ანალიტიკოსები ნეთანიაჰუს ალიანსის შექმნის წინადადებას „ფანტაზიის სამყაროს“ უწოდებენ, ვინაიდან ისრაელი მზარდ საერთაშორისო იზოლაციას განიცდის. ისრაელის პრემიერ-მინისტრმა ბენიამინ ნეთანიაჰუმ ახალი რეგიონული ბლოკის შექმნის გეგმები წარმოადგინა და ახლო აღმოსავლეთი „რადიკალურ“ სუნიტურ და შიიტურ ღერძებად დაყო. კვირას გამოსვლისას, ნეთანიაჰუმ აღწერა შემოთავაზებული „ალიანსების ჰექსაგონი“, რომელიც, მისი თქმით, მოიცავდა ისრაელს, ინდოეთს, საბერძნეთს და კვიპროსს, ასევე სხვა დაუსახელებელ არაბულ, აფრიკულ და აზიურ სახელმწიფოებს. მისი თქმით, ისინი ერთად გაერთიანდებოდნენ, რათა კოლექტიურად დაპირისპირებოდნენ იმას, რასაც ის „რადიკალურ“ მოწინააღმდეგეებს უწოდებს. „ჩემს წინაშე არსებული ხედვით, ჩვენ შევქმნით მთელ სისტემას, არსებითად, ალიანსების „ჰექსაგონს“ ახლო აღმოსავლეთის ირგვლივ ან მის ფარგლებში“, – განაცხადა ნეთანიაჰუმ. „მიზანია, შეიქმნას ერების ღერძი, რომლებიც თანხმდებიან რეალობაზე, გამოწვევებზე და მიზნებზე რადიკალური ღერძების წინააღმდეგ – როგორც რადიკალური შიიტური ღერძის წინააღმდეგ, რომელსაც ძალიან ძლიერად დავარტყით, ასევე ამომავალი რადიკალური სუნიტური ღერძის წინააღმდეგ.“ თუმცა, არცერთ მთავრობას საჯაროდ არ დაუჭერია მხარი ამ გეგმისთვის – ან მის სექტანტურ ინტერპრეტაციისთვის. ნეთანიაჰუს მიერ დასახელებული სამი ქვეყნიდან ორი – საბერძნეთი და კვიპროსი – სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს (ICC) წევრები არიან, რომელსაც ნეთანიაჰუს დაკავების ორდერი აქვს ღაზაში ჩადენილი ომის დანაშაულებისთვის, და კანონიერად ვალდებულნი იქნებიან დააპატიმრონ იგი, თუ ფეხს დაადგამს მათ ტერიტორიაზე. კინგს კოლეჯ ლონდონის უსაფრთხოების კვლევების ასოცირებულმა პროფესორმა ანდრეას კრიგმა „ალ ჯაზირას“ განუცხადა, რომ ისრაელის პრემიერ-მინისტრი შესაძლოა თავის იდეას გადაჭარბებულად აფასებს. „„დაუსახელებელი არაბული/აფრიკული/აზიური“ კომპონენტი შეიძლება არსებობდეს დროებითი უსაფრთხოების კოორდინაციისა და ტრანზაქციული დიპლომატიის სახით, მაგრამ არა აუცილებლად ისე, რომ ნატო-ს სტილის პაქტს ან ხელშეკრულებას ჰგავდეს. ეს არ არის ალიანსი“, – განაცხადა მან. „მე „ჰექსაგონს“ ნაკლებად განვიხილავდი, როგორც განხორციელებად ალიანსს და უფრო მეტად, როგორც არსებული ურთიერთობების ნაჭუჭის ბრენდინგის სავარჯიშოს“, – დასძინა მან. ნეთანიაჰუ ცდილობს გაიმეოროს ის, რასაც ის თავის „გამარჯვებებს“ უწოდებს „შიიტური ღერძის“ – ასევე ცნობილი როგორც „წინააღმდეგობის ღერძის“ – წინააღმდეგ, რაც არის არაფორმალური, ირანზე ორიენტირებული მოკავშირე ჯგუფების ქსელი, რომელიც ეწინააღმდეგება ისრაელის და დასავლურ გავლენას ახლო აღმოსავლეთში. მის ბირთვს წარმოადგენს ირანი, რომელიც მხარს უჭერს ჰეზბოლას ლიბანში – რეგიონის ყველაზე ძლიერ არასახელმწიფო აქტორს, რომელიც თეირანთან იყო ალიანსში, სანამ ისრაელმა 2024 წელს მისი ლიდერების დიდი ნაწილი მოკლა. ერაყში თეირანი ინარჩუნებს კავშირებს სხვადასხვა შიიტურ შეიარაღებულ ჯგუფთან, მათ შორის სახალხო მობილიზაციის ძალების ფრაქციებთან და ისეთ ჯგუფებთან, როგორიცაა ქათაიბ ჰეზბოლა. ბოლო დროს, იემენში, ჰუსიტები, ზაიდი შიიტური მოძრაობა, გაძლიერდნენ, თეირანი მათ მატერიალურ მხარდაჭერას, წვრთნას და იარაღს აწვდის. სინამდვილეში არა. ისრაელმა 2025 წელს რეგიონში სულ მცირე ექვს ქვეყანას დაესხა თავს, მათ შორის პალესტინას, ირანს, ლიბანს, სირიას და იემენს, და ღაზასთან დაკავშირებული თავდასხმები განახორციელა საერთაშორისო წყლებში ტუნისსა და საბერძნეთში. მან ასევე დაემუქრა ეგვიპტეს, თურქეთს, საუდის არაბეთს, ერაყს და იორდანიას. ერთიანი „სუნიტური ღერძის“ შექმნის ნაცვლად – როგორც მათ ნეთანიაჰუ აღწერს – რეგიონში რამდენიმე სუნიტურმა უმრავლესობის სახელმწიფომ დიპლომატიურად ითანამშრომლა ისრაელის რეგიონულ აგრესიულობაზე საპასუხოდ. ეს კოორდინაცია მოიცავდა ერთობლივ განცხადებებს, რომლებიც გმობდნენ ისრაელის მცდელობებს, ეღიარებინა სომალილენდი დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ, ასევე გმობდნენ ისრაელის დარტყმებს სირიაზე და ღაზაში მიმდინარე გენოციდს. ისრაელის ქმედებების საპასუხოდ მოქმედების აუცილებლობა ასევე დატრიალდა თურქეთის პრეზიდენტის რეჯეფ თაიფ ერდოღანის თებერვლის დასაწყისში საუდის არაბეთსა და ეგვიპტეში განხორციელებული სახელმწიფო ვიზიტების დროს. ამ ქვეყნებს ბოლო წლებში დაძაბული ურთიერთობები ჰქონდათ. „ჩვენ ვხედავთ, რომ რეგიონული ქვეყნების მხრიდან ისრაელის წინააღმდეგ მზარდი საერთო ძალისხმევაა, ერთობლივი განცხადებები, ერთობლივი დიპლომატიური ძალისხმევა, ერთობლივი სამხედრო ჩართულობა, ერთობლივი თავდაცვითი თავგადასავლების პოტენციალის შესწავლა“, – განაცხადა ატლანტიკური საბჭოს არარეზიდენტმა თანამშრომელმა ომერ ოზკიზილჩიკმა. „ეს ალიანსი არ არის ალიანსი ან კოლექტიური ალიანსი, რომელიც ეფუძნება იდეოლოგიას ან სუნიტურ მრწამსს. ეს არის გეოპოლიტიკური, რეალისტური ქცევა და ეს სახელმწიფოები შემთხვევით სუნიტური უმრავლესობის მქონენი არიან“, – განუცხადა მან „ალ ჯაზირას“. ნეთანიაჰუს განცხადებები ინდოეთის პრემიერ-მინისტრ ნარენდრა მოდის ისრაელში ვიზიტის ფონზე გაკეთდა, სადაც ის, სავარაუდოდ, სიტყვით გამოვა ქნესეთში და გამართავს მოლაპარაკებებს ხელოვნურ ინტელექტზე, კვანტურ გამოთვლებზე, უსაფრთხოების კოორდინაციასა და ვაჭრობაზე. მოდიმ კვირას X-ზე გამოქვეყნებულ პოსტში ხაზი გაუსვა ორ ქვეყანას შორის მეგობრულ ურთიერთობას და დაწერა, რომ ინდოეთი „ღრმად აფასებს ისრაელთან ხანგრძლივ მეგობრობას, რომელიც ნდობაზე, ინოვაციებსა და მშვიდობისა და პროგრესისადმი საერთო ერთგულებაზეა აგებული“. ორმა ლიდერმა ბოლო წლებში გააღრმავა კავშირები, მაგრამ ინდოეთი რჩება უაღრესად პრაგმატულ აქტორად. როგორც მიუმხრობლობის მოძრაობის დამფუძნებელი წევრი, ნიუ დელი ისტორიულად თავს არიდებდა ხისტ ბლოკურ პოლიტიკას. ის ერთდროულად თანამშრომლობს ჩინეთთან, რუსეთთან და შეერთებულ შტატებთან. ინდოეთი ასევე ინარჩუნებს ფართო კავშირებს ყურის ქვეყნებთან. რეგიონში მომუშავეები ყოველწლიურად მილიარდობით დოლარს უგზავნიან სახლში. ნიუ დელი ინარჩუნებს მჭიდრო ურთიერთობებს ირანთან – აღწერს კავშირებს, როგორც „ცივილიზაციურს“ – პარალელურად აფართოებს სტრატეგიულ თანამშრომლობას საუდის არაბეთთან.