20 თებერვალს, ბაქოს მძიმე დანაშაულებების სასამართლოში, მოსამართლე აიტან ალიევას თავმჯდომარეობით, Meydan TV-ის საქმეზე მორიგი მოსმენა გაიმართა. წინა მოსმენაზე მოსამართლემ ჟურნალისტებს უარი უთხრა მინის გალიიდან გამოსვლასა და ადვოკატებთან გვერდით დაჯდომაზე. ბრალდებულებმა გააპროტესტეს მინის კაბინაში ყოფნა და მათთვის დაცვის სიტყვის წარმოთქმის შესაძლებლობის არმიცემა. აისელ უმუდოვას გამოსვლის დროს, მოსამართლეთა კოლეგიამ მოულოდნელად დატოვა სასამართლო დარბაზი. უკანასკნელი მოსმენა ასევე დაიწყო იმით, რომ ბრალდებულები მინის გალიიდან გაყვანას ითხოვდნენ. როდესაც აიტაჯ თაფდიგმა განაცხადა, რომ ყველა 12 ბრალდებული ითხოვდა ადვოკატებთან ერთად მინის კაბინის გარეთ დაჯდომას, მოსამართლე აიტან ალიევამ მას გაგრძელების უფლება არ მისცა. ჟურნალისტმა საპროტესტო განწყობით ხმა აუწია და გააგრძელა განცხადება: „წინა მოსმენის შემდეგ, თქვენ შეადგინეთ ჩვენს წინააღმდეგ ოქმი იმ საბაბით, რომ ჩვენ დავარღვიეთ პროცედურები. ამის შემდეგ, ჩვენზე ფიზიკური ძალადობა განხორციელდა დაკავების იზოლატორში, უფროსის მოადგილე ჯავიდ გულალიევის მეთვალყურეობით. მე აქ ვაცხადებ, რომ როგორც დაკავების დაწესებულების ხელმძღვანელი, ელნურ ისმაილოვი, ასევე ჯავიდ გულალიევი, მხოლოდ მცირე ფიგურები არიან ჭადრაკის დაფაზე. ჩვენს მიმართ ძალადობის გამოყენების ბრძანება მათგან კი არ მოსულა, არამედ ილჰამ ალიევისგან და საპრეზიდენტო ადმინისტრაციისგან. მინის გალიაში ყოფნა ამცირებს ადამიანის ღირსებას. ამ შემთხვევაში, ჩვენ შეგვიძლია უარი ვთქვათ სასამართლო მოსმენებში მონაწილეობაზე. მოსამართლეებო, თქვენ უნდა იცოდეთ, რომ ვერ შეძლებთ იმის გაკეთებას, რაც თავად ილჰამ ალიევმა ვერ შეძლო — თქვენ ვერ შეძლებთ ჩვენს გაჩუმებას.“ აისელ უმუდოვა, ხაიალა აღაევა და აიტაჯ თაფდიგი დაკავების იზოლატორში ფიზიკურ და ფსიქოლოგიურ ძალადობაზე საუბრობენ. ხაიალა აღაევამ, რომელიც ბრალდებულების მინის გალიაში ყოფნას აპროტესტებდა, მოსამართლეებს განუცხადა, რომ მაშინაც კი, თუ საბოლოოდ მათ 12-დან 20 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას მიუსჯიდნენ, სასამართლო ვერ შეძლებდა მათთვის თავის დაცვის შესაძლებლობის შეზღუდვას. „წინა მოსმენაზე ჩვენი პროტესტის გამო, ჩვენგან ახსნა-განმარტებები მოითხოვეს. ორი დღის წინ, დაკავების იზოლატორში ჩვენს მიმართ ძალადობა გამოიყენეს „ჩხრეკის“ საბაბით. ჩემი ხმა ჩახლეჩილია ყვირილისგან, იმ ძალადობის დროს, რასაც მე დავემორჩილე. პირველ რიგში, თქვენი მოვალეობაა, გაგზავნოთ მოთხოვნა დაკავების დაწესებულებაში და გამოიძიოთ ძალადობა. გარდა ამისა, დაკავების ცენტრის უფროსმა, ელნურ ისმაილოვმა, გვითხრა, რომ თუ მომდევნო მოსმენაზე ჩვენს წინააღმდეგ კიდევ ერთი ოქმი შედგება, ჩვენ განვთავსდებით ცალკე საკანში. მე ვთავაზობ, არ დააყოვნოთ საჭირო ოქმის მომზადება და დღესვე დაგვაბრუნოთ დაკავების ცენტრში. რადგან თქვენ ვერ შეძლებთ ჩვენს დაშინებას არც ცალკე საკნით და არც თქვენი უსაფრთხოების ძალებით! მთელი ამ სასამართლო პროცესის განმავლობაში, ჩვენ გავაპროტესტებთ ჩვენი უფლებების ყოველგვარ დარღვევას.“ ულვია ალიმ წერილი გაგზავნა, სადაც აღწერს პოლიტპატიმრის ცხოვრების ერთ კვირას. ის წერს ბაქოს დაკავების იზოლატორში გატარებული დღეების, ციხის პირობებთან შეგუების პროცესის, ყოველდღიური რუტინისა და საკუთარი განცდების შესახებ. სხვა ბრალდებულებმა განაგრძეს მოთხოვნა, რომ ისინი მინის გალიიდან გაეყვანათ. როდესაც ულვია ალიმ განაცხადა, რომ კაბინაში საკმარისი ჰაერი არ იყო, მოსამართლემ მხოლოდ მას მისცა უფლება გადაადგილებულიყო და ადვოკატის გვერდით დამჯდარიყო. მას შემდეგ, რაც დაცვის ადვოკატის გვერდით დაიკავა ადგილი, ულვია ალიმ შუამდგომლობა შეიტანა ჯანმრთელობის პრობლემების მოტივით და სამედიცინო შემოწმების გავლის ნებართვა მოითხოვა. „2017 წელს ჩემს თავში, კერძოდ ჰიპოფიზთან ახლოს, მიკროადენომა აღმოაჩინეს. ექიმებმა რეკომენდაცია გამიწიეს, რომ სიმსივნის მონიტორინგისთვის ყოველწლიურად გამევლო MRI და CT სკანირება. გარდა ამისა, მრავალი წლის განმავლობაში ვტანჯავდი ინსულინის რეზისტენტობით, ვიტამინი B12-ის დეფიციტით, ჰიპოგლიკემიით, სისხლში თეთრი უჯრედების მომატებული დონით და ჰიპოთირეოზით. ყოველწლიურად გავდიოდი MRI და CT სკანირებას მიკროადენომის მონიტორინგისთვის. თუმცა, მე დამაკავეს 2025 წელს და თითქმის ათი თვის განმავლობაში ვერ მივიღე სათანადო სამედიცინო შემოწმება, რადგან დაკავების ცენტრს აკლია საჭირო მოწყობილობები. მიუხედავად იმისა, რომ გამომძიებლებს მოთხოვნა წარვუდგინე, ნებართვა არ გაცემულა.“ ულვია ალიმ განაცხადა, რომ ბაქოს მძიმე დანაშაულებების სასამართლო ამჟამად ერთადერთი ორგანოა, რომელსაც ის შეიძლება მიმართოს შემოწმების გავლის ნებართვისთვის და გამოთქვა სურვილი, გამოკვლევა კერძო კლინიკაში გაევლო. მოსმენის დროს, ნურლან ლიბრემ, რომელიც შიმშილობას აგრძელებს, განაცხადა, რომ მისი მდგომარეობა გაუარესდა და მოითხოვა ექიმის გამოძახება. მიუხედავად იმისა, რომ ექიმი მოვიდა, შემოწმება დროებით შეუძლებელი იყო მინის გალიის გაუმართავი საკეტის გამო. მოგვიანებით, როდესაც ჟურნალისტი კაბინიდან გამოიყვანეს, მას ხელბორკილები დაადეს. სასამართლო დარბაზში მყოფმა ადამიანებმა გააპროტესტეს და განაცხადეს, რომ ის თავს შეუძლოდ გრძნობდა და ხელბორკილებით არ უნდა წაეყვანათ. სასამართლო დარბაზში დაბრუნების შემდეგ, ნურლან ლიბრემ თქვა, რომ ექიმმა მას მხოლოდ ნერვული გადაღლა დაუდგინა.