ანალიტიკოსების თქმით, გლობალური სამხრეთის მძიმე შიმშილის კრიზისებს მედია და პოლიტიკური წრეები სათანადო ყურადღებას არ აქცევენ. ანგარიშებში ასევე ნათქვამია, რომ იარაღზე გაცილებით მეტი იხარჯება, ვიდრე სურსათის დახმარებაზე. ამინა სულეიმანმა დატოვა თავისი სოფელი მარადუნში, ზამფარას შტატში, ჩრდილო-დასავლეთ ნიგერიაში, ისლამისტი მებრძოლების გამო. „მათ ბევრი ჩვენგანი მოკლეს, ჩვენი ქონება და ცხოველები გაძარცვეს. ყველაფერი დაწვეს, მათ შორის ჩვენი საკვებიც“, – განუცხადა მან DW-ს. თავდასხმები შვიდი წლის წინ მოხდა, მაგრამ უსაფრთხოების მდგომარეობა ჯერ კიდევ არ გაუმჯობესებულა. სამთავრობო ძალები ებრძვიან ჯიჰადისტურ მილიციებსა და ბანდიტებს, რათა აღკვეთონ გატაცებები და გამოძალვა. სულეიმანი შვიდ შვილთან ერთად მიტოვებულ შენობაში ცხოვრობს სოკოტოს მახლობლად. „ჩვენს შვილებს უწევთ გასვლა, რათა ჩვენთვის საკვები ითხოვონ. მათხოვრობის გარდა, ჩვენ არ გვაქვს საკვების წყარო. როდესაც ცოტა ფულს იღებენ, მას გარის საყიდლად ვიყენებთ“, – თქვა მან, გულისხმობდა მანიოკისგან დამზადებულ საჭმელს. ადრე ისინი ჭამდნენ ყველაფერს, რასაც საკუთარ მინდვრებში ზრდიდნენ. ახლა დღეში მხოლოდ ერთი კერძისთვის არის საკმარისი. „გუშინ მშიერი დავიძინე, რადგან საკვები არ იყო.“ მისი ქმარი უმუშევარია და დახმარება არ არის. ჯამილა შეჰუ, 37 წლის, სულეიმანის იმავე სოფლიდან, ამბობს, რომ ბანდიტებმა მისი ქონება მოიპარეს. მისი ოჯახი ამ დრომდე გადარჩა ექვსი შვილის მათხოვრობის წყალობით. „როცა რამეს მოგვიტანენ, შევჭამთ, თუ არა – ასე მშივრები ვიქნებით“, – თქვა მან. მსოფლიო სასურსათო პროგრამის 2026 წლის გლობალური მიმოხილვის მიხედვით, მსოფლიოში დაახლოებით 318 მილიონი ადამიანი მწვავე შიმშილს განიცდის, რომელთა დიდი ნაწილი აფრიკის კონტინენტზე ცხოვრობს. გაეროს სააგენტო აცხადებს, რომ ამჟამად ღაზა და სუდანის ნაწილები ყველაზე მეტად დაზარალებულია, რაც ამ საუკუნეში პირველად აღნიშნავს, რომ ორი მწვავე შიმშილის კრიზისი ერთდროულად ორ სხვადასხვა ერში ხდება. ფრანკფურტში დაფუძნებული გოეთეს უნივერსიტეტის მკვლევრის, ლადისლაუს ლუდეშერის თქმით, შიმშილის მრავალი კრიზისი უხილავი რჩება არასაკმარისი გაშუქების გამო. ის მსოფლიო შიმშილს აღწერს, როგორც „მსოფლიოში ყველაზე დიდ გადასაჭრელ პრობლემას“, მაგრამ აკრიტიკებს პრობლემის დრამატულ უგულებელყოფას მედიაში და პოლიტიკურ წრეებში. „შიმშილით უფრო მეტი ადამიანი იღუპება, ვიდრე ტუბერკულოზის (ტბ), აივ/შიდსის და მალარიის კომბინაციით“, – განუცხადა მან DW-ს. „ყოველ 13 წამში ხუთ წლამდე ასაკის ბავშვი იღუპება შიმშილთან დაკავშირებული მიზეზების გამო. ეს უფრო დიდი პრობლემაა, რომელიც შეიძლება გადაწყდეს, თუ საკმარისი რესურსები იქნება ხელმისაწვდომი“, – დასძენს ის. ლუდეშერი ამ დასკვნას 39 გერმანული მედია საშუალების – მათ შორის 8000 ახალი ამბების რეპორტაჟის, დაახლოებით 500 პოლიტიკური თოქ-შოუს ეპიზოდის და 1000-ზე მეტი ბეჭდური მედიის გამოცემის (დაახლოებით 37000 გვერდი) – შესწავლის შემდეგ აკეთებს. მისი დასკვნა: მსოფლიო შიმშილის მოგვარება პოლიტიკური ნების საკითხია, მაგრამ მედია დიდწილად უგულებელყოფს ამ თემას. ლუდეშერის თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ „ადამიანთა 85%“ განვითარებად ქვეყნებში ცხოვრობს, „ყველაზე მნიშვნელოვან საინფორმაციო გადაცემებში რეპორტაჟების მხოლოდ 10% აშუქებს ამ ადამიანებს, ხოლო ბეჭდური მედიის უმეტესობაში ეს რიცხვი 5%-მდე მცირდება“. მაგალითად, 2022 წლის პირველ ნახევარში, გერმანულმა საინფორმაციო გადაცემა „ტაგესშაუმ“ სპორტს უფრო მეტი ყურადღება დაუთმო, ვიდრე ყველა განვითარებად ქვეყანას ერთად. რბილი სიახლეები უფრო მაღალი გასართობი ღირებულებით, როგორიცაა სპორტი, სასურველ შესვენებას გვთავაზობს მძიმე ამბებისგან პროგრამირებაში. ისინი მილიონობით მაყურებელს სთავაზობენ გაქცევას უფრო მარტივ, ხელმისაწვდომ სამყაროში, რომელიც მხოლოდ კრიზისებით არ არის განსაზღვრული. ლუდეშერი დასძენს, რომ მისმა კვლევამ აჩვენა, რომ მსახიობ უილ სმიტის მიერ კომიკოს კრის როკის გაწნულ სილაზე 2022 წლის ოსკარზე ორჯერ მეტი გაშუქება იყო, ვიდრე ეთიოპიის ჩრდილოეთით მდებარე ტიგრაის სამოქალაქო ომზე. „ამ ომში 120 000-ზე მეტი ქალი გააუპატიურეს, ხოლო დაახლოებით 600 000 მშვიდობიანი მოქალაქის დაღუპვით, ის 21-ე საუკუნის ყველაზე სისხლიან ომად ითვლება. მაგრამ ევროპაში ადამიანების უმეტესობას, ალბათ, არასოდეს სმენია ამ ომის შესახებ“, – თქვა ლუდეშერმა. მალავი სამხრეთ აფრიკაში რეგულარულად ხვდება კრიზისულ ანგარიშებში. „მალავი ბოლო წლების ერთ-ერთ უმძიმეს შიმშილის კრიზისს განიცდის ხანგრძლივი გვალვების, არაპროგნოზირებადი წვიმებისა და ეკონომიკური ზეწოლის გამო“, – განუცხადა DW-ს პამელა კუვალიმ, არასამთავრობო ორგანიზაცია CARE-ის ქვეყნის დირექტორმა. „მილიონობით ოჯახს უბრალოდ არ აქვს საკმარისი საკვები. ამჟამად და მარტამდე, დაახლოებით ოთხი მილიონი ადამიანი მწვავე შიმშილს ებრძვის“. მალავის მთავრობამ ბოლო ათწლეულში რამდენჯერმე გამოაცხადა კატასტროფის მდგომარეობა. მაგრამ კუვალის თქმით, ამაზე ცოტა ადამიანი საუბრობს და არა საკმარისად ხმამაღლა. „როდესაც მედია არ აშუქებს კრიზისს, ის უხილავი ხდება. და როდესაც კრიზისი უხილავი ხდება, რთულდება სახსრების მოძიება, მხარდაჭერის მობილიზება და პოლიტიკური ყურადღების მიპყრობა, რაც რეალურ გადაწყვეტილებებამდე მიგვიყვანს“, – თქვა კუვალიმ. „ისტორიების, სურათების, სათაურების გარეშე მსოფლიო უბრალოდ ვერ გრძნობს გადაუდებელ აუცილებლობას“. მედიას შეეძლო მსოფლიოს ცოდნის გაღრმავება მსოფლიო შიმშილის შესახებ, გადაწყვეტილების მიმღებთა ყურადღების მიპყრობა და პრობლემის გადაჭრის პროცესის ნაწილი გამხდარიყო, თქვა ლუდეშერმა. „ეს ადამიანური და ჟურნალისტური მოვალეობა, მცირე გამონაკლისების გარდა, არ სრულდება“.