ხუთშაბათს ღამით ქაბულის მე-6 რაიონის მაცხოვრებლები მოულოდნელად გამოაღვიძა აფეთქების ხმამ, რომელმაც მათი სახლები შეარყია. ისინი ქუჩაში გავიდნენ და თავზე მფრინავი გამანადგურებლების ხმა გაიგონეს. ეს იყო ღამე, რომელმაც ავღანეთსა და პაკისტანს შორის ძალადობის სერიოზული ესკალაცია გამოიწვია, პაკისტანმა ავიადარტყმები განახორციელა ავღანეთში – მათ შორის დედაქალაქ ქაბულში. სხვა თავდასხმის ობიექტები იყო პაქტიასა და ყანდაარის პროვინციებში, ეს უკანასკნელი კი თალიბანის მოძრაობის დასაყრდენი და სამშობლოა. ორ მხარეს შორის საომარი მოქმედებები თვეების განმავლობაში გრძელდებოდა, თუმცა კითხვაზე, თუ ვინ დაიწყო აგრესია, პასუხი დამოკიდებულია იმაზე, თუ ვის ჰკითხავთ. ღამით ადრე, ავღანეთის თალიბანის მთავრობამ განაცხადა, რომ მან მსხვილი სახმელეთო ოპერაცია წამოიწყო პაკისტანის სამხედრო პოზიციების წინააღმდეგ საზღვართან ახლოს, აცხადებდა რა რამდენიმე საგუშაგოს დაკავებას და ასევე პაკისტანელი ჯარისკაცების დატყვევებასა და მოკვლას. თალიბანის მთავრობა აცხადებს, რომ ეს იყო „საპასუხო ოპერაციები“ – რეაქცია მას შემდეგ, რაც „პაკისტანის სამხედრო ელემენტებმა ავღანეთის ტერიტორიაზე შეჭრა განახორციელეს, დაარღვიეს ავღანეთის სუვერენიტეტი და გამოიწვიეს რამდენიმე მშვიდობიანი მოქალაქის, მათ შორის ქალებისა და ბავშვების, სიკვდილი“. ისინი გულისხმობდნენ პაკისტანის საჰაერო დარტყმების წინა რაუნდს, რომელიც ერთ კვირაზე ნაკლები ხნის წინ – 21 თებერვლის ღამეს – განხორციელდა ნანგარჰარის და პაქტიკას აღმოსავლეთ პროვინციების წინააღმდეგ. გაერომ განაცხადა, რომ მას აქვს სანდო ცნობები იმის შესახებ, რომ ამ დარტყმების შედეგად 13 ავღანელი მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა. ისლამაბადს განსხვავებული შეხედულება აქვს. ის აცხადებს, რომ მისი ავიადარტყმები არ იყო მიმართული მშვიდობიანი მოქალაქეების წინააღმდეგ, არამედ სამიზნეს წარმოადგენდა ავღანეთში მებრძოლთა სამალავები, კერძოდ, თეჰრიქ-ი-თალიბან პაკისტანის (TTP) ანუ პაკისტანის თალიბანის, რომელსაც პაკისტანის მთავრობა ფითნა ალ ხავარიჯს უწოდებს. პაკისტანი აცხადებს, რომ მას აქვს „დამაჯერებელი მტკიცებულება“, რომ TTP დგას ქვეყანაში განხორციელებული თავდასხმების სერიის უკან, მათ შორის ისლამაბადში შიიტური მეჩეთის ბოლოდროინდელი თვითმკვლელი ტერორისტული თავდასხმის, რომლის შედეგადაც 30-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა. ისლამურმა სახელმწიფომ აიღო პასუხისმგებლობა ისლამაბადის თავდასხმაზე, მაგრამ პაკისტანმა განაცხადა, რომ მას აქვს „დამაჯერებელი მტკიცებულება“, რომ TTP დგას ამის უკან. პაკისტანი ასევე აცხადებს, რომ თავდასხმები ხორციელდება TTP-ის ავღანეთში დაფუძნებული ხელმძღვანელობისა და კურატორების მითითებით, რომლებსაც თალიბანის მთავრობა უჭერს მხარს. თალიბანის მთავრობა არაერთხელ იმეორებს, რომ მისი ტერიტორია არ გამოიყენება რომელიმე ქვეყნის უსაფრთხოების მუქარისთვის და რომ პაკისტანის ქმედებები ავღანეთში „არაპროვოცირებულია“. ორ მეზობელ ქვეყანას შორის ბოლო სერიოზული გამწვავება მოხდა 2025 წლის ოქტომბერში, როდესაც ავღანეთსა და პაკისტანს შორის რამდენიმე დღის განმავლობაში გრძელდებოდა ტრანსსასაზღვრო დარტყმები, პაკისტანი კი ავღანეთში ავიადარტყმებს ახორციელებდა. ყატარი და თურქეთი მედიაციას უწევდნენ მხარეებს, მოლაპარაკებები გაიმართა დოჰასა და სტამბულში. მოჰყვა მყიფე ცეცხლის შეწყვეტა, მაგრამ მოლაპარაკებებმა ვერ მოახერხა საომარი მოქმედებების შეწყვეტა ორ მხარეს შორის. ორივე ქვეყანა ერთმანეთს ადანაშაულებდა დიპლომატიაში სერიოზულად ჩართვის არქონაში. სამხედრო თვალსაზრისით, პაკისტანს დიდი უპირატესობა აქვს. ის არის მნიშვნელოვანი სამხედრო ძალა ასობით ტანკითა და თვითმფრინავით, და მოწინავე თავდაცვითი ტექნოლოგიით. ავღანეთის თალიბანის მთავრობას აქვს სამხედრო აღჭურვილობა, რომელიც დარჩა ყოფილი ავღანური და უცხოური ძალებისგან. და მიუხედავად სანქციებისა, ცნობები მიუთითებს, რომ მან შეძლო გარკვეული სამხედრო აღჭურვილობის შეძენა შავი ბაზრის მეშვეობით. ჯერჯერობით, არ არსებობს მტკიცებულება, რომ მას აქვს თვითმფრინავები ან შესაძლებლობა, განახორციელოს ავიადარტყმები პაკისტანის სიღრმეში. მაგრამ, როგორც ჯგუფმა, თალიბანმა 20 წელზე მეტი ხნის ომი გაუძლო აშშ-სა და მის ნატოელ მოკავშირეებს, ამიტომ მისი შესაძლებლობა განახორციელოს არატრადიციული და პარტიზანული ომი კარგად არის დადასტურებული. უახლეს დაპირისპირებაში კი, თალიბანის მთავრობამ დრონები გამოიყენა პაკისტანში სამიზნეებზე თავდასხმისთვის. დრონები, რომლებიც იაფი, მცირე ზომის და მარტივი გამოსაყენებელია, უდავოდ შეცვლის ამ კონფლიქტის ბუნებას, ისევე როგორც მათ შეცვალეს ბრძოლის ველები მთელ მსოფლიოში. უახლესი ესკალაციის მასშტაბების შეფასების სირთულე ნაწილობრივ განპირობებულია იმით, რომ არ არსებობს გადამოწმებული ინფორმაცია არც ერთი მხრიდან. თალიბანის მთავრობა უცხოელ ჟურნალისტებს ადვილ წვდომას არ აძლევს და ინფორმაციის გადამოწმება, განსაკუთრებით სასაზღვრო ტერიტორიებიდან, კიდევ უფრო რთულია. პაკისტანშიც კი, სასაზღვრო რაიონებიდან დამოუკიდებლად გადამოწმებული ინფორმაციის მოგროვება ადვილი არ არის. ორ ქვეყანას შორის ვაჭრობა 2025 წლის ოქტომბრიდან შეჩერებულია, რაც ათწლეულების განმავლობაში ყველაზე ხანგრძლივი პერიოდია და გავლენას ახდენს ავღანეთში მცირე ბიზნესზე, ასევე მარაგების, მათ შორის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი მედიკამენტების ხელმისაწვდომობაზე. ჩვეულებრივი ავღანელებისთვის, რომლებიც შიმშილისა და სიღარიბის მძიმე კრიზისის ქვეშ იმყოფებიან და თალიბანის მთავრობის მკაცრი შეზღუდვების პირობებში ცხოვრობენ, 2021 წლის შემდეგ ერთადერთი დადებითი ის იყო, რომ ოთხი ათწლეულის ომის შემდეგ, მათ აღარ უწევდათ ფიქრი იმაზე, რომ ბომბები დაეცემოდათ მათსა და მათ ოჯახებს. შედარებითი უსაფრთხოების ეს განცდა ახლა ბოლო ექვსი თვის ძალადობამ გააქარწყლა. (Usman Zahid-ისა და Mahfouz Zubaide-ის დამატებითი ინფორმაცია) პაკისტანის უახლეს თავდასხმებს წინ უძღოდა ორ ქვეყანას შორის თვეების განმავლობაში მიმდინარე შეტაკებები, მიუხედავად ოქტომბერში შეთანხმებული მყიფე ცეცხლის შეწყვეტისა.