექტებს თითქმის არ ჰყავთ თანამშრომლები, ზოგიერთ შემთხვევაში მხოლოდ ერთი ან ორი ადამიანი. სამეთვალყურეო საბჭო — ამ შვილობილი კომპანიების გადაწყვეტილების მიმღები ორგანოები — დომინირებულია საამიროების მიერ. 2025 წლის ოქტომბერში, ახალმა ფირმამ, შპს „Eagle Hills Georgia“-მ, თბილისში, შოთა რუსთაველის გამზირის N5-ში, საქართველოს პარლამენტის პირდაპირ მოპირდაპირედ დაიდო ბინა. სხვა შვილობილი კომპანიების მსგავსად, აქაც ალაბარი რჩება წინა პლანზე. რამდენიმე თვის შემდეგ, ქართულმა გამოცემა „კომერსანტმა“ მცირე სტატია გამოაქვეყნა, სადაც კომპანიის ახალ დირექტორად „აწარმოე საქართველოში“-ს ყოფილი დირექტორის მოადგილე, თორნიკე ზირაქიშვილი დასახელდა და კომპანიის სამეთვალყურეო საბჭოს სტრუქტურა წარმოადგინა, რომლის უმრავლესობა, „კოპირება-ჩასმის“ მეთოდის მიხედვით, ემირატების კონტროლის ქვეშაა: მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ქართველი ოფიციალური პირების მიერ დასახელებული წლიური 200 მილიონი ლარი (75 მილიონი დოლარი) შეიძლება დარჩეს საბჭოს შეხედულებისამებრ და არ იყოს გარანტირებული სახელმწიფოსთვის. ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი მარიამ ქვრივიშვილი კი მტკიცედ აცხადებს, რომ პროექტი „ნამდვილად ქართულია“, ამის დასადასტურებლად დიდ ყურადღებას ამახვილებს „Eagle Hills Georgia“-სთან თანამფლობელობაზე. კობახიძის გადაწყვეტილება საინვესტიციო შეთანხმების გასაიდუმლოების შესახებ არც საქართველოსთვისაა უნიკალური. „კარნეგის საერთაშორისო მშვიდობის ფონდის“ ცნობით, ალბანეთში, უნგრეთში, მონტენეგროსა და სერბეთში ყველა იყო გასაიდუმლოებული შეთანხმება, რომლებიც მხოლოდ მას შემდეგ აღმოაჩინეს.